Dagblaðið Vísir - DV - 26.11.1994, Blaðsíða 15

Dagblaðið Vísir - DV - 26.11.1994, Blaðsíða 15
LAUGARDAGUR 26. NÓVEMBER 1994 Undir Evró „Hann nær ekki Evrópustaðli," tautaði vinnufélagi minn einn þeg- ar hann kom af íþróttaæfingu í hádeginu í síðustu viku. Vinnufé- laginn var fölur og hnugginn en það var óvenjulegt. Venjulega er hann upprifinn og hress þegar hann kemur af hádegisæfingunum. Mér rann ástand þessa vinnufélaga til rifja og kallaði hann því inn til mín og spurði hvað amaði að. Vinnufélaginn var tregur fyrst en varð síðan að létta á sér. Þar sem þeir íþróttafélagarnir stóðu í steypibaði eftir íþróttaæfinguna sneri sér að honum þekktur lög- fræðingur í bænum, benti á mann- dóm okkar manns þar sem hann stóð í sturtunni og sagði: „Hann stenst ekki staðal Evrópusam- bandsins". Félagi minn varð klumsa og leit niður um sig. Allt var á sínum stað. Hann vissi ekki hvaðan á sig stóð veðrið enda hafði hann fram að þessu bara verið sátt- ur við sitt. Taldi sig sem sagt vel vaxinn niður. Uggvænleg sjónvarpsfrétt „Hvað er þetta maður," sagði lög- fræðingurinn. „Sástu ekki sjón- varpsfréttirnar?" Okkar maður varð að játa á sig þá synd að hafa sleppt sjónvarpsfréttatímanum. Lögfræðingurinn var nú kominn í ham. „Misstir þú þá af aðalfrétt- inni?" spurði hann. „Sástu þá ekki að þeir hjá Evrópusambandinu hafa nú gengið frá stöðluðum Evr- ópureðri. Samkvæmt þeim mæl- ingum er þinn langt undir staðli." Þessi fullyrðing lögfræðingsins var vinnufélaga nunum auðvitað erfið raun. Hann hafði fram að þessu unað glaður við sitt og ekki hafði konan kvartað. Allt var því í lukk- unnar velstandi. Hann sá að við svo búið mátti ekki standa. Hann leit því í kringum sig þar sem íþróttafé- lagarnir allir voru að skola af sér • svita íþróttaæfingarinnar. Hann sá ekki í fljótu bragði að þeir væru betur á sig komnir. Væri hann und- ir staðli voru þeir það ekki síður. Hann vissi þó ekki betur en þeir hefðu, líkt og hann, bara verið kátir með sig. Hann benti því lögfræð- ingnum, og öðrum sem höfðu lagt við hlustir, á bessa staðreynd. Stórtskalþaðvera Þessi gagnsókn breytti þó ekki því að vinnufélagi minn var miður sín þegar hann kom af æfingunni. Ég reyndi að hughreysta hann og benfi honum á þau gömlu sannindi að sætt væri sameiginlegt skipbrot. Vandinn var hins vegar sá að ég gat lítið huggað hann. Ég sá nefni- lega sjónvarpsfréttina sem lög- fræðingurinn vísaði í. Ef ég man rétt var hún í seinni fréttum Ríkis- sjónvarpsins kl. 23. Sem betur fer, vil ég segja, því svokallað áhorf er tiltölulega lítið þá. Ég sat til dæmis einn fyrir framan skjáinn á mínu heimili. Fréttin sýndi nefnilega þennan staðlaða Evrópureður steyptan í marmara, þar sem hann var notað- ur til þess að máta á verjur, vænta- lega staðlaðar líka. Það sem var ógnvekjandi við Evrópustand þennan var hins vegar stærðin. Ekki var annað að sjá en marmara- líffærið væri á bitinu 30 til 40 sentí- metrar að lengd. Ég get ekki neitað því að ég fékk sting í mig miðjan. Ég, líkt og fyrrnefndir félagar, hef verið á íþróttaæfingum og í sundi svo dæmi sé tekið. Ég fullyrði að þar finnast ekki ígjldi þessa. marmarastauts. Marmarinn er að vísu miðaður við líffæri í brúkun- arhæfu ástandi, þ.e. fullri reisn. Það breytir þó ékki því að íslend- ingar, þ.e. íslenskir karlmenn, eiga greinilega ekkert erindi í Evrópu- sambandið. Þeir yrðu sér til minnkunar ef ekki athlægis. Útilokar aðild Hafi ég verið veikur fyrir því að kanna aöild að Evrópusambandinu áður en ég sá þessa frétt er ég orð- inn því afhuga núna. Þetta allt sagði ég vinnufélaga mínum þar sem hann sat beygður inni hjá mér. Hann sótti því ekki mikinn stuðning til mín að öðru leyti en því að ég sagði honum að hann væri ekki afbrigðilegur miðað við venjulegan mörlanda. Hann hefði hins vegar lítið að gera út fyrir landsteinana. íslendingar hafa verið að velta fyrir sér aðild að Evrópusamband- inu og þá einkum í tengslum við Laugardagspistill Jónas Haraldsson fréttastjóri inngöngu annarra