Morgunblaðið - 07.12.1997, Síða 50

50 SUNNUDAGUR 7. DESEMBER 1997
MORGUNBLAÐIÐ
HUGVEKJA
„Egmun veita
yður hvíld“
í hugvekju dagsins
segir sr. Heimir
Steinsson m.a.:
Markmið hins raun-
kristna er hugarró,
hófstilling, kyrrðarþel.
ÆVI kristins manns er
ganga. Frá skímarlauginni legg-
ur hann upp i misjafnlega langa
ferð. Skírnin er tákn endurfæð-
ingar. í skírninni tekur Guð
manninn „í ríki síns elskaða son-
ar, þar sem er fyrirgefning synd-
anna, líf og sáluhjálp“, eins og
greinir í Handbók íslenzku kirkj-
unnar. Að lokinni skím segir
presturinn við aðstandendur
skírnarbamsins, að nú hafi verið
lögð sú ábyrgð á þá að ala barn-
ið upp „í jjósi fyrirheitis skírnar-
innar, kenna því að elska Guð,
tilbiðja hann, varðveita orð hans
og sakramenti og þióna náung-
anum í kærleika". 011 eru þessi
orð yfírskrift þeirrar vegferðar,
sem hafín er að svo búnu. Hinum
skírða er ætlað að lifa sem guðs-
ríkisbam í fömneyti Krists og í
elsku til mannanna.
Staðfesting
skírnarsáttmálans
Bemskuárin eru i flestum til-
vikum fyrsti áfanginn á ferli
skírnþegans. Við ferminguna er
bamið komið í áfangastað. Þá
segir presturinn við bömin: „Þið
emð hingað komin til þess að
játast Jesú Kristi, og vér biðjum
með ykkur, að Guð veiti ykkur
styrk til að lifa og sigra undir
merki hans. Minnist á þessari
hátíðarstundu kærleika Guðs til
ykkar frá fyrstu bemsku, biðjið
hann að gefa ykkur vilja og
mátt til að helga allt líf ykkar
honum, sem þið voruð helguð í
skírninni.“
Þegar fermingarbarnið krýp-
ur á gráðumar, leggur prestur-
inn hönd á höfuð þess og segir:
„Guð, sem áður hefur tekið þig
að sér sem sitt barn í heilagri
skím og gjört þig að erfmgja
ríkis síns, hann varðveiti þig í
skírnamáð þinni.“
Að lokinni fermingarathöfn
gengur bamið að jafnaði í fyrsta
sinni til altaris og meðtekur lík-
ama Krists og blóð til fyrirgefn-
ingar syndanna og sem tákn um
einingu við hinn krossfesta og
upprisna frelsara heimsins. Að
svo búnu hefst nýr áfangi í lífi
hinna ungu kristnu manna, pilta
og stúlkna.
Torleiði og umskipti
Á táningaaldri og framan af
fullorðinsámm liggur leið , vor
iðulega um óslétta jörðu. Fyrir-
heit skímarinnar á það til að
þoka fyrir öðram efnum. Vér
eigum allt að vinna í skólanámi,
hjúskaparstofnun og í þeirri
þjónustu, sem vér hvert og eitt
tökumst á hendur. Þetta er örð-
ugur áfangi, en um leið einkar
heillandi. Að honum loknum
stendur ævisól flestra í námunda
við hádegisstað.
Einhvem tíma á þessu skeiði
kann skírður maður, karl eða
kona, að taka út trúarþroska.
Sumir verða trúarlega fullveðja
enn síðar á ævinni. Atvik ráða
því, hvenær þau umskipti eiga
sér stað. Upp til hópa ber menn
að þessum vatnaskilum áður en
lýkur, fyrir Guðs miskunn. Það-
an í frá em menn „raunkristnir"
og gjöra sér gleggri grein fyrir
stöðu sinni andspænis lífí og
dauða en fyrr meir var.
Þar með hefst líka meðvituð
viðleitni hins raunkristna til að
lifa í ljósi fyrirheitis skírnarinn-
ar, elska Guð, tilbiðja hann,
varðveita orð hans og sakra-
menti og þjóna náunganum í
kærleika.
