Morgunblaðið - 29.08.1987, Blaðsíða 16

16
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 29. ÁGÚST 1987
íslenskar tejurtir
Heimilishorn
Bergljót Ingólfsdóttir
Sómakona á Dalvík, Sigrún
J. Eyrbekk, býr til te úr íslensk-
um jurtum og segir hér frá sinni
aðferð við þurrkun og geymslu.
Því miður er þessi pistill heldur
seint á ferðinni vegna mistaka,
jurtimar því ef til vill ekki alveg
upp á sitt besta. En hvað um
það; íslenskar te-jurtir verða í
Heimilishomi í dag og ef ekki
er tækifæri til að safna jurtum
nú á þessum síðsumarsdögum
er altént hægt að geyma prentað
„homið" til næsta sumars. Það
eina sem gerist er að blaðið
gulnar við geymslu en kemur
að sömu notum.
En gefum nú Sigrúnu orðið
um leið og þakkað er fyrir upp-
lýsingamar: „Grös þau sem
notuð em í te em: Vallhumall,
blóðberg, rjúpnalauf, mura, ær-
uprís, ljónslöpp, einir, fjallagrös,
gullrrura og silfurmura. Bestar
í te em: vallhumall, blóðberg og
rjúpnalauf. Einnig má hafa sam-
an við mum, æmprís, ljónslöpp
og eini.
Best er að tína grösin þegar
þau em í fullum vexti, þurrka
þau síðan inn í bakaraofni, við
vægan hita, þar til þau era það
þurr að þau hrökkva í sundur
þegar þau em tekin milli fín-
granna. Grösin má einnig setja
í grisjupoka og hengja utan
dyra, en fyrri aðferðin er
ömggari.
Þegar búið er að þurrka grös-
in em þau sett í blikkdós eða
plastpoka og geymd á þurmm
stað, þau geymast þá allan vet-
urinn. Til að búa til te úr þessum
þurrkuðu jurtum er vatni hellt á
þær í tepotti, hann síðan látinn
standa í vatnsbaði eða í gufu í
10—20 mín. Grösin má einnig
sjóða í 5—10 mín. og drekka
síðan af þeim seyðið. Ekki er
nauðsynlegt að nota öll þau grös,
sem talin em, í einu, en gott er
að hafa 2—3 tegundir saman í
potti.
Það getur verið gott að hafa
hvannarót í tepottinum og má
nota hana 4—6 sinnum þó skipt
sé um grasblöð.
Magn af jurtum er smekksat-
riði en 3 tsk. af jurtum í 1 lítra
vatns er ljómandi blanda", sagði
Sigrún að lokum.
ÚTGERÐARVÖRUR
OG SKOÐUNARBÚNAÐUR
í GEYSILEGU ÚRVALI
BLAKKIR MARGAR GERÐIR OG STÆRÐIR.
TOGVÍR - SNURPUVÍR - VINNSLUVÍR - LÁSAR - KEÐJUR - KRÓK-
AR - KÓSSAR - TÓG - NETABELGIR - ÁLSTANGIR í BAUJUR OG
HAKAR - SNURPUHRINGIR - SIGURNAGLAR - BAUJUUÓS -
FISKIKÖRFUR - FISKIHNÍFAR OG BRÝNI - LANTERNUR - FISKI-
GOGGAR - MERLSPÍRUR - BÁTADÆLUR - HANDFÆRAVINDUR -
HANDFÆRABÚNAÐUR í ÚRVALI.
LÍNUBYSSUR - SVIFBLYS -
HANDBLYS - BJÖRGUNAR-
VESTI OG HRINGIR-
SLÖKKVITÆKI - BARCO ÖR-
YGGISLEIÐARI - BJÖRGUNAR-
NETIÐ MARKÚS - BRUNA-
SLÖNGUR, STÚTAR OG
TENGI. ALLUR ANNAR SKOÐ-
UNARBÚNAÐUR.
VINNUFATNAÐUR - SJÓ-
FATNAÐUR - SKIPAMÁLNING
OG LÖKK - FIBERDÚKUR -
FÍBERÞRÁÐUR OG BORÐI -
VÍRAKLIPPUR FELCO -
SKRÚFUZINK - SKIPAMÁLN-
ING OG LÖKK - SLÖNGUR OG
TENGIALLSKONAR - RAF-
MAGNS- OG HANDFÆRA-
VERKFÆRI í ÖLL VERK.
Og enn er fjölmargt ótalið.
Ánanaustum, Grandagarði 2, sími 28855.
—
“tíS'
Egilsstaðir:
Héraðsmenn
afla fanga
fyrir veturinn
Egilsgtöðum.
HÉRAÐSBÚAR og Austfirðing-
ar voru margir hveijir duglegir
að nýta sér góðviðri helgarinnar
til að afla sér ýmiss konar jarðar-
gróðurs sem nauðsynlegt þykir
að eiga til vetrarins.
Margir Austfírðingar notuðu
góðviðrið um helgina til að fara í
beijamó. Beijaspretta er mjög góð
á Austurlandi í ár eins og víðast
hvar annars staðar á Iandinu og
heyrst hefur um ævintýralegan af-
rakstur eftir nokkurra klukkutíma
ferð í beijamó. Helstu beijasvæði á
Austurlandi em í dalbotnum inn af
fíörðunum og víða á Héraði. Til
dæmis er Hallormsstaður og ná-
grenni rómað fyrir beijasprettu og
þar vaxa allar tegundir ef svo má
segja; krækiber, bláber, aðalbiáber
og hrútaber.
Fjölmenni var líka í þeim græn-
metisgörðum þar sem fólki gefst
kostur á að taka upp sjálft. Hér á
Héraði hefur það tíðkast lengi hjá
nokkram garðeigendum að þeir
leyfa fólki aðgang að görðum sínum
til að taka upp sjálft. Þannig gefst
fólki kostur á að fá nýupptekna
garðávexti mjög ódýrt án mikillar
fyrirhafnar og án þess að hafa
umráð yfír landskika.
Fólk er líka duglegt að nýta sér
þetta sölufyrirkomulag einkum þeir
sem búa niðri á fjörðum og hjá
mörgum fjölskyldum er það árviss
viðburður að fara í garðana á haust-
in ekki síður en hjá þeim sem hafa
eigin garða. Fjölbreytnin sem býðst
á þennan hátt er líka alltaf að auk-
ast því fyrir utan fjölda kartöfluaf-
brigða bjóðast einnig gulrófur og
ýmsar káltegundir.
Horfur með kartöfluuppskem og
aðra grænmetisuppskem em góðar
á Héraði og hefur þessi ræktun
aukist vemlega. Einkum er áhugi
fyrir ræktun ýmiss konar græn-
metistegunda mikill og virðast
sífellt fleiri snúa sér að slíkri rækt-
un samhliða búskap.

— Björn