Vaka - 01.11.1927, Síða 66

Vaka - 01.11.1927, Síða 66
384 OUÐABELGUR. [ vaka] Þær- geta ekki látið skáldið „greiða sér lokka við Galtará" og um þær verður ekki kveðið: „Falla lausir um ljósan Jokkar háls hinn frjálsa“. Og þó er þessi frjálsi leikur lokkanna einhver hin feg- ursta sjón undir sólunni. G. F. EINAR JOCHUMSSON. Ég rakst nýverið á eintak af „Ljósinu" hans Einars gamla Jochumssonar. Minningin um Einar snerti þægi- lega við mér. Hann kom oft á heimili mitt síðustu árin, sem hann lifði, haltur, ræðinn og síglaður. Mér þótti vænt um komur Einars. Við komur hans færðist Matthi- as hróðir hans nær mér. Hann sagði mér af æskuárun- um heima í Skógum, leikjum þeirra bræðra, ertni og kveðskap. Hann sagði mér söguna af því, þegar Matthías, óskasonurinn, kom heim úr Flatey, forframaður, og móð- ir þeirra lagði kodda á búrstólinn til að betur færi um hann; J)á tóku hinir bræðurnir til sinna ráða og verður ekki sagt nánar af því hér, en áþekt var það og að um íslenzka þýðingu væri að ræða af sögunni um Jósef og hræður hans. Hann sagði mér og af því, að faðir þeirra hafði stundum setið uppi á nóttunni, andvaka af áhyggj- um vegna afkomunnar, og móðir þeirra yfir honum og hughreyst hann. Umhyggjan var hin sama hjá báðum og baráttan gegn því að þurfa að þiggja af sveit, en þrótl- urinn meiri hjá Þóru. Eg þekkti aldrei Matthías, en næst hefi ég komizt honum fyrir viðkynninguna við Einar. En J)ó fór svo, að mér J)ótti ekki síður vænt um gamla manninn sjálfs hans vegna. Þá þekki ég ekki kristilegt innræti, ef Jæir bræður hafa ekki liaft J)að til að bera. Ekki tók ég trúboð hans hátiðlega fremur en aðrir, en oft hefir mér síðar í hug komið, að inegin-hugmyndir Einars hafi verið merkilegar og sérkennilegar í'yrir ís- lenzkan bónda, sem vaknar til trúboðsstarfsemi á full- orðins aldri. Honum var lítið um Gyðingdóm og orti níð um Móse, rétt eins og væri hann samtíðarmaður i sömu sveit. „Gyðinga guð vil ég ekki trúa á“, segir hann, „þó hann hafi með hrekkjum og svikum getað slasað menn í glímu í náttmyrkri". Hreinn Lútherdómur var honum
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96

x

Vaka

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vaka
https://timarit.is/publication/363

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.