Barátta raunkristins
manns
Líf raunkristins manns er bar-
átta. Hann kappkostar að bera
í breytni sinni ávöxt, sem sam-
boðinn sé trú hans. Lengi vel fer
svo, að hverju sinni sem hann
gengur á hólm við þetta við-
fangsefni mistekst honum. Fyrir
Guðs náð iðrast hann og þiggur
fyrirgefningu syndanna í altaris-
sakramentinu, í orði Guðs eða í
launkofa hugskots síns, þar sem
andi Guðs „vitnar með voram
anda, að vér eram Guðs böm“
(Róm: 8:16). Iðranin og fyrir-
gefning syndanna era áfanga-
staður. Þaðan leggur hinn raun-
kristni upp í nýjan áfanga. Þann-
ig koll af kolli.
Þú sem átt í þessari baráttu.
Forðastu hugarvíl og ótta. Al-
máttugur Guð metur ásetning
þinn, hversu oft sem þig ber af
réttri leið. Leitaðu Drottins í iðr-
un og trú. Taktu stefnuna að
nýju og kepptu að markinu.
Láttu aldrei hugfallast á göngu
þinni. Minnstu þess, að Kristur
er í nánd, og hann tekur fullan
þátt í baráttunni með þér. Hann
sem sjálfur hefur „sigrað heim-
inn“ (Jóh.: 16:33) mun ekki
ski)ja þig eftir sigraðan á víg-
velli ófullkomleikans.
Einingarreynsla og
réttiæting af trú
Raunkristnum manni býðst
smám saman að setjast að innan
ramma, sem líkja mætti við
endanlegan áfangastað. Endur-
tekin iðrun og ítrekuð betrunar-
viðleitni vísa á það „vaxtartak-
mark Krists fyllingar", sem
Páll postuli nefnir svo í bréfí
sínu til Efesusmanna (Ef: 4:13).
Algóður Guð lætur í té návist
sína í leyndardómi. Vera má,
að göngumaðurinn einn góðan
veðurdag verði fyrir einingar-
reynslu eða úthellingu heilags
anda. Eftir það veit hann, al-
mættið hefur beint fingri sínum
að honum og er setzt að við
hjartarætur hans.
Jafnframt þessu getur fyrir-
gefning syndanna orðið hinum
raunkristna varanlegt veganesti.
Hann á þess kost að veita rétt-
lætingunni viðtöku I trú á frið-
þægjandi fómardauða Drottins
Jesú Krists.
Tvíþætt trúarreynsla návistar
Guðs og friðþægingar skapar
sáttagjörð í hugskoti raunkrist-
ins manns. Héðan í frá hvílir
hann í Guði. Frekari víxlspor á
æviveginum era fyrirfram lögð
í náðaramra Krists hins kross-
festa og upprisna.
Kyrrðarþel
Síðast greindur skilningur á
þroskatakmarki kristins manns
rekur rætur aftur í aldir innan
ýmissa kirkjudeilda. Á erlendum
tungum er hann í sumum tilvik-
um kenndur við latneskt orð,
sem merkir kyrrð eða rósemi.
Markmið hins raunkristna er
hugarró, hófstilling, kyrrðarþel.
Það er sem vér heyrum boð frels-
arans hljóma yfir llfsgöngu vorri
endilangri: „Komið til mín, allir
þér sem erfiði hafið og þungar
byrðar, og ég mun veita yður
hvíld.“ (Matt: 11:28).
I DAG
VELVAKANDI
Svarað í síma 5691100 frá 10-12 og 13-15 frá mánudegi til föstudags
Þekkiðþið
þetta fólk?
ER EINHVER sem kann-
ast við fólkið á þessum
myndum? Ef svo er, vin-
samlega hafið samband við
Jónu í síma 561 1702.
Þakklæti til
Sigvalda
MIG langar að senda Sig-
valda danskennara þakkir
fyrir að kenna eldri „tán-
ingurn" dans. Þetta er
ómetanlegur þáttur í tilver-
unni, hressir bæði sál og
líkama og gigtin hverfur.
Sigvaldi er laginn við að
umgangast nemendur sína,
og skammar þá ekki þótt
þeir gleymi stundum hvað
er hægri og hvað er vinstri.
Núna er ég að æfa mig í
tja-tja-tja með hreingern-
ingarburstann f hendinni.
