Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.04.1959, Blaðsíða 48

Frjáls verslun - 01.04.1959, Blaðsíða 48
Aldrei er deilt um aldur barna, sem ferðast með járnbrautum í Chile. í ölluru farmiðasölum er fest fjöl á einn veggirm, sem cr nákvæmlega 140 cm. frá gólfi. 011 börn, sem eru of stór til að geta staðið upprétt undir fjölinni, verða að borga fullt fargjald. Hyggnir húseigendur í París hafa komið ákvæði inn í leigusamninga, þar sem leigjendum er leyft að halda raunverulega „villimannaveizlu" í íbúð sinni, einu siniii í mánuði. Söngur og dans, píanó- lcikur og lúðrablástur, hrindingar og slagsmál, allt þetta er leyfiiegt að viðhafa alla nóttina og til kl. 8 næsta morgun. Aðeins eitt skilyrði er sett, og það er að leigjandi tilkynni skriflega, með tveggja daga fyrirvara, um- sjónarmanni húss síns, að hann ætli að gera allt vitlaust þessa tilteknu nótt. Umsjónarmaðurinn sendir þá tilkynninguna til allra hinna leigjend- anna, sem gera citt af þrennu: Fara burt úr borg- inni yfir nóttina, kaupa sér bómull til að troða í eyrun, eða ef þeir halda að veizlan verði skemmti- leg, þá reyna þeir að koma því svo fyrir að þeim verði boðið. Feiti maðurinn og kona hans reyndu að finna aftur sæti sín eftir hléið í leikhúsinu. „Steig ég ofan á tærnar á yður, þegar ég fór út?", spurði sá feiti mann, sem sat í yztu röð. „Svo sannarlega gerðuð þér það", svaraði hinn reiðilega og bjóst við afsökun. Sá feiti sneri sér þá að konu sinni og sagði: „Þetta er okkar bekkur María". „Þarna sióið þér hvernig slys geta auðveldlega skeð í heimahúsum — en svo við snúum okkur aftur aS trygging- unni, sem ég var að bióða yður . . ." „t>ú þarfl ekki annað en að líla sakleysislega úl — lóttu mig um allt hitt." Lundúnabúi, scm var á leið til Edinborgar, var í klefa mcð gömlum, önugum Skota. Á fyrstu stöðinni, þar sem lestin staðnæmdist, æddi Skotinn út úr klefanum og hljóp eftir brautarpallinum og kom síðan til baka móður og másandi. Þegar þetta hafði endurtekið sig á þremur stöðvum, gat Lund- únabúinn ekki hamið forvitni sína og spurði Skot- ann, hvers vegna hann hagaði sér svo undarlega. „Jú, sjáið þér til", svaraði Skotinn. „Ég fór til Lundúna til að hafa tal af sérfræðingi í hjartasjúk- dómum og hann sagði að ég væri með mjög veikt hjarta og að ég gæti dottið niður dauður hvenær sem væri, ef ég væri ekki varkár. Þess vegna kaupi cg ekki farmiða nema frá einni stöð til annarrar í einu". 48 FRJALS VERZLUN

x

Frjáls verslun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.