Morgunblaðið - 13.01.1996, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 13.01.1996, Blaðsíða 26
Þegar Svetlana og Luka Kostic komu fyrst til Islandshöfðuþautæpastheyrt álandið minnst. Því síður datt þeim í hug að þau ættu eftir að setjast hér að. Sveinn Guðjónsson heimsótti þau í fyrstu íbúðina sem þau eignast á Islandi, en þau fluttu inn í nóvember síðastliðinn. VIÐ erum fædd og alin upp sem Júgóslavar. Nú erum við flokkuð sem Serbar í gamla landinu, en við erum auðvitað fyrst og fremst íslendingar," segja hjónin Svetlana Björg og Luka Lúkas Kostic þegar þau rifja upp fortíð sína og tOdrög þess að þau ákváðu að sækja um íslenskan ríkisborgararétt, sem þau fengu árið 1993. Luka hafði þá gert garðinn frægan sem knattspyrnu- maður í liði Skagamanna, en flutti síðan til Grindavíkur þar sem hann þjálfaði í tvö ár. Síðastliðið haust tók hann við þjálfun meistaraflokks KR og festi um leið kaup á fyrstu íbúð- inni, semþau hjónin eignast á ís- landi, við AJagranda í Vesturbænum. „Við vorum nýbúin að byggja okkur hús í Júgóslavíu, og eigum það enn, en það stendur nú autt og ónotað í Baranja í Króatíu. Ef heppnin er með getum við kannski selt það fyrir 3 til 4 milljónir, en það var miklu meira virði áður en stríðið skall á," segja þau. „Ég skildi líka nýjan bíl eftir og hann er nú i vörslu kunningja okkar," bætti Lúkas við. „Luka bjó aðeins í einn mánuð í húsinu," segir Svetlana. „Við fluttum inn í febrúar 1991, í mars fór hann til íslands, og þegar Igor var búinn í skólanum í júní fórum við líka til ís- -lands. Viku síðar skall stríðið á og við ákváðum að setjast hér að." „Ég held að við hefðum sótt um íslenskan ríkis- borgararétt þótt ekkert stríð hefði orðið í Júgóslavíu," segir Lúkas. „Okkur líður mjög vel hérna og hér yil ég ala upp börnin mín. Ég held að ísland sé besta land í heiminum til að ala upp börn." Svetlana tekur undir þessi orð en bætir við að stríðið hafi ýtt á eftir þeirri ákvörðun þeirra að setjast hér að. Hún sá mig shara marh________ Svetlana er fædd í Belgrad, en ólst upp hjá ömmu sinni og afa í héraðinu Baranja í Króatíu. Luka fæddist í Bosníu og ólst líka upp í Baranja. En hvernig kynntust þau? „Hún sá mig skora fallegt mark og hringdi í mig um kvöldið," segir hann og skellihlær. Svetlana brosir að þessu, en hristir höfuðið: „Nei, þetta var ekki svona." „Nei, hún var mjög ung þegar ég sá hana fyrst/ aðeins fimmtán ára. Það var á einhverju balli. Síðan hitt- umst við aftur eftir 2 ár, á diskóteki. Hún var þá á föstu með öðrum og ég var líka á fóstu. En málin þróuðust þannig að við urðum ástfangin og byrjuðum að vera saman. Og svo giftum við okkur 12. júní 1982." Luka var þá orðinn atvinnumaður í knattspyrnu, með 1. deildar liðinu Osijek frá samnefndri borg í Króatíu, og með tífalt hærri laun en faðir hans, sem var verkamaður. „Við höfðum það mjög gott og ég átti orðið sem svarar þremur bílverðum í banka. Svo fór ég í Við höfðum það mjög gott og ég átti orðið sem svarar þremur bflverðum í banka herinn í eitt ár, sem var skylda, og á meðan