Ein í frumsporunum.
er hún mikið notuð þar sem
leikskólar eru hvor sínum
götunnar og einnig grunn-
skóli rétt þjá. Þeir sem aka
Amarbakkann hafa lítið
sem ekkert tillit tekið til
þessarar gangbrautar.
Sumir hægja aðeins á og
ætlast til að bæði böm og
fullorðnir hlaupi yfír á
meðan en á sama tíma
gerast slysin. Börnin eru í
umferðarfræðslu þar sem
þeim er kennt að hlaupa
ekki út á götu og þau verði
að bíða þar til bílar hafa
stoppað. Eitthvað þarf að
gera. Best væri auðvitað
að fá gangbrautarljós
þama fyrst akandi vegfar-
endur um Arnarbakkann
eru alltaf á svo mikilli
hraðferð að þeir geti ekki
stoppað. Hugsum I umferð-
inni og tökum tillit og
minnkum þannig likumar
á slysum.
Áhyggjufull móðir.
Tapað/fundið
Sportvöru-
markaður?
JÓN hafði samband við
Velvakanda og var hann
með eftirfarandi fyrir-
spum:
„Veit einhver hvort
Sportmarkaðurinn sem var
við Skipholt er til ennþá -
eða er einhver verslun sem
tekur notaðar íþróttavörur
i umboðssölu, t.d. skauta,
skíði, þjól o.s.frv.?“
Umferðarmenning
í Reykjavík
Umferðarmenningunni í
Reykjavík hefur aldrei ver-
ið hrósað og ekki ætla ég
að fara að breyta því enda
engin ástæða til þvert á
móti. Ég hef sérstaklega í
huga umferðina um Amar-
bakkann á milli blokkar-
íbúðanna og Stekkjahverf-
is. Þar er gangbraut fyrir
gangandi vegfarendur og
Kápa týndist
UÓSBRÚN síð ullarkápa
af tegundinni Maura tap-
aðist úr fatahengi á Hótel
Loftleiðum, á jólahlaðborði
föstudagskvöldið 28. nóv-
ember. Eftir var skilin
samskonar kápa, en eldri
tegund. Geti einhver gefíð
upplýsingar um þessi mis-
tök er hann beðinn að
hringja í síma 562 2887
eftir kl. 17.
Með morgun-
kaffinu

w'- >• // llBl ■HMÉ ® /

'ÍSG VEIT að þú varst
ánægður þegar
mamma fór, en var það
nauðsynlegt að kyssa
gólfið i flugstöðinni?
SKAK
Umsjón Margelr
Pétursson
STAÐAN kom upp á þýska
meistaramótinu í síðustu
viku. H. Bastian (2.375)
var með hvítt og átti leik
gegn G. Walter (2.305)
24. Hxf6! - Hxf6 25.
He8+ og svartur gafst upp,
því eftir 25. — Dxe8 26.
Rxf6+ tapar hann drottn-
ingunni fyrir aðeins einn
hrók.
HVÍTUR leikur og vinnur.
Matthias Wahls varð landi.
skákmeistari Þýskalands. keppnin í skák verður sett
Hann hlaut 7 v. af 9 mögu- þar á morgun.
legum. Næstir komu
þeir Christopher
Lutz og Karsten
Miiller með 6‘/» v.
4.-5. Klaus Bisc-
hoff og Roland
Schmaltz 6 v. Lud-
ger Keitlinghaus,
sem sigraði á Hellis-
mótinu um daginn,
hlaut 5'/» v. ásamt
tveimur öðrum.
Augu skákáhuga-
manna beinast nú
að Groningen í Hol-
Heimsmeistara-
Víkverji skrifar...
SAUÐKINDIN er athyglisverð-
ur kapítuli í íslands sögu. Hún
var þjóðinni mikil hjálparhella, ekki
sízt á harðindaskeiðum. Hún var
gjörnýtt: ullin í föt, skinnið í skó,
beinin í áhöld, kjötið til matar. Það
var borðað ferskt, reykt, saltað,
súrsað og máski og vindþurrkað.
Sauðkindin á einnig sinn sess I
kveðskap kynslóðanna, sögnum
þeirra, orðtökum og orðskviðum.
