Fréttablaðið - 18.11.2005, Síða 3

„Það hafði lengi leitað á mig
að úr ævi og ferli Jóns
Ólafssonar mætti moða góða
sögu. Utan frá fylgist maður
með átökunum á
fjölmiðlamarkaði; þar var
samfélagsdeigla og þar var
augljóslega eitthvað dallas í
gangi, og þótt heyra mætti af
harmakveinum keppinauta
keflvíkingsins og slúðursögum
sem flugu um bæinn þá virtist
ekkert hagga þeirri staðreynd
að hverri orrustu lauk með því
að hann stóð uppi sem
sigurvegari - þar til á endanum
hann virtist bíða ósigur, svo
hann seldi sínar eigur og
fluttist úr landi. Hann
eignaðist líka ótrúlega volduga
fjandmenn úr pólitík og
stórauðvaldi en virtist aldrei
veigra sér við að bjóða þeim
byrginn; ef það er satt að
menn geti orðið stórir af
andstæðingum sínum þá var
Jón farinn að skaga nokkuð
upp úr. Af persónulegum
kynnum við manninn báru
margir honum ljúflega söguna,
en samt virtust alltaf loga
umhverfis hann eldar. Og þar
sem brenna bál eru oft sögur á
sveimi; þarf ekki Flugumýri
eða Bergþórshvol til.“
Óhætt er að segja að stutt heimsókn Jóns Ólafssonar athafnamanns
til Íslands hafi vakið mikla athygli.
Fjölmiðlar hafa fylgt
honum hvert fótmál og skráð
niður nánast hvert orð sem af
vörum hans hefur fallið. Svo
virðist sem Einar Kárason
hafi hitt naglann á höfuðið
þegar hann sagði á
blaðamannafundi að „eldar
kviknuðu“ alls staðar í
„Áfram Johnny!“
kringum Jón.
Þetta er svo sem ekkert
nýtt. Eins og fram kemur í
Jónsbók eftir Einar Kárason
var æska Jóns og uppvöxtur
líka stanslaus barátta, honum
var alls staðar hafnað. Jóni var
eignað sérhvert prakkarastrik
í Keflavík þegar hann var
unglingur, hann var rekinn úr
skóla og meira að segja
íþróttafélagið í Keflavík sagði
honum upp.
En það er seigt í Jóni.
Alltaf rís hann upp þótt hann
sé sleginn niður. Þótt hann sé
málaður dökkum litum af
voldugum öflum í þjóðfélaginu
hefur þjóðin óslökkvandi áhuga
á þessum ofvirka dreng sem
hófst upp af sjálfum sér og lét
ekki bugast. Sigurjón
Kjartansson segir að Jón sé
orðinn eins konar „Hrói höttur
í augum almennings“ og orðar
kannski almenningsálitið með
upphrópuninni „Áfram Johnny!“
edda.is
Ég er á blaðsíðu 89 og þar er
talað um að Jón hafi búið í
einhverri kommúnu í
Stigahlíð. Eitthvað um hass
og allt!!!
Spjallið
umræðuvefur þjóðarinnar
www.spjallid.is
Nóv. 17 2005, 14:50TITANIC
OMG! Er bara allt í þessari
bók??
Nóv. 17 2005, 14:58GARGI
Ég er nú bara rétt að byrja
en mér fannst alveg
magnaður kaflinn sem lýsir
því þegar hann fer og hittir
pabba sinn. Hugsiði ykkur
... þegar hann kynnir sig
fyrir honum og segist vera
sonur hans svarar hann bara
með „Jæja, þú segir það?“ ...
og gengur svo bara í burtu!
Spáiði í þetta ... hann var
bara níu.
Nóv. 17 2005, 15:11BINGO
LOL! Ég er líka rétt að byrja
á bókinni. Mér fannst
ferlega gaman að lesa
kaflann sem heitir
Bæjarvillingurinn.
Bæjarvillingurinn „... sem
aldrei missti af
barnaguðsþjónustu“! Fyndið
að bera hann saman við
þann Jón sem við þekkjum
úr fréttunum.
Nóv. 17 2005, 15:24FÓKUS
Rosalega hefur verið erfitt
fyrir Jón þegar hann var
strákur að búa alltaf hjá
ömmu sinni en ekki
mömmu. Á bls. 14 er t.d.
sagt að hann hafi verið að
leika við bræður sína og
kótilettur í matinn hjá
mömmu, en þá er hann
rekinn heim til ömmu í
gellur!
Nóv. 17 2005, 15:31MEYJAN
... ég heyrði á Talstöðinni
um daginn að Lobbi var að
segja Sigurði G. að þetta
væri alls ekki eins og að lesa
ársreikning fyrirtækis heldur
væri þetta bók um fólk af
holdi og blóði sem hefur svo
sannarlega séð sitt hvað um
dagana
Nóv. 17 2005, 15:42MÓNA
Hey! Mér finnst nú lágmark
að þið sem hafið lesið segið
okkur þetta með
dópsalamálið. Kemur það
ekki allt fram í bókinni?
Nóv. 17 2005, 16:11HERMES
Hehe. Lestana sjálfur.
Nóv. 17 2005, 16:24AVA TAR
Vááá! Rekinn úr Stínu! Ég
hélt að það væri ekki
hægt!!!
Nóv. 17 2005, 16:021 MEÐ ÖLLU
Fyndin frásögnin af því
þegar Jón er hippi og býr í
Kristjaníu, en er svo rekinn
úr Kristjaníu af því að hann
fór strax að búa til plön um
að græða ...
Nóv. 17 2005, 15:58ÍNA SÆTA
Einar Kárason
„Eitthvað
dallas í gangi“