Tímarit íslenzkra samvinnufélaga - 01.11.1918, Blaðsíða 33

171
hafl ekki reiknað rétt hvað Kína snertir. Þar sem er
hin forna menning Kínverja og aðdáanleg iðni og fé-
lagsandi (innan ættarinnar og sveitarfélagsins) rekst
landrán Norðurálfumanna áður en iangt líður á —
hingað og ekki lengra! Það er ekki hvað sízt for-
feðradýrkunin og sú trúarlega ættrækni (og trúarlega
nauðsyn á viðhaldi karlleggsins), sem fær Kínverjum
og Japönum svipaða yfirburði í hendur og bændaþjóð-
irnar forngrísku og rómversku höfðu gagnvart Pún-
verjum og Germanir gagnvart Rómverjum, seinna á
öldum.
Líklega hefir aldrei legið líkt við skjótri fullkomn-
un nokkurs vísindalegs starfs og þessa: að gera menn-
ingar- eða þegnfélagsvísindin að skipulagsreglu.
Engin vísindagrein á 20. öld á meira verk að viúna
né ábyrgðarmeira. Undir henni er það komið, hvort
takast muni í fyrsta sinn í sögunni, að buga þau for-
sköp, sem jafnan hafa fy.lgt hinum miklu menningar—
gullöldum og heimsdrotnun.