Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1986, Qupperneq 99

Helgi Laxdal
(ormsAur
Véliljórafélagi
lilanda
Nokkrar staðreyndir
b«nd. blM, (FF8I)
•ö^ne ettt féUg. h^^aJaS^LÍ!^"* * ****** ^ tmrmmnn^ Þ*ö •*
m«l tv« HUI í uóm«. AMnnumtl og Ufmyrtm-

VjTRÆN SKOÐUN
sskws ffsi "*» »n »tœr?e“r^rs;
m Gre,n,n nefnis, NMnr ,«»„» um myris. „ aMmumí, ^
Heigi fer -n6r0um or»um um 6h.i«arleiiia foravarsmanna ShMfSW.
Nokkrar staöreyndir um
„Nokkrar staðreyndir" Helga Laxdal
I lynr Þessu mali el ekki er
ytlduglegaaeli.rþv,alokkur
Siallum. þVi það kerfi sem nu
er i gangi i lileyrissiortsmai.
't* “™ •' *«»■ •" 286 „ 00 5
sjómanna. Til þess aö
sýna á sem gleggstan
hátt áhrif þessarar reglu
voru þau skýrö meö aö-
stoö talna i töflu I í nefndri
grein.
3. Skýrt var af hverju svo-
kallaðar frádráttarreglur
eru i reglugerðum lifeyr-
issjóöa þegar stigaút-
reikningur er m.v. 65, 67
eða 70 ár en heimild er til
þess aö hefja töku lifeyris
viö 60 ára aldur. Þetta
ákvæöi var skýrt með
hjálp talna i töflu II og þar
m.v. 65 árin.
Víkjum nú aö fyrsta atriöinu.
Sannast sagna finnst mér
Heiðar Kristinsson skýra af-
stööu okkar til þessa máls
mjög vel meö bæöi tilvitnun
sinni i minningar Aðalheiðar
Bjarnfreösdóttur og meö
dæmi þvi sem hann tók um
þrjá unga menn, sem hefja
sjómennsku hjá þremur út-
gerðum kaupskipa. Tvær
þessara útgerða reka eigin
lífeyrissjóði sem starfs-
mönnum er gert skylt aö
vera aöilaraö.
Þeir sem starfa hjá þriöju út-
gerðinni eru aðilar aö Lifeyr-
issjóöi sjómanna. Þessi þrir
lifeyrissjóðir þjóöa allir upp á
mismunandi réttindi þó iö-
gjöldin séu þau sömu. Hiö
sama kemur fram í minning-
um Aðalheiðar Bjarnfreös-
dóttur.
Geysilegur mismunur lifeyr-
isréttinda án tillits til ið-
gjalda. Þá sögu þarf ekki aö
reka hér í smáatriðum, allir
hlutaöeigandi þekkja hana.
Sú óvissa sem legni hefur
ríkt í málefnum lifeyrissjóöa
er ástæða þess að viö verö-
um aö fá samræmda löggjöf
um lífeyrismál. Þessi óvissa
er tilkomin vegna þess aö
margir sjóöanna eru þaö illa
staddir fjárhagslega að líkur
benda til aö þeir geti ekki
staðið viö skuldbindingar
sinar. Min skoðun er sú aö til
þess að koma lífeyrismálum
í lag þurfi samræmda löggjöf
fyrir alla lifeyrissjóöi lands-
manna. Þess vegna varö
svokölluð átta manna lifeyr-
isnefnd Alþýöusambands
íslands, Vinnuveitendasam-
bands íslands, Vinnumála-
sambands samvinnufélag-
anna og Farmanna-og fiski-
mannasambands Islands til
áárinu 1976.
Niðurstöður átta
manna nefndar:
Fyrir siöustu formannaráð-
stefnu sem haldin var á
Akureyri 5. - 7. nóv. s.l.
geröi Bolli Héöinsson full-
trúi F.F.S.Í. i nefndinni grein
fyrir stööu mála þar.
Yfirlit hans kemur fram á
siöu 36 i skýrslu stjórnar
Farmanna og fiskimanna-
sambands islands til ráö-
stefnunnar og er hér birt
með leyfi höfundar.
„Á tíu ára starfsafmæli sínu
hefur átta manna lifeyris-
nefnd A.S.Í., V.S.Í., V.M.S.S.
og F.F.S.I. oröiö ásátt um
drög aö framtiðarskipan líf-
eyrismála á islandi".
I kjarasamningum í febrúar
1986 skrifuðu samningsaö-
ilarnir undir samkomulag
um aö hrinda bæri í fram-
kvæmd hugmyndum átta
manna lífeyrisnefndarinnar
hinn 1. janúar 1987, meö
fulltingi Alþingis er setja
myndi lög er stuðluðu aö
samræmingu á lífeyriskerfi
landsmanna og giltu fyrir
alla lifeyrissjóði.
Öflun réttinda i sjóöunum
standi í beinu hlutfalli við
greidd iögjöld (meö svipuö-
um hætti og „stiga“-sjóöum
nú). Því hærri iðgjöld, því
meiri réttindi. Samræmd öfl-
un lágmarksréttinda til elli-,
örorku.maka- og barnalif-
eyris er taki sömu hækkun-
um og lánskjaravisitala.
Með samræmdri löggjöf,
sem allir sjóðirnir vinni eftir,
má líta á sjóöina sem einn
sjóö, eina lífeyrissjóöaheild.
Skiptir þá ekki máli hvert
iðgjöld eru greidd eöa úr
hvaða sjóði lifeyririnn verö-
Þaö sem á undan er
gengið.
Sú óvissa sem lengi
hefur ríkt í málefnum
lífeyrissjóöa er
ástæöa þess aö viö
veröum aö fá sam-
ræmda löggjöf um
lífeyrismál.
VÍKINGUR 99