Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1986, Blaðsíða 100

Enn um lífeyrismál
Hvaö aldursmörk
varöar, er ég þeirrar
skoöunar aö hæpiö
sé aö sjómennska
veröi stunduö lengur
en til 60 ára aldurs.
100 VÍKINGUR
ur tekinn, sömu reglur gildi í
öllum sjóöum.
Lögin taki til allra lífeyris-
sjóöa svo ekki veröi hægt
aö halda úti sérréttindum
án þess aö iögjöld standi
þar aö baki eins og t.a.m. nú
gerist i lifeyrissjóöi alþing-
ismanna og ráöherra, lifeyr-
issjóöi opinberra starís-
manna og i lifeyrissjóðum
bankamanna.
Eftir gildistöku laganna
ávinni menn sér réttindi
sem haldið verði aðgreind-
um frá réttindum áunnum
samkvæmt fyrri hefðum
hvers og eins sjóös. Allir lif-
eyrissjóöir veröi gerðir upp
meö tilliti til fyrri réttinda;
hversu miklum réttindum
eignir þeirra standa undir.
Sérstaða sjómanna er viö-
urkennd og þeim stendur til
boða aö taka lifeyri við 60
ára aldur. Þó veröi tekiö tillit
til lengri lifeyrisgreiöslutima
til þeirra er fara svo
snemma á lifeyri svo og
færri iðgjaldagreiðsluár.
Frá þvi aö samkomulag
varö um þetta s.l. vetur hef-
ur starf átta manna lifeyris-
nefndarinnar veriö ein-
skoröaö viö nánari útlistun
stefnumörkunarinnar frá i
febrúar. Hafa fundir verið
fremur fátiðir. Hafa þeir þó
tekið kipp í október og þess
vænst aö nefndin skili af sér
um miöjan nóvember. Einu
verulegur breytingarnar,
sem er aö vænta frá sam-
komulaginu i febrúar, eru aö
upphafsdagsetninginn
veröi á árinu 1988 i staö
1987“.
Eins og þarna kemur fram
virðist vera oröin samstaða
i átta manna nefndinni. Og
gangi annað á eftir eins og
um er talaö i nefndarálitinu
bendir allt til þess aö um
áramótin 1987/1988 hefj-
um viö greiöslur iögjalda
inni nýtt lífeyriskerfi, þar
sem allir sitja við sama
borö. Hvaö aldursmörk
varðar er ég þeirrar skoö-
unar aö hæpiö sé aö sjó-
mennska veröi stunduð
lengur en til 60 ára aldurs,
þaö er að visu persónu-
bundiö. Viö þau aldursmörk
er erfitt fyrir allflesta að fá
störf við hæfi i landi. Þvi er
Ijóst aö lífeyriskerfið verður
aö gera sjómönnum kleift
aö hætta störfum viö þau
aldursmörk, en til þess aö
slikt sé mögulegt verður aö
hækka greiöslurnar til sjóö-
anna.
Vertrygging
lífeyrissjóða og
tekjustofn.
I grein minni i 8.tbl. Vikings
kom fram aö til þess aö lif-
eyrissjóöirnir geti staðið
undir þokkalegum lífeyri frá
60 ára aldri, m.v. núverandi
kerfi, þurfi iðgjöld sjóösfé-
laganna aö vera á bilinu
20-24% af öllum launum.
Þessar tölur komu fram á
fundi meö Bjarna Þóröar-
syni, tryggingarfræöingi,
sem hann sat meö okkur i
samninganefnd farmanna.
í grein sinni telur Heiðar að
hér sé aðeins hálf sagan
sögö, þar sem ekki sé
reiknað með raunávöxtun
lifeyrissjóöanna, en i dag sé
boðið uppá i bankakerfinu
fjölmarga möguleika til
raunávöxtunar á sparifé. Á
nefndum fundi taldi Bjarni
óráölegt aó reikna meö
mikilli raunávöxtun lifeyris-
sjóöa þar sem raunvöxtun
lífeyrissjóöa lýtur ekki sömu
lögmálum og raunávöxtun á
sparifé.
Til þess aö skýra þennan
eölismun setti Bjarni aö
beiöni minni eftirfarandi á
blað.
,,Viö tryggingafræöilegt
uppgjör á stöðu lifeyris-
sjóös eru m.a. notaöar
ákveönar forsendur um
raunávöxtun eigna sjóös-
ins. Þessi raunávöxtun er
skilgreind sem ávöxtun
eigna sjóösins umfram
hækkun þeirra grundvallar-
launa, sem lífeyrisréttindi í
sjóönum eru tengd. Grúnd-
vallarlaun Lifeyrissjóðsins
Hlifar hafa á timabilinu frá 1.
jan. 1984 til 1. okt. 1986
hækkað úr kr. 23.045,00 i
kr. 50.200,00 á mánuði eöa
um 117,8%. Á sama tíma
hefur lánskjaravísitala
hækkaö úr 846 i 1.517 stig
eöa um 79,3%. Grundvall-
arlaunin hafa því hækkaö
um 21,5% umfram láns-
kjaravisitölu á 2 árum og 9
mánuðum eöa aö jafnaði
um 7,3% á ári. Vextir af lán-
um til sjóðfélaga, sem hafa
verið tengd lánskjaravisi-
tölu, hafa á þessum tima
verið um 5%, eöa 5% raun-
ávöxtun m.v. skilgreiningu á
raunvöxtum sparifjár.
Raunávöxtun sjóösins heföi
samt veriö neikvæö um
2,2% á þessum tima, ef allt
fé hans heföi verið bundiö i
slikum lánum. Rétt er aö
ítreka að tölulegu upplýs-
ingarnar eiga eingöngu viö
Lifeyrissjóöinn Hlif."
i Ljósi þessara upplýsinga
er óráölegt aö búast viö
hárri raunávöxtun lifeyris-
sjóöa en raunávöxtun
ræöst ekki bara af þvi aö
nýta sér til fulls ávöxtunar-
möguleika bankakerfisins
heldur og ekki síður af
breytingum á grundvallar-
launum lífeyrissjóöanna.
Hvaö varöar fullyröingar
Heiðars um iögjaldaprós-
entur og ávöxtunarmögu-
leika lifeyrissjóöa þá læt ég
lesendum um aö meta rétt-
mæti þeirra.