Hver man ekki úlfa I sauðargær-
um?
Það er ekki kindum að kenna,
heldur mönnum, að sauðíjárbú-
skapur fór úr böndum. í skjóli ríkis-
forsjár, m.a. framleiðsluhvetjandi
styrkja, útflutningsbóta o.s.frv.
íjölgaði sauðfé um of. Afleiðingin
varð offramleiðsla sem kostaði sam-
félagið fúlgur fjár. Sem og ofbeit,
sem ásamt eldgosum og kuldaskeið-
um stuðlaði að gróðureyðingu og
uppblæstri.
xxx
SEINT og um síðir fóram við að
feta okkur út úr ríkisfor-
sjánni. Nærri lætur, segir í nýlegu
þingskjali, að fé hafí fækkað um
helming frá því það var flest árið
1978. Orðrétt: „Með setningu bú-
vöralaganna 1985 var mörkuð sú
stefna að afnema útflutningsbætur
á landbúnaðarafurðir og á grand-
velli þeirra tekin upp framleiðslu-
stýring sem miðaði að þvl að draga
úr framleiðslu mjólkur og kinda-
kjöts. Með búvörasamningi bænda
og ríkisvaldsins I marz 1991 var
síðan samþykkt að afleggja útflutn-
ingsbætur I einni atrennu og taka
upp beinar greiðslur til bænda I
stað niðurgreiðslna á heildsölustigi.
Jafnframt var samið um lækkun á
verði dilkakjöts og ríkið lagði fram
fé til að greiða bændum fyrir að
hætta framleiðslu.
Frá árinu 1991 til 1996 dróst
framieiðsla kindakjöts saman um
I. 178 tonn, afurðaverð lækkaði um
II, 2% og tekjusamdráttur framleið-
enda nam alls u.þ.b. 1,5 milljörðum
króna.“ Framleiðendum fækkaði á
hinn bóginn ekki sem þessum sam-
drætti nemur. Sauðfjárbúin
skrappu einfaldlega saman.
XXX
INGSKJAL það sem Vlkverji
vitnar I er þingsályktunartil-
laga Einars Odds Kristjánssonar og
Stefáns Guðmundssonar um eflingu
sauðíjárbúskapar I jaðarbyggðum.
„Víðast I umræddum jaðarbyggðum
eru gjöful beitilönd sem ekki eru
fullnýtt,“ segja þeir, „margar jarðir
vel upp byggðar með vannýtta að-
stöðu, bæði hvað varðar útihús og
ræktað land, með öðram orðum
umtalsvert svigrúm er til að stækka
sauðfjárbúin án nýrra fjárfestinga
og síðast en ekki slzt er verkþekk-
ing til staðar."
Sem sagt: Sauðljárbúskap á ekki
hvað sízt að stunda I jaðarbyggðum.
xxx
AÐ ER skoðun Víkveija að öll
„framleiðsla“, hveiju nafni
sem nefnist, eigi að ráðast af eftir-
spurn. Það er og framleiðenda að
meta, hver eftirspúrnin er, enda á
öll umframframleiðsla að vera á
þeirra ábyrgð og kostnað. Að því
gefnu getur Víkveiji fallizt á að
rétt sé að efla sauðfjárbúskap I jað-
arbyggðum, þar sem „gjöful beiti-
lönd eru vannýtt". Annars staðar
þarf á hinn bóginn að draga úr
beit. Sums staðar er og og nauðsyn-
legt að banna sauðfjárbúskap
(nema innan vel girtra svæða) til
að styrkja gróðurvernd og upp-
græðslu lands. Þannig háttar að
mati Vtkveija til um Reykjavíkur-
og Reykjaneskjördæmi.
XXX
SAUÐKINDIN er sem fyrr segir
kapltuli I íslands sögu, sem
ástæðulaust er að gera lítið úr. Hún
er hins vegar, eins og allt annað I
landi okkar, undir þá sök seld sem
felst I gjörbreyttum atvinnu- og
þjóðlífsháttum óg gjörbreyttu al-
mannaviðhorfi til gróðurverndar og
uppgræðslu lands. Að ekki sé nú
talað um lögmál markaðarins,
framboðs og eftirspurnar, sem veg
vísar inn I 21. öldina.