Vikan

Ataaseq assigiiaat ilaat

Vikan - 24.06.1965, Qupperneq 45

Vikan - 24.06.1965, Qupperneq 45
löðrung. Bostick bjó sig undir að svara. — Nein! æpti Ryan og lyfti hríð- skotabyssunni. — Við förum eftir fimm mínútur, sagði Fincham. — Þá förum við beina leið til Mílanó. Lestin bakkaði inn á stöðina i Mílanó klukkan kortér yfir átta, því þeir höfðu neyðzt til að nema stuttlega staðar í Piacenza og á annarri minni stöð En við hvorugt þessarra tækifæra hafði verið ástæða til að gefa sig fram við stöðvarstjórann. Klement fékk næst- um taugaáfall, þegar hann fékk að vita, að hann yrði að heimsækja Ufficio Movimento í Mílanó ósamt Ryan. Tvö glös af víni, gerðu honum ör- lítið léttara um hreyfingar, en það var langt í frá, að hann væri nógu öruggur með sjálfan sig. Ryan neit- aði bón hans um þriðja glasið. Hinum megin við pallinn, beint á móti vagni majorsins, stóð löng röð af Þjóðverjum, sem voru að fá heita súpu úr potti hjá tveimur sterklegum konum með hakakross á bandi um handleggina. Þegar Ry- an kom út úr vagninum í fylgd með Klement og Costanzo, hrópuðu Þjóðverjarnir á félaga sína upp á vagnþökunum a.ð koma niður og slást í hóp með þeim. Þegar þeir síðarnefndu svöruðu ekki, urðu mennirnir í röðinni æ meir uppá- þrengjandi. — Segið Klement að gefa mönn- unum skipun um að halda sig burt frá lestinni, sagði Ryan við Cost- anzo. — Hann getur sagt þeim, að í þessari lest séu fangar frá suður- vígstöðvunum og hver sem reyni að koma nálægt þeim, verði skot- inn. Þjóðverjarnir hrópuðu húrra yfir þessari frétt. í Ufficio Movimento var óvenju- mikið að gera og þeir urðu að bíða eftir stöðvarstjóranum. Litli lestar- stjórinn var vingjarnlegur í garð Þjóðverjanna og lék á alls oddi við Costanzo, meðan þeir biðu. Þessi litli skammtur af sjálfsör- yggi, sem Klement hafði tekið með sér til Ufficio Movimento, var á mörkunum að gufa upp. Hann var óvenju fölur og vætti varirnar stöð- ugt með tungunni Þegar stöðvar- stjórinn var laus, lét Ryan Costanzo sýna talstöðvarskilaboðin og biðja um áætlun um Monza, samkvæmt ósk frá aðalstöðvum SS í Róm. Stöðvarstjórinn las skilaboðin án þess að nokkur dráttur hreyfðist f andliti hans. Svo lyfti hann blaðinu og bað Costanzo að þýða eitt orð í textanum yfir á ítölsku .Svo kink- aði hann kolli og bar saman við áætlanirnar hjá sér. Eftir nokkrar mínútur tók hann að fylla út áætl- un fyrir fangalestina, sem hann síð- an rétti Klement. Klement starði á blaðið eins og hann orkaði ekki að taka við því. Costanzo tók við því og stakk því í hendur Klements. — Alles ist in ordnung, Herr Kommendant, sagði hann, steig eitt skref aftur á bak og skellti saman hælunum. Svo tók hann áætlunina aftur úr höndum Klements, las hana yfir og rétti lestarstjóranum. Lestarstjárinn las hana lika og stakk henni síðan í vasann, um leið og hann snerist á hæl og gekk af stað út að lest- inni. Ryan lét, sem hann hjálpaði Kle- ment til dyra. — Þetta var næstum of létt, sagði Costanzo þegar þeir voru komnir út fyrir afgreiðsluna. — Ég hélt, að Klement ætlaði að lyppast niður. Ryan tók um handlegg Klements og leiddi hann eftir pallinum. Allt í einu gall við rödd rétt hjá þeim: — Hubertus! Klement leit upp með örvænting- araugnaráði, þegar brosandi Þjóð- verji í svörtum einkennisbúningi yf- irstormsveitarforingja SS, gekk á móti honum með framrétta hönd*- ina. Klement gekk til móts við hann en stirðnaði svo upp og leit hræðslu- lega um öxl á Ryan. Ryan potaði í mjóbakið á honum með hríðskota- byssunni. Klement rétti fram hönd- ina og heilsaði SS foringjanum. Brosið hvarf á vörum hins síðar- nefnda. — Hubertus, sagði hann óróleg- ur og grandskoðaði andlit vinar síns. — Was ist los? Bist du krank? Costanzo leit hjálparvana á Ry- an. Klement tók að skjálfa. — Was ist los, Hubertus? sagði SS foringinn hvassari. Was machst du hier in Norden? Klement bærði varirnar en ekk- ert hljóð heyrðist. SS foringinn tók í handlegg hans og sneri sér að Ryan og sagði eitthvað í skipunar- tón. Ryan hafði ekki hugmynd um hvað maðurinn var að segja, svo hann tók það ráð að stilla sér í réttstöðu. En sá þýzki lét sér ekki nægja það, heldur endurtók spurn- inguna. Costanzo kom Ryan til hjálpar og skýrði með nokkrum orðum að Herr Kommendant væri veikur. Yfirstormsveitarforinginn virtist ánægður með þetta svar en Ryan sá, að hann virti Costanzo vandlega fyrir sér, meðan hann hlustaði á það, sem hann hafði að segja. Hann leit í svip á einkennisbúning- inn, sem fór Costanzo mjög illa og leit svo einum of snöggt á Ryan, að þvi að honum fannst, og horfði jafn grandskoðandi á hann. — Ach so! sagði hann svo og andvarpaði. — Gute besserung, Herr Hubertus. Hann tók lífvana hönd Klements, þrýsti hana og gekk hægt aftur eft- ir pallinum. — Farið með Klement