Fréttablaðið - 15.11.2005, Side 30

2 ■■■■ { norðurland } ■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
Nýr vinkill á vetrarsporti
Á undanförnum árum hefur ný
íþrótt verið að ryðja sér rúms í
skíðaheiminum. „Snowmoto“ er í
raun blanda af snjóbretti og reið-
hjóli þar sem stjórnandinn situr á
sæti og stýrir brettinu með stýri
ekki ósvipuðu því sem er á venju-
legu reiðhjóli.
Að sögn Sigurðar Baldurssonar
sem flytur inn „snowmoto“ hér-
lendis hefur sala tækisins farið
mjög vel af stað.
„Við byrjuðum að selja tækið hér
á Akureyri fyrir um mánuði og það
hefur gengið vonum framar.“
Sigurður segir grundavallaratriði
hafa verið í byrjun að fá skíðasvæð-
in til að leyfa tækið í brekkunum.
„Tækið er leyft á um 80 pró-
sentum af öllum skíðasvæðum
heims. Ég hef verið í sambandi við
Guðmund Karl Jónsson, umsjónar-
mann skíðasvæðisins í Hlíðarfjalli,
og þar hefur fengist leyfi til þess að
nota tækið á afmörkuðum svæðum
í fjallinu. Það má sem sagt nota
tækið í stólalyftunni og á svæðinu
sem er sunnan við stólalyftuna.“
Sigurður segir jafnframt að tæk-
ið sé aðgengilegt jafnt börnum sem
fullorðnum.
„Það er hægt að stilla bæði stýri
og sæti eftir stærð stjórnandans
þannig að stærðin skiptir litlu
máli.“
Aðspurður um sérstöðu
„snowmoto“-tækisins gagnvart
skíðum og snjóbrettum segir Sig-
urður að ekki sé í raun hægt að
líkja þessu saman.
„Þarna er verið að sameina snjó-
bretti, skíði, vélsleða og mótorhjól í
eitt tæki og því erfitt að segja
hverju þeirra „snow-moto“ líkist
mest. Þetta er einfaldlega einstakt
tæki í sinni röð.“
Hvít jörð norðan heiða
Snjóframleiðsla og paradísarlíf í Hlíðarfjalli.
Veðurguðirnir hafa brosað við
skíðafólki á Akureyri undanfarnar
vikur. Töluverð ofankoma hefur gert
það að verkum að skíðasvæði Akur-
eyringa í Hlíðarfjalli var opnað
laugardaginn 5. nóvember síðastlið-
inn.
Að sögn Guðmundar Karls Jóns-
sonar, forstöðumanns skíðasvæðis-
ins í Hlíðarfjalli verður stefnt á að
auka við opnun svæðisins þegar
líður á nóvembermánuð og verður
þá mögulega einnig opið á virkum
dögum. Guðmundur segist hæst-
ánægður með að geta opnað fjallið
fyrir skíðaiðkendum svona snemma
vetrar.
„Meðalopnunartími skíðasvæða á
Íslandi öllu síðastliðin fimmtán ár
hefur verið í kringum janúar eða í
byrjun febrúar, þannig að ég er mjög
ánægður með ástandið það sem af er
vetrar.“
Ennfremur segir Guðmundur það
heyra til undantekninga ef menn
komast á skíði á milli jóla og nýárs í
Hlíðarfjalli.
„Frá árinu 1985 hefur svæðið
einungis þrisvar sinnum opnað fyrir
jól.“
Um þessar mundir er verið að
taka í notkun glænýjar snjóvélar í
fjallinu sem gegna munu veigamiklu
hlutverki þegar halda þarf svæðinu
opnu og lítið hefur verið um snjó-
komu. Að sögn Guðmundar er um
að ræða algjöra byltingu sem getur
haft í för með sér mun lengri opn-
unartíma á skíðasvæðinu en verið
hefur.
„Það sem hefur verið að gerast
yfir vetrarmánuðina er að þessar
svokölluðu suðvestanlægðir koma
hér yfir með tilheyrandi roki og
rigningu. Þar með höfum við misst
mikinn hluta snjósins í fjallinu. Eft-
ir að suðvestanáttina lægir höfum
við svo oft þurft að bíða í allt upp í
mánuð eftir að snjóa tekur aftur og
þá er svæðið auðvitað lokað í milli-
tíðinni,“ segir Guðmundur og bætir
við að með tilkomu nýja snjófram-
leiðslukerfisins sé hægt að búa til
nægan snjó til þess að standast
þessar miklu rigningar sem stundum
dynja yfir fjöllin í Eyjafirðinum.
„Það eina sem þessar vélar þurfa
til að geta búið til snjó er að hita-
stigið sé undir frostmarki. Þetta hef-
ur því einnig í för með sér að rekst-
ur á skíðasvæðinu öllu verður mun
stöðugri heldur en verið hefur, þar
sem hægt verður að reiða sig á að
svæðið haldist opið í mun lengri
tíma í senn.“
Hinn svokallaði Eyjafjarðarpassi,
sem áður fyrr gaf aðgang að öllum
skíðasvæðum í Eyjafirði, þar með
talið á Akureyri, Dalvík, Ólafsfirði
og Grenivík, hefur að sögn Guð-
mundar ekki verið til sölu frá árinu
2002. Hann vill þó sjá breytingu þar
á sem fyrst.
