Fálkinn - 12.12.1962, Qupperneq 68

PANDA DG SAFNARINN MIKLI
Það var augljóst, að Goggi hafði komizt undan með
vasana og peningana. ,,Ótrúlegt,“ sagði Eggert, sem
meðlimur hefur Goggi rétt til þess að taka vasana,
en að taka peningana, er á móti öllum reglum.“
,,En hann vantaði peninga,“ sagði Panda. Á meðjan
þetta gerðist, var Goggi að líta yfir bráð sína. „Sæmi-
Goggi hugsaði um þau verðlaun,'sem hann fengi, ef
hann skilaði safninu þeim. „Það er áreiðanlegt, að
einhver mun borga stóra fúlgu til þess að fá vasana
aftur,“ tautaði hann við sjálfan sig. Og í þetta skipti
hafði hann rétt fyrir sér. „Tóbaksvasarnir mínir,“
hrópaði safnvörðurinn jafnskjótt og hann sá vasana.
„Loksins fæ ég þá aftur.“ „Tóbaksvasarnir?“ spurði
legir vasapeningar,“ tautaði hani um leið og hann
tók seðlana upp úr vasa s,num. „Ég þarf bara að
koma vösunum í reiðufé og . . . . “ Hann rak upp undr-
unaróp, þegar hann sá miðann í botni vasanna. „Þetta
eru þá safngripir,“ sagði hann.. „Einhver hefur stol-
ið þeim.“
Goggi. „Já, og ég hef hvergi getað fundið þá,“ hróp-
aði gamli safnvörðurinn. „Ég á engan stað til að
geyma tóbakið mitt. Þakka þér fyrir skilvísina. Hérna
er eitthvað í fundarlaun.“ Goggi horfði vonsvikinn
á nokkra skildinga, sem maðurinn hafði þrýst í lófa
hans.
Goggi yfirgaf safnið. „Tvær krónur,“ muldraði hann.
„Tóbaksvasar! Hver hefði getað trúað því, að safn-
arar söfnuðu ódýrum hlutum. En nú kom hann auga
á Panda og Eggert og hljóp í felur. „Mér virðist, að
Goggi safnari hugsi meira um peninga en sjálfa söfn-
unina,“ sagði Eggert. „Ég held, að hann sé ekki með-
limur klúbbsins,“ svaraði Pnda. „Hann hefur senni-
lega fundið merkið einhvers staðar. Þú skalt biðja
hann um að leyfa þér að sjá safnið hans.“ Nú fékk
Goggi hugmynd. Hann stökk í veg fyrir þá. „Bless-
aður, Eggert, gamli refur,“ hrópaði hann. „Ég hef
alls staðar verið að leita að þér. Mig langaði nefni-
lega til þess að sýna þér safnið mitt.“
64
FALKINN