Morgunblaðið - 07.04.1993, Blaðsíða 17

M.ORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 7. APRÍL 1993
17
hann við mig. Svo nefndi hann -
„en lærðu ekki hjá honum,“ og
nefndi einn mikinn útvarpsmann á
þeim árum.
Pétur: En þú vildir ráða loka-
spurningunni.
Jón Múli: Ég vildi gjarnan að þú
spyrðir mig hvað ég segði um Helga
Hjörvar ef ég ætti að segja í stuttu
máli hvað mér fyndist hann vera,
vegna þess að maðurinn var hugs-
andi um útvarp, skipuleggjandi út-
varp frá upphafi. Og ég vinn þarna
með honum þegar hann er sem
sagt á sínum bestu útvarpsárum,
og maður skyldi ætla að hann hefði
aðallega verið sem sagt hugmynda-
fræðingur eða teórítíker í útvarps-
málum. En það var hann ekki.
Hann var allt annað og miklu
meira, hann var atvinnumaður.
Hann var það sem kallað er í jass-
músík: Pro.
Úr viðtali Péturs Péturssonar
við Jónas Jónasson
Pétur: Mér hefur borist til eyma
sú saga að faðir þinn, Jónas Þor-
bergsson, og Helgi Hjörvar, hafí
sæst heilum sáttum eftir langvar-
andi sundurþykkju.
Jónas: Á afmælisdegi föður míns
þá ætlaði hann að venju að taka á
móti gestum og hann átti alltaf von
á útvarpsmönnum, þeir komu gjarn-
an til hans. Nú, ég mætti í afmæli
föður míns og þá er klukkan að
nálgast þijú eða eitthvað slíkt, og
faðir minn er ekki heima. Og ég
er svolítið hissa á því og spyr móð-
ur mína: „Hvar er pabbi?“ - „Ja,
hann fór eitthvað."
Síðan líður dálítill tími og m.a.s.
voru komnir nokkrir gestir. En af-
mælisbarnið var ekki við, - þar til
hann kemur, snarast inn og byijar
að taka á móti gestum að hans
hætti, fagnaði þeim vel. Sagði mér
ekkert hvar hann hefði verið og ég
spurði ekkert um það.
Það var ekki fyrr en nokkuð var
liðið frá þessum degi að við sátum
saman í kyrru og vorum að rabba,
og þá segir hann mér það að á
þessum degi hafi hann heyrt að
Helgi Hjörvar væri lagstur síðustu
legu. Hann hafði farið þangað, hann
hafði nú engin orð um undirbúning
að því að rífa sig upp að heiman
og fara og sættast við þennan
mann. Hann hafði farið í strætis-
vagni niður í bæ - og skipti hann
engu þó hann ætti von á gestum -
og arkar af Lækjartorgi upp í Suð-
urgötu og gengur þar inn, knýr
dyra. Og eins og hann sagði mér
það var honum vísað inn til Helga,
sem lá í sæng. Og faðir minn var
nú ekki margorður yfirleitt. En
hann gengur að rúminu, sest á
sæng og segir við Helga: „Er ekki
kominn tími til að við sættumst?"
Um viðbrögð Helga sagði nú fað-
ir minn að þau hefðu verið á þann
veg að Helgi hefði risið upp úr rúm-
inu og þeir hefðu faðmast. Og hann
gekk svo langt að segja að Helgi
hefði grátið í fangi hans. Og þegar
ég er nú að tala um föður minn
hlýt ég að fullyrða að hann muni
einnig hafa grátið.
En ég skal segja þér, Pétur, áður
en ég kveð þig þá langar mig nú
satt að segja að leggja orð í belg
í sambandi við þessi læti öll sem
voru og óvild sem ríkti milli þess-
arra tveggja manna, föður míns og
Helga Hjörvar. Það er nú svo skrýt-
ið að einhvern veginn hef ég það á
tilfinningunni núna, þegar ég get
litið hlutlaust yfir vígvöllinn. að
þrátt fyrir allt hafi þessir tveir
menn metið hvor annan að verðleik-
um. Og ég hygg að - þeir voru
báðir stórbrotnir menn í skapi -,
og ég held nánast að þeir hafi orð-
ið leiksoppar tilfinninga sinna.
Ávarp Helga Hjörvar á fyrsta
kvöldi Ríkisútvarpsins
desember 1930
Það hefur varla verið beðið eftir
öðru í meiri eftirvæntingu og með
meiri vonarhug hér á landi heldur
en þessari útvarpsstöð. í þessum
björtu vonum felst tvennt í senn,
miklir möguleikar fyrir velgengni
fyrirtækisins - en líka hætta. Því
að björtustu vonirnar geta sjaldan
ræst. Þessi stofnun mun hafa bæði
kosti og galla sinnar tíðar. Hún er
merkileg og hentug til margra
hluta, en hún getur ekki fullnægt
hverri von og ekki allra kröfum.
Útvarpsráð gengur nú að verki
sínu með svipuðum tilfinningum og
niðuijöfnunarnefnd, annars vegar
staðráðið í því að leysa verk sitt
vel af hendi og örvænta hvergi. En
hins vegar vel vitandi það að ekki
muni eintómt lof eða þakklæti falla
sér í skaut.
Hér fyrir framan mig á borðinu
er tendrað lítið ljós. Það er ræðu-
manninum merki þess, meðan það
logar, að stöðin sé í lagi og beri
orð hans víða vega. Þetta ljós hefur
slokknað nokkrum sinnum hjá okk-
ur í kvöld af því að smábilanir urðu
á stöðinni. Fall er fararheill. Og
megi þetta vera fyrirboði þess að
það ljós sem hér er tendrað í kvöld
megi skína víða og aldrei slokkna.
Höfundur er fyrrverandi þulur.
Einar Oddur Kristjánsson um niðurfærsluna í Eyjum
Rekstrarkostnaður
er samkeppnisstaða
„NIÐURFÆRSLA launa og kostnaðar verður að eiga sér stað hjá öllum
fyrirtækjum og stofnunum á landinu og enginn má þar vera undanskil-
inn,“ segir Einar Oddur Kristjánsson, forstjóri Hjálms hf. á Flateyri.
Hann fagnar því frumkvæði sem frystihúsin í Vestmannaeyjum hafa
sýnt með lækkun hráefnisverðs og launa hjá skrifstofufólki.
„Það eru allir að skoða svona að- um að fá ódýrari rekstrarvöru, ódýr-
gerðir, en Vestmannaeyingar hafa
haft ákveðna forystu sem er mjög
til fyrirmyndar. Mér fínnst þetta
koma til greina yfir línuna í öllu at-
vinnulífinu, ekkert frekar í sjávarút-
veginum en annars staðar. Við þurf-
ari frakt, og fyrst og fremst lægri
vexti. ísland er alltof dýrt land og
er ekki samkeppnisfært um eitt eða
neitt. Rekstrarkostnaður íslands er
samkeppnisstaða íslands," sagði
Einar Oddur
Hann vildi ekki fullyrða neitt um
hvort komist yrði hjá gengisfellingu,
en bætti við að hann hefði lengi
haldið því fram að niðurfærsla á
kostnaði væri landsmönnum líf-
snauðsynleg. „Það tekur tíma að
snúa ofan af þessum hugsunarhætti
að allt hækki í verði, en við getum
ekki lifað á þessu skeri nema við
verslum og við kaupum ekkert af
útlendingum nema við seljum eitt-
hvað til útlanda.
Ég sé milljón
mögMleíkaá
vmnmgi
í'Vikín
iK.iriir.ri
í kvöld!
„Náðu þér í Víkingalottóseðil og
framvísaðu honum á næsta
sölustað íslenskrar getspár
fyrir kl. 16ídag!
Röðin kostar aðeins 20 krónur."
Dregið verður í Víkingalottói,
stærsta lottópotti á Norðurlöndum,
í sameiginlegri útsendingu
á báðum sjónvarpsstöðvunum
kl. 19.50 í kvöld.