Norðurlanda- þjóða í sambandið. Helsti vankant- ur þéss að ganga í sambandið er sá að þá óttast menn að útlendingar komist í fiskveiðilandhelgi okkar. Þetta eru þó hreinir smámunir miða við þau ósköp að við, afkom- endur stoltra sæfara, víkinga og ræningja, stöndumst ekki saman- burð við evrópska bræður okkar hvað snertir lengd á leyndarlimi. Með þessu er hreinlega sagt að okkur skorti manndóm. Vera kann að títt nefhdur marmari, sem sýnd- ur var í sjónvarpsfréttum, hafi ver- ið á skafti. Það var hins vegar ekki tekið fram í fréttinni og þar til ann- að kemur í ljós skal gengið út frá því að þarna hafi verið sýndur staðlaður Evrópusambandshmur. ECU-bandalagið Pistilskrifari fékk frekari stað- festingu á áfalh íslenskra karl- manna skömmu síðar. Þá hafði samband við skrifara kunningj hans þingeyskur. Þingeyingur þessi er maður einarður og enginn veifiskati. Hann er stoltur maður eins og sveitungar hans. Fram að því að hann sá nefhda sjónvarps- frétt hafði hann aldrei átt í vand- ræðum með samskipti við hitt kyn- ið. Því til sönnunar kallaði hann manndóm sinn Náttfara og sam- bærilegt líffæri konu sinnar Nátt- faravík. Þar hafði jafnan verið góðra viná fundur. Nú var víkverji þessi hins vegar svo bugaður af samanburðinun við Evrópuhminn að hann mátti sig lítt hræra. Þingeyingurinn greindi samt frá því að menn þar nyrðra ætiuðu ekki að láta deigan síga. Þeir hefðu leitað í orðabækur og hefðu nú stofhað bandalag í því skyni að komast inn á Evrópumarkað þrátt fyrir þessa vankanta íslenskra karla. Bandalagið nefha þeir „European Cock Union" og skammstafa það ECU. Viðeigandi prjónahúfur Viðfangsefni hins nýja bandalags verður rammíslenskt þrátt fyrir útlent nafn. Allir vita illa hefur gengið að halda uppi atvinnu í hin- um dreifðu byggðum landsins. Meðal annars hafa prjónastofur farið tila út úr samkeppni við er- lenda aðila. Þær hafa því lagt upp laupana hver af annarri. Eftir standa tækin í ónotuðu húsnæði í þorpum víða um land. Nú gefst ECU-mönnum hins vegar tækifæri til þess að hefja prónastofur til vegs og virðingar á ný. Vegna niðurlægj- andi fréttar um illa kýlda íslend- inga verður hafin fjöldaframleiðsla á prjónuðum reðurhúfum. Til að byrja með verður eingöngu miðað við framleiðslu fyrir innan- landsmarkað. Húfur þessar eru tll- valdar fyrir menn sem stunda íþróttir, fara í sund eða á aðra þá staði þar sem þeir fara í sturtu með kynbræðrum sínum. Sé leyndar- limurinn með húfu virkar hann lengri en ella. Velja má skemmti- lega liti á þessar húfur og jafnvel mismunandi lengdir til hátíða- brigða. Ekki er mælt með húfum þessum til heimihsbrúks. Þar kem- ur sannleikurinn hvort sem er í ljós og verður ekki fahnn með neinum tæknibrellum. Auðvitað má hugsa sér útflutning á þessum prjónahúfum þegar fram í sækir. Þótt fyrir liggi staðlaður Evrópulimur þá læðist að manni sá grunur að sumir Evrópubúar gættu nýtt sér þennan fatnað. Glottandi konur Nú er það svo að innihald sjón- varpsfréttarinnar um marmara- skaftið leggst með fullum þunga á karlpeninginn og veldur hugar- angri. Það er þó sjálfgefið að þetta snertir bæði kynin. Einkennilega hafa konur þó verið undirfurðuleg- ar á svip þessa daga og jafnvel glott- andi þegar þær mæta hinu sterka kyni á göngum stofnana og á götum úti. Úr augnsvip þeirra má lesa: Auminginn Utii. Sá svipur gerir illt verra og er reisn manna því ekki svipur hjá sjón. íslenskir karlar hafa löngum undrast dálæti hérlendra kvenna á erlendum karlpeningi. Langir sagnfræðilegir doðrantar hafa ver- ið skrifaðir um ástandið á stríðsár- unum. ítalskir og franskir dátar hafa löngum heillað meyjar þegar þeir hafa heimsótt íslenskar hafnir og þá má ekki gleyma kvenhylti erlendra íþróttamanna sem hér hafa verið. Líkur eru nú á að mál þessi séu að skýrast. Konurnar hafa fyrir margt löngu áttað sig á því sem karlmenn hér vildu ekki viður- kenna, að prýði þeirra og buxna- spjót stæðust ekki Evrópustaðal.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.