kom gengisfelling þannig að bankainnstæðan var komin niður í eitt bflverð þegar ég sneri aftur." En hvernig datt þér í hug að fara tii íslands að spila knattspyrnu? „Ég var farinn að eldast og vissi að möguleikar mínir minnkuðu sífellt í atvinnumennskunni heima. Ég var að vísu með tilboð frá Þýskalandi, en Svetlana vildi ekki fara þangað. Einnig var ég með gott tilboð frá 1. deildarliðinu Elehe á Spáni, en umboðsmaðurinn klúðraði því. Svo fékk ég ágætt tilboð frá Þór á Akureyri og þar sem við vissum nánast ekkert um ísland fannst okkur dálítið spennandi að fara þangað. Þetta var eiginlega bara af ævintýraþrá. Stríðið dapurlegt Ég kom fyrst til íslands 1989 og var hjá Þór fyrstu tvö árin, en síðan á Skaganum. Við fórum alltaf heim á milli og byggðum húsið, en svo skall stríðið á og við fórum ekki aft- ur næstu þrjú árin. í september 1994 fórum við svo aftur og mér fannst ekkert hafa breyst í rauninni. Svæðið sem við bjuggum á slapp nánast alveg við stríðsátökin. Það var fyrst og fremst Bosnía sem fór illa út úr þessu. Pabbi dó mánuði áður en stríðið hófst, en mamma býr enn á sama stað og áður og það amar ekkert að henni. Fólkið hennar Svetlönu býr í Belgrad, sem slapp alveg við stríðsátökin. Stríðið hefur því lítil áhrif haft á okkar vini og vandamenn, en ég þekki samt marga sem hafa farið illa út úr stríðsátökunum, fólk sem hef- ur misst ættingja og vini, og þetta fólk er biturt. Við hjónin höfum bara horft á stríðið úr fjarlægð og vissu- lega var dapurlegt að fylgjast með þessum sorglegu atbtirðum. En við berum ekki kala til neins, nema þeirra sem bera ábyrgð á stríðinu. Við vonum bara að friður geti hald- ist og fólkið í gömlu Júgóslavíu geti fyrirgefið hvert öðru. En það getur tekið mörg ár þar til sárin gróa að fullu." Þau Lúkas og Svetlana stóðu fyrir söfnun á Akranesi árið 1991 til stuðnings stríðshrjáðu fólki í gömlu Júgóslavíu og söfnuðu fimm tonnum af fötum sem send voru út. Og þau hafa bæði unnið í sjálfboðavinnu fyrir Rauða krossinn. „Við höfum líka sent reglulega föt og peninga til fólks sem við þekkjum og hefur skrifað okkur og sagst ekki eiga fyrir mat. Stríðið hefur því vissu- lega haft áhrif á okkur og valdið okkur áhyggjum og kvíða. En von- andi er þessu nú lokið." t»að er annað með hann___________ Lúkas hafði menntað sig í matvælaiðnaði í Júgóslavíu, en kvaðst aldrei hafa haft áhuga á að vinna við það. Þegar hann kom til ís- lands fór hann að vinna við trésmíð- ar, ásamt knattspyrnunni, enda Margunblaðið/Árni Sæberg FJÖLSKYLDAN - I útidyrumimviðnýja heimiliðaðÁlagranda. Fremster Aleksandar Álexander 3 ára, Igor Bjarnil2 ára, Svetlana Björg og L uka Lúkas, FYRSTA skólamyndin. Luka Kostic 7 ára. 0 SVETLANA með Rade bróður sfnum í Belgrad 1965. Fl LUKA með mðmmu og pabba, Danica og llija Kostic 1965. Q MAMMA Radmila og Svetl- ana litla f Belgrad, fæðingar- árið 1963. g JÓLASVEINNINN er Ifka f Júgóslavíu. Svetlana er þarna 8 ára. GELGJUSKEIÐIÐ hafið. Luka 15 ára með Rada systur sinni i 1973.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.