Morgunblaðið - 21.08.1993, Blaðsíða 36

36
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 21. ÁGÚST 1993
mmmn

„\/ih hötum i Zicir. M/«á
éeg'trbu um -fri fyrír góécx hegðun ?"
3-23
að geta ekki sagt bless
TM Reg. U.S Pat Off,—all rights reserved
® 1993 Los Angeles Times Syndicate
Ég veit ekki neitt og ég
spyr einskis, en öðru
hvoru rignir 50-köllum
niður
-i
HÖGNI HREKKVISI
- HAhipL E&SSBRAOíTU Þ/<S VlP/KV LÚSKI^A ‘A
BOtTA?/ "
BREF TIL BLAÐSINS
Kringlan 1 103 Reykjavík - Sími 691100 - Símbréf 691329
Af stj órnmálamönnum
Frá Birni Egilssyni:
Nú er oft sagt að við lifum á
erfiðum tímum. Eg held að íslend-
ingar hafi alltaf átt erfítt með að
bjarga sér, en þó misjafnlega því
sem betur fór hafa ekki alltaf verið
Móðuharðindi og Svarti dauði hér á
landi.
Stjómmálamenn, sem ráða lögum
og lofum hér á landi nú um stund-
ir, eru góðir, hver fyrir sinn hatt,
en ólíkir, vantar í suma og það er
engin furða, því aungvir tveir menn
em nákvæmlega eins.
Það er ekki vinsælt að nefna nöfn,
en ég geri það samt, því saga þarf
nöfn.
Þorsteinn Pálsson talar og skrifar
svo fallega íslensku að ekki verður
betur gert. Á því sviði er hann við
hlið forseta íslands, Vigdísar Finn-
bogadóttur.
Það sama verður ekki sagt um
félagsbróður Þorsteins, Davíð Odds-
son, Davíð er á öðra þrepi í himna-
stiganum. Hann er maður athafna
með sterkan vilja og lætur ekki
segja sér fyrir, hvað gera skuli.
Honum er líka vel í ætt skotið.
Hann er kominn af Guðmundi á
Vindhæli, sem lét ekki aðra segja
sér, hvað hann ætti að gera.
Guðmundur á Vindhæli fékk
Sölva, uppgjafaprest í Flugmýrar-
þingum, til að gifta sér Þórdísi í
forboði amtmanns og prófasta og
greiddi honum aukalega 20 spesíur
fyrir það tilvik.
Svona eiga menn að vera til að
halda uppi sjálfstæði landsins.
Steingrímur Hermannsson færir
ekki persónu á móti föður sínum
og ekki er hann glímukappi. Samt
vegnar honum furðanlega. Hann
gengur hægt um og gerir engum
mein. Svo er enginn vandi að stjóma
Framsóknarflokknum. Framsóknar-
flokkurinn er með þann höfuðkost
að hann er opinn í báða enda. Þar
er ekki hætta á að lokast inni. Hver
maður getur komið og farið að vild.
Jafnaðarstefna er góð. Með elju
og ástundun hafa þeir Jón Baldvin
og Sighvatur gert gagn, sem sést
vel á því, að Krókurinn er orðinn
löðrandi í kratisma.
Ólafur Ragnar Grímsson er ein-
hver mælskasti stjómmálamaður,
sem nú er uppi hér á landi. Það er
engin furða, því hann fékk gott
uppeldi, ólst upp í Framsóknar-
flokknum.
Eg nefni ekki Kvennalista í
stjómmálum því hann er orðinn til
af misskilningi. Hlutverk kvenna er
annað. Maður og kona era eitt og
eiga að vera það.
Ég man ekki betur, en það sé
haft eftir Páli postula, að kona eigi
að vera manni undirgefín og þá
skal það vera svo.
Ef ekki væra til stjómmálaflokk-
ar hér á landi, væri landið sokkið,
en það mun ekki ber að á næstu
dögum.
Mig minnir að Grímur Thomsen
hafí kveðið:
Ósýnilegur að oss gestur,
innan vorra situr þilja,
þylur sá ei langan lestur,
lætur sína meining skilja.
En ef ekkert á oss bítur,
engill fer og lánið þrýtur.
Enda þótt Davíð Oddsson tali
ekki eins fallega íslensku og Þor-
steinn Pálsson lætur hann sína
meining skilja og íslands-lán mun
ekki þijóta honum til baga.
Við Davíð Oddsson erum frændur
og mér fínnst það betra. Frændsemi
okkar sannar hið svarta hár. Við
eram af þrælakyninu. Keltar vora
merkismenn, en norrænir víkingar
gerðu suma þeirra að þrælum.
Hvað sem ættum líður hefur mér
vegnað vel, þó ég sé ekki flugveikur.
Framsóknarprestur séra Sigfús á
Mælifelli skírði mig og fermdi. Séra
Sigfús var mikill höfðingi. Hann var
kosinn á þing fyrir Skagfírðinga
1934 með atkvæði drottins.
Og nú er ég hér á Elliheimilinu
á Króknum og veit ekki eftir hveiju
ég er að bíða, því það er alveg von-
laust að ég geti klárað allan þennan
mikla og góða mat, sem þeir Jón
Baldvin og Sighvatur láta bera á
borðið hér.
BJÖRN EGILSSON,
Sauðárkróki.
Eina skýringin - eða hvað?
Frá Guðna Björgólfssyni:
Helztu fjölmiðlar landsins
greindu hinn 13. ágúst sl. frá
áhyggjum forsvarsmanna Leitar-
stöðvar krabbameinsfélagsins
vegna lækkandi hlutfalls þeirra ein-
staklinga er sæju sér fært að koma
til skoðunar. Yfírlæknir Leitar-
stöðvarinnar hefur gert það að til-
lögu sinni, að komugjald verði
lækkað enda vísast, að hans áliti,
að erfíður efnahagur í landinu sé
megin orsök þessa vanda.
Ekki er að efa að breyting í þessa
vera skilaði árangri. En á fleira er
að líta. Þennan sama dag, 13. ágúst,
barst sú tilkynning á sjónvarps-
stöðvunum, að Leitarstöð Krabba-
meinsfélagsins hefði opnað eftir
sumarleyfí.
Misvísandi skilaboð almennings
er stílbrot sem stofnun á borð við
Leitarstöð Krabbameinsfélagsins
getur ekki leyft sér. ímynd hennar
og þá ekki síst í sjálfsímynd skjól-
stæðinga hennar skiptir öllu máli í
þessu sambandi.
Að mínu mati stendur stofnunin
frammi fyrir tveimur kostum, ann-
ars vegar að fá það fjármagn sem
þarf til daglegs reksturs, að starf
hennar geti farið fram með eðlileg-
um hætti eða að öðrum aðila verði
fajið þetta verkefni.
Hin ágæta grein Kjartans Sig-
urðssonar, sem og margra annarra
um þetta málefni á þessu ári vekur
vissulega vonir um að forsíðufréttir
dagblaða af kraftaverkalækningum
og undralyfjum að ég ekki tali um
þá yfírlætisfullu langhunda sem
stundum hafa birst til uppfyllingar,
heyri sögunni til á íslandi.
GUÐNl BJÖRGÓLFSSON,
Kirkjubraut 25,
Akranesi.
Víkverji skrifar
Víkveiji hefur undanfarna daga
fylgst náið með heimsmeist-
aramóti í fijálsum íþróttum í
Stuttgart. Hann fagnar því hveiju
tækifæri til að fylgjast með mótinu
og þakkar Ríkissjónvarpinu fyrir
ágætar beinar útsendingar sínar.
En því miður kemur það fyrir að
spennan er eyðilögð fyrir áhorfend-
um með vanhugsaðri umfjöllun. Á
sunnudaginn var beið Víkveiji
óþreyjufullur eftir einum af há-
punktum hvers stórmóts; 100 metra
hiaupi karla. Hann sá spennandi
maraþonhlaup kvenna, undanúrslit
spretthlaupsins og loks var áhorf-
endum tilkynnt að úrslit 100 m
hlaupsins yrðu sýnd klukkan 19.20.
Gott og vel, ekki var annað að gera
en að færa til matartímann og vera
laus þegar hlaupið yrði sýnt. Nú
leið og beið og þar sem Víkveiji er
fréttaþyrstur, hlustaði hann á út-
varpsfréttir kl. sjö. Þá reið áfallið
yfír. í yfírliti kvöldfrétta var það
tilkynnt að fyrir stundu hefði Lin-
ford Christie orðið heimsmeistari í
100 m hlaupi!
xxx
Að mati Víkveija hefði alls ekki
þurft að segja frá þessum
úrslitum fyrr en í fyrsta lagi í
íþróttayfirliti kl. 19.25 eftir að
íþróttadeildin væri búin að sýna
hlaupið í óbeinni „beinni" útsend-
ingu. í þessu tilviki skortir ná-
kvæmni og samvinnu til að tvinna
dagskrárliði saman. Þeir, sem vildu
fréttina í útvarpinu, era þeir sömu
og biðu í ofvæni eftir útsending-
unni í sjónvarpinu.
xxx
Víkveiji fór að sjá bíómyndina
Júragarðinn í Háskólabíói,
svona meira til að tolla í tískunni
og vera viðræðuhæfur í samkvæm-
um heldur en af einskærum áhuga.
Það fer ekki á milli mála að þama
hefur verið unnið tæknilegt afrek.
Risaeðlumar, sem settar era inn á
kvikmyndafilmuna með tölvutækni,
eins og lýst var í Morgunblaðinu
fyrir skömmu, eru ótrúlega raun-
veralegar. Ófreskjurnar úr Jaws,
King Kong og fleiri „skrímslamynd-
um“ blikna við hliðina á þessum
forsögulegu tækniundram.
xxx
Hins vegar fínnst Víkveija að
myndin eigi nákvæmlega
ekkert erindi til markhópsins, sem
hún virðist einkum stíluð upp á;
barna sem enn hafa gaman af að
leika sér með dúkkur og dúkkuhús.
Sum atriðin í myndinni era svo
skelfíleg að Víkveiji, sem ekki kall-
ar allt ömmu sína í bíómyndum, sat
á sætisbrúninni alla myndina og
varð varla svefnsamt eftir að hafa
farið á hálftólfsýningu. Víkveija
finnst varla veijandi að hleypa tíu
ára gömlum bömum inn á mynd-
ina, hvað þá að reyna að pranga
inn á þau plasteftirlíkingum af þess-
um mannætuskrímslum.
xxx
að er reyndar varla hægt að
segja að Víkveiji - hafí séð
hálftólfsýningu á Júragarðinum.
Auglýst var að myndin ætti að hefj-
ast klukkan hálftólf, en ljósin í saln-
um slokknuðu ekki fyrr en tuttugu
mínútum fyrir tólf og þá tók við
þvílíkt auglýsingaflóð, að myndin
sjálf hófst ekki fyrr en undir mið-
nættið, þegar bæði poppið og kókið
var búið. Víkveija fínnst að frekar
hefði átt að auglýsa sýningartíma
klukkan tólf og auglýsingatíma
klukkan hálftólf.