„Helsta ástæða þess að Eyjafjarð-
arpassinn hefur ekki staðið skíða-
fólki til boða á undanförnum þrem-
ur árum er einfaldlega sú að það
hefur ekki verið neinn áhugi fyrir
því vegna snjóleysis hin síðari ár. En
ef fram heldur sem horfir með veðr-
ið þá verður þess ekki langt að bíða
að boðið verði upp á hann að nýju,“
segir Guðmundur kampakátur innan
um nýju snjókerfið.
Heima er best }
Allar mínar tilfinn-
ingar til norðursins
tengjast fjöllunum
í Eyjafirði sem mér
þóttu svo umvefj-
andi í æsku. Þar
stendur Hlíðarfjall
upp úr og hlakka ég mikið til að
skíða þar sem fyrst enda gervisnjór-
inn spennandi möguleiki.
Ég var Eyrarpúki fyrst og síðan
Þorpari, og eyddi ansi mörgum og
góðum árum í úthverfi Akureyrar; í
sveitinni, á Hrafnagili og síðar á
Laugalandi. Ég var hins vegar aldrei
Brekkusnigill, en þetta eru viður-
nefni sem fólk hefur fengið eftir
því í hvaða hverfi það býr.
Ég vildi óska að öll börn í dag
fengju tækifæri til að kynnast því
að búa við fjöruna, fjöllin og sveit-
ina, eins og ég. Menningin hefur
vaxið heldur betur, en betur má ef
duga skal, segi ég. Ég er stolt af því
að vera Akureyringur.
Hulda Björk Garðarsdóttir
óperusöngkona
Stolt af því að
vera Akureyringur
...að fá þér pulsu eins og Norð-
lendingar fá sér. Þar er lenska að
fá sér rauðkál og kokteilsósu á
pulsuna, sem er ótrúlegt lostæti.
Frumlegheit eru einkennandi fyrir
norðlenskan skyndibita, eins og
franskar kartöflur inn í ham-
borgarann og fleira djarft. Norð-
lendingar þora!
...að fara á rúntinn. Á Akureyri er
ein rótgrónasta rúntmenning
landsins. Allir á fallegum, nýjum
og vel hirtum bílum að sýna sig
og sjá aðra. Ekki búast við hrað-
ferð í gegnum miðbæinn þegar
kvöldar. Rúntur er hægur, yfirveg-
aður og æðislegur. Tilefni nýrra
kynna sem alltaf skyldi gefa tíma
og verðskuldaðan gaum.
Heima er best }
Eftir því sem ég verð eldri kann ég
betur að meta það að eiga mínar
rætur á Akureyri. Bærinn er alltaf
að verða opnari og áhugaverðari
og ómetanlegt að geta gengið þar
að veitingahúsum eins og Friðriki
V sem er einfaldlega á heimsmæli-
kvarða. Og eftir að Frúin í Ham-
borg bættist í hóp menningar-
stofnana í líkingu við Galleri+,
Hólabúðina, Herradeild JMJ og
Amtsbókasafnið þarf enginn að
örvænta.
Þetta var hins vegar ekki alltaf
svona indælt í mínum huga.
Fyrstu árin eftir að ég flutti
suður fannst mér að ég ætti rétt á
örorkubótum fyrir það eitt að vera
að norðan. Kannski ekki svo óeðli-
leg hugmynd fyrir mann sem elst
upp við menningarstefnu Fram-
sóknarflokksins í
framkvæmd. Nú
hefur dæmið hins
vegar gjörsamlega
snúist við og Akur-
eyri í mínum huga
orðin fulltrúi margs
þess besta sem gert er á sviði
menningar og fagurs mannlífs. Þar
eiga ódrepandi einstaklingar úr
röðum listamanna stærstan hlut,
en ekki síður stjórnendur bæjarins
sem upp á síðkastið hafa tekið
slaginn með lista- og fram-
kvæmdafólki, stóreflt menningar-
stofnanir, skapað marktæka menn-
ingarstefnu í samráði við bæjarbúa
og nú síðast fylgt eftir hugmynda-
samkeppni um nýtt skipulag mið-
bæjarins í anda alvöru íbúalýð-
ræðis. Geri aðrir betur!
Þorvaldur Þorsteinsson, myndlistarmaður og rithöfundur:
Örorkubætur fyrir að
vera að norðan
Láttu
eftir þér...
FYRSTI PLÓGURINN Norðlendingar eru fjallavanir og miklir skíðamenn. Unga fólkið fer
snemma til fjalla að læra réttu aðferðirnar. FRÉTTABLAÐIÐ/KRISTJÁN KRISTJÁNSSON
Á BRETTI SKEMMTI ÉG MÉR Aðstaða fyrir
brettafólk er einstök í Hlíðarfjalli.
SKÍÐAPARADÍS UNGA FÓLKSINS Í Hlíðarfjalli er eitt fjölbreyttasta skíðasvæði landsins. Þar
sem allir finna eitthvað við sitt hæfi.
„SNOWMOTO“ Í HÁALOFTI Nýtt og
spennandi leiktæki til að svífa um í
fönnum brattra fjallanna.
02-03 Norðurland-lesin 14.11.2005 16:02 Page 2