Morgunblaðið - 07.04.1993, Blaðsíða 40

40
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 7. APRÍL 1993
t
Maðurinn minn,
ARTHUR FERRIS,
lést þann 9. mars sl.
Anna Halldórsdóttir Ferris.
t
Mágur minn,
dr.ELSMIT,
andaðist í Belgíu 21. mars.
Kveðjuathöfn hefur farið fram í kyrrþey að ósk hins látna.
Fyrir hönd vandamanna,
Kristin Jóhannesdóttir Oberman
á Hellu.
t Móðir okkar, tengdamóðir og amma,
GUÐRÚN ÁSGEIRSDÓTTIR
frá Bolungarvík,
Víðilundi 24,
Akureyri,
lést laugardaginn 3. apríl. Börn, tengdabörn og barnabörn.
t
Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi,
ÍSLEIFUR GISSURARSOIM
Fellsmúla 16,
lést laugardaginn 3. apríl.
Sveina Karlsdóttir,
Hrönn ísleifsdóttir,
Anna Guðrún ísleifsdóttir,
Gissur (sleifsson,
Karl ísleifsson,
tengdabörn og barnabörn.
t
Ástkaer sonur minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi,
ÞÓRIR SÆMUNDSSON,
Álfatúni 27,
Kópavogi,
lést í Borgarspítalanum mánudaginn 5. apríl.
Guðrún Jónsdóttir,
Þórir Örn Þórisson,
Sæmundur Rúnar Þórisson, Arna Vignisdóttir,
Jóhann J. Þórisson, Elsa S. Jónsdóttir,
Steinar Þór Þórisson, Bryndís Harðartíóttir,
Hugrún Hrönn Þórisdóttir, Hörður I. Guðmundsson,
Guðrún J.M. Þórisdóttir, Gylfi Þór Þorsteinsson
og barnabörn.
t
Faðir minn, afi, sonur, bróðir og frændi,
SIGURJÓN MAGNÚSSON
(SIGGI HÁLOFTA),
Sæbóli,
Seltjarnarnesi,
lést laugardaginn 27. mars. Bálför hefur farið fram.
Björg Sigurjónsdóttir, Alexandra Brynja Konráðsdóttir,
Magnús Guðmundsson, Björg Sigurjónsdóttir,
Guðmundur Magnússon, Friðjón Magnússon,
Ósk Magnúsdóttir
og annað venslafólk.
t
Þökkum samúð og vináttu við andlát og útför
FINNS STEPHENSEN
skrifstofustjóra,
Skeiðarvogi 95.
Guðmunda Stephensen,
Eirfkur Stephensen, Borghildur Stephensen,
Gyða Stephensen, Carl van Kuyck,
Áslaug Stephensen, Steinunn R. Stephensen,
Guðrún Th. Sigurðardóttir.
Krislján Geir Kjart
ansson - Minning
Fæddur 7. júní 1920
Dáinn 31. mars 1993
Kristján Geir, eins og hann var
oft nefndur, fæddist á Grímsstöðum
á Fjöllum og átti þar heima fyrstu
fjögur æviárin þar til fjölskyldan
fluttist á næsta bæ, Grundarhól,
árið 1924. Foreldrar hans voru
Kjartan Kristjánsson frá Grímsstöð-
um og Salóme Sigurðardóttir frá
Miðhúsum á Mýrum. Kristján var
heitinn eftir föðurafa sínum, Krist-
jáni Sigurðssyni, sem fluttist í
Grímsstaði frá Hamri í Laxárdal í
Suður-Þingeyjarsýslu árið 1893 með
konu sinni, Aldísi Önnu Einarsdóttur
frá Fossseli í Reykjadal í sömu sýslu,
og sonum þeirra fjórum, Sigurði 12
ára, Kjartani 10 ára, Ambirni 9 ára
9g Ingólfí 4 ára. Einar, faðir Aldísar
Önnu, og Arnbjörg, móðir Kristjáns,
voru systkin, börn Kristjáns Arna-
sonar og Guðrúnar Friðfínnsdóttur
á Hóli í Kinn.. Salóme var dóttir Sig-
urðar Brandssonar, bónda í Miðhús-
um, og konu hans, Halldóru Jóns-
dóttur. Hún var yngst af átta systk-
inum. Þau settust að á ýmsum stöð-
um á Vesturlandi og einnig í Hafnar-
firði og Reykjavík.
Kjartan og Salóme á Gmndarhóli
eignuðust fimm syni. Elstur er
Ragnar Þór, fæddur 1918, búsettur
á Húsavík og kvæntur Hrafnhildi
Jónasdóttur frá Helgastöðum í
Reykjadal í Suður-Þingeyjarsýslu;
næstelstur var Kristján Geir, fæddur
1920, en nánar segir frá honum hér
á eftir; þriðji bróðirinn er Sigurður
Gústaf, fæddur 1922, bóndi á Brim-
nesi á Árskógsströnd í Eyjafirði,
kvæntur Karólínu Gunnarsdóttur frá
Auðbjargarstöðum í Kelduhverfí;
íjórði er Arnbjöm Árni, fæddur
1925, bifreiðastjóri í Keflavík,
kvæntur Gunnhildi Þorvaldsdóttur
frá Hjarðarhaga á Jökuldal; yngstur
er Garðar Örn, fæddur 1927, bif-
reiðastjóri ráðherra í Reykjavík,
kvæntur Fjólu Jónasdóttur frá Borg-
amesi.
Fyrri kona Kjartans var Halldóra
Kristveig Jónsdóttir, ljósmóðir, frá
Fajgradal á Fjöllum, fædd 1890,
dáin 1915. Þau áttu tvær dætur,
Emilíu sem var fædd 1912, dáin
1945. Hún var gift Benedikt Sig-
urðssyni frá Grímsstöðum og vom
þau því bræðrabörn. Yngri dóttirin
hét Halldóra, fædd 1915, dáin 1983.
Hún var sambýliskona Marinós Pét-
urssonar, veitingaþjóns á Akureyri.
Þau voru bamlaus.
Í niðjatali Kristjáns Sigurðssonar
á Grímsstöðum og Páls Jóhannes-
sonar á Austaralandi í Axarfírði eft-
ir undirritaðan, sem kom út 1987,
er getið rúmlega 60 afkomenda
Kjartans á Grundarhóli og kvenna
hans, en auðvitað hefur þeim fjölgað
mikið síðan.
Kjartan á Grundarhóli og faðir
minn voru bræður og við Kristján
Geir jafnaldrar, skólabræður í
bamaskóla og fermingarbræður.
Skólagangan var reyndar ekki nema
þrír til fjórir mánuðir á ári og skól-
inn farskóli þannig að kennarinn
flutti sig milli bæjanna með börnin
með sér og urðu bændurnir að halda
skaranum uppi í nokkrar vikur hver.
Þama fengum við þá undirstöðu sem
dugði til að fleyta okkur áfram.
Vegna þess að við Kristján vomm
víst ekki mikil bóndaefni kvöddum
við Fjöllin ungir og leituðum okkur
starfsvettvangs annars staðar.
Kristján lærði að aka bíl þegar aldur
leyfði og gerði akstur að ævistarfi
sínu, lengst af sem leigubílstjóri á
Bæjarleiðum í Reykjavík. Hann átti
jafnan góða bíla og hélt þeim vel
við, enda var hann snyrtimenni og
báðir ætíð vel til hafðir, hann og
bíllinn. Kristján var handlaginn og
harðduglegur og átti því auðvelt með
að annast sjálfur viðhald húss og
bíls.
Kristján kvæntist hinn 30. júní
1946 Sólveigu Öldu Pétursdóttur frá
Búðareyri við Reyðarfjörð. Hún ólst
upp á Fjalli í Seyluhreppi í Skaga-
firði hjá Benedikt Sigurðssyni, bónda
þar, og Sigurlaugu Sigurðardóttur,
konu hans. Benedikt hafði einnig
alið upp móður Öldu ásamt stórum
hópi eigin barna. Kristján og Alda
kynntust á Akureyri en fluttust árið
1946 til Reykjavíkur og komu sér
upp húsi um 1950 á tímum þegar
byggingarefni var mjög torfengið
og útsjónarsemi þurfti við að verða
sér úti um það. Það hús seldu þau
1982 og keyptu tilbúið hús frá Dan-
mörku sem þau settu niður suður á
Arnarnesi í Garðabæ og fluttu inn
í það á giftingardaginn sinn sama ár.
Synir Kristján og Öldu eru fjórir:
Ómar, fæddur 1948, löggiltur end-
urskoðandi, kvæntur Hjördísi Ingva-
dóttur frá Akureyri. Þau eiga tvo
syni. Halldór Benedikt, fæddur
1950, setjari, kvæntur Auðbjörgu
Erlingsdóttur úr Reykjavík, tölvu-
setjara; þau eiga þrjú börn. Kjartan
Bragi, fæddur 1952, gleraugnasmið-
ur, kvæntur Huldu Fannýju Haf-
steinsdóttur úr Reykjavík; þau eiga
þrjú börn. Kristján Vignir, fæddur
1958, viðskiptafræðingur, kvæntur
Christel Johansen snyrtifræðingi;
hún á tvö börn af fyrra hjónabandi.
Alda hefur verið starfandi á skrif-
stofu Menntaskólans í Reykjavík síð-
an 1973 og annast meðal annars
ljósritun og ljölritun af einstakri lip-
urmennsku, smekkvísi og dugnaði.
Hún er sú kona sem lætur sig ekki
muna um að vinna tveggja manna
verk á vinnustað og annast auk þess
heimili sitt með prýði. Alda er glað-
lynd, eins og Kristján var líka, og
þau kunnu vel að skemmta sér og
njóta ferðalaga, bæði innan lands
og utan. Þau voru sérlega fallegt
danspar á yngri árum.
Árið 1985 varð Kristján fyrir
blæðingu inn á heila og beið þess
aldrei bætur, og síðustu árin var
hann óvinnufær. Hann andaðist á
Hrafnistu í Hafnarflrði hinn 31.
mars síðastliðinn á sjötugasta og
þriðja aldursári og verður jarðsettur
frá Garðakirkju í dag, miðvikudag-
inn 7. apríl.
Baldur Ingólfsson.
Samt vissirðu að Dauðinn við dymar beið.
Þig dreymdi að hann kæmi hljótt
og legði þér brosandi hönd á hjarta.
Svo hvarf hann, en ljúft og rótt
heyrðirðu berast að eyrum þér óm
af undursamlegum nið.
Það var eins og fæm þær flallasvanir
úr fjarlægð með söngvaklið.
Og dagurinn leið í djúpið vestur,
og Dauðinn kom inn til þín.
Þú lokaðir augunum - andartak
sem ofbirta glepti þér sýn.
Og um varir þér brá fyrir brosi þeirra,
sem bíða í myrkrinu og þrá
daginn - og sólina allt í einu
í austrinu risa sjá.
Mig langar tii að kveðja tengda-
föður minn, Kristján Geir Kjartans-
son, með ofangreindum erindum úr
ljóði eftir Tómas Guðmundsson.
Kristján fékk hægt andlát hinn
31. mars sl. eftir langvarandi veik-
indi, sem kipptu honum út úr dag-
lega lífinu svo langt um aldur fram.
Fyrstu árin eftir að Kristján veikt-
ist vorum við fjölskylda hans bjart-
sýn á að hann mætti ná sér að ein-
hveiju leyti, en sú von varð sífellt
veikari og nú er komið að kveðju-
stund.
Á tímamótum sem þessum fer
ekki hjá því að hugurinn hvarfli til
baka, til áranna í Heiðargerðinu, þar
sem hann og eiginkona hans, Sól-
veig Alda Pétursdóttir, höfðu búið
sér og sonum sínum fjórum svo hlý-
legt og skemmtilegt heimili. Þar var
alltaf líf og fjör og allir velkomnir,
og undirrituð varð fljótt heimagang-
ur þar og naut góðs af gestrisninni.
Minnisstæð er mér ferðin sem ég
fékk að fara með þeim sumarið ’69.
Þá keyrðum við um landið og heim-
sóttum meðal annars heimaslóðir
Kristjáns, Hólsfjöliin, þar sem var
húsvitjað á hvetjum bæ, en sveitin
hans átti mjög sterk ítök í honum.
Kristján var maður framkvæmd-
anna. Ög segir það sína sögu að
eftir að hann veiktist fyrst, réðst
hann í það að selja húsið sitt og
reisa nýtt sem hentaði betur efri
árunum. Nýja húsinu fann hann stað
í Garðabæ, í næsta nágrenni við tvo
af sonum sínum, og naut hann þess
að geta rölt á milli og hitt barnabörn-
in. Því miður er minning barnabarn-
anna um afa eins og hann var áður
en hann veiktist og gat með góðu
móti tjáð sig, orðin óljós. Yngstu
sonarsynirnir tveir sem eru aðeins
fímm ára og eins árs verða því að
kynnast afa sínum í gegnum okkur
foreldra sína og ömmu.
I mínum huga er mynd Kristjáns
skýr. Einstakt snyrtimenni með fal-
lega rithönd, sífellt að hlúa að heim-
ili sínu og umhverfi þess.
Guð blessi minningu hans.
Hulda Hafsteinsdóttir.
FUJ í Reykjavík
Fordæma heimsókn sagn-
fræðinema í sendiráð Kína
MORGUNBLAÐINU hefur borist
eftirfarandi ályktun Félags ungra
jafnaðarmanna í Reykjavík:
„Félag sagnfræðinema við Há-
skóla íslands hefur á þessum vetri
staðið fyrir tveimur ferðum í sendiráð
Kína á íslandi. Annarri rétt fyrir
jólin síðustu og hinni þann 26. mars
sl.
í Kína eru stjómvöld sem staðið
hafa fyrir hræðilegum fjöldamorðum,
pyntingum og kúgun á stúdentum
og öðrum þegnum sínum. Skemmst
er að minnst blóðbaðsins á Torgi
hins himneska friðar á vordögum
ársins 1989. Það sem verra er er að
Kínastjórn virðist ekki ætla að slaka
á klónni og virða lýðræði og mann-
réttindi eins og hverju ríki sæmir.
Ríki, samtök og einstaklingar hafa
um nokkurra ára skeið lýst vanþókn-
un sinni á Kínastjóm með því að
einangra hana. Ferðir sagnfræði-
nema gengur í berhögg við þessa
samstöðu og í henni fólst viðurkenn-
ing á gjörðum þeirrar ríkisstjórnar
sem að baki býr. FUJ í Reykjavík
fordæmir ferð sagnfræðinemanna í
sendiráðið og lætur í ljós þá ósk að
íslenskur æskulýður sýni meðbræð-
rum sínum og systmm í Kína meiri
samúð og samstöðu í framtíðinni."
(Fréttatilkynning)