Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1986, Qupperneq 40

Kristján
Ingibergsson
skipstjóri
segirfrá
For-
menn
r
I
ferða-
raunum
40 VÍKINGUR
NAUÐLENDING
Það verður að segjast eins
og er aö þessi saga sem hér
er færð i letur tók meira í
taugarnar á undirrituðum en
látið var i Ijós, er atvikið átti
sér stað, en hvaö um þaö,
hefst nú aðdragandinn. For-
mannaráöstefna FFSÍ var
haldin á Akureyri dagana 5.,
6. og 7. nóv.. Þar var aöstaða
öll hin besta, og félögum okk-
ar fyrir norðan til sóma, hafi
þeir þakkir fyrir. Ráðstefnan
tókst vel, og mörg mál þar af-
greidd. Ráöstefnunni lauk á
hádegi föstud. 7. nóv.. Þá um
morguninn höfðu þó tveirfull-
trúar horfið með fyrsta flugi
um morguninn, og var í fyrstu
talið að þeir hefðu étið kvika-
silfur, en seinna kom í Ijós að
þeir höföu bara svona mikið
aö gera. Nú, við sem eftir sát-
um fórum að athuga með flug
suður og reyndumst þó vera
á þiðlista, þessi biðlisti var
meö þeim ósköpum gerður
að hann var ýmist langur eða
stuttur, eftir þvi hver hringdi.
Eitthvað kunnu Flugleiða-
menn fyrir sér í biblískum
fræöum þvi hinir fyrstu urðu
siöastir og svo frv.. Nú, nú.
Við fórum út á flugvöll kl.
13.30 uppá von og óvon. Þar
settu menn upp hina ýmsu
svipi, og beittu öllum brögð-
um til að fá far væri eitthvaö
laust. T.d. varð aö vakta
Ragnar G.D. og Reyni son
minn Björnsson, því þeir áttu
til að læðast fram í afgreiðslu
og hvísla einhverju aö stúlk-
unni í afgreiðslunni, ýmist
annar eöa báðir. Steina á
Vigra fannst þetta atferli allt
hið grunsamlegasta, en allt
kom fyrir ekki, þeir fengu
miöa helvískir, þó kom Reynir
til min og bauð mér sinn, sem
ég afþakkaði snarlega,
seinna kom i Ijós að Reynir
haföi komist í veðurkort þar
sem spáð var noröan áhlaupi
svo fyrirséð var aö þeir, sem
ekki kæmust suður, yrðu fyrir
norðan fram yfir helgi! Nú við
vorum þó fjórir eftir, Addi
forseti, Steini á Vigra, Sigur-
jón ritstj., auk mín. Það átti að
athuga næst kl. 7 og vorum
við bókaðir, svo það væri nær
öruggt að við kæmumst þá.
Addi var samt að láta sig
dreyma um flug til ísafjarðar
sem löngu var búiö aö aflýsa,
var almennt talið að hann yrði
norðan heiða fram yfir helgi.
Við tókum svo bíl í bæinn og
ákváðum að kikja á Fiðlar-
ann, og taka úr okkur hrollinn,
þar hittum við Guðmund Stgr.
hjá Skipstjórafélagi Norður-
lands. Þarna sátum viö og
spjölluðum um allt og ekkert,
Guðmundur talaði mikið um
flug, enda maður léttur á sér,
og taldi mikilvægast af öllu aö
sitja framan við hreyflana,
það væri þægilegast, og
nefndi mörg dæmi þessu til
stuönings. Sættust menn á
þetta, þó sérstaklega Steini
sem sagði aö best væri að
sitja fremst því þar væri
plássiö mest fyrir lappirnar.
Þarna á Fiðlaranum er útsýni
gott og Addi rak þá augun i
togara við bryggju hjá ÚA, þá
byrjuðu miklar getgátur um
hvaða togari þetta gæti verið
og sýndist sitt hverjum þar
sem aöeins sást á efri part-
inn. Við Sigurjón lögðum ekk-
ert til málanna, en Addi og
Steini voru ákveðnir í að
labba þarna niöureftir og
skoða þennan togara, ég
hugsaði nú með mér: ein-
kennilegir menn þessir tog-
araskipstjórar, mega ekki sjá
togara viö þryggju, leggja á
sig 3 km labb til að lita á járn-
ið. Ja, við værum laglega
gengnir uppað hnjám þessir
pungakallar ef viö ættum að
skoöa hverja spýtu! Nú, það
var ekki við annað komandi
en að elta Adda og Steina í
fljúgandi helvítis hálku niður-
úr. Þegar þangað kom reynd-
ist þetta allt annað skip og
var þá athyglinni beint að
beinakössunum hjá ÚA, í
þeim virtist úrvalsjárn, og
virtist okkur Sigurjóni aö þar
með væri þeirra forvitni full-
nægt og langri göngu lokið.
En ekki aldeilis. Addi hafði
komið auga á verslunarhús
Hagkaupa i hyllingum ein-
hversstaðar í fjarska, og taldi
upplagt að ganga þangað og
gera verðkönnun. Ég hugsaði
með mér hvort við Sigurjón
ættum ekki að gera meö okk-
ur bandalag og fá Steina með
og mótmæla forseta vorum,
en hvarf svo frá þeirri hug-
mynd þar sem Sigurjón er ný-
kominn úr þandalagi og virð-
ist hrifnari af flokkum. Það
var þvi þrammað í Hagkaup.
Þar var mikiö að gera, fullt
útúr dyrum og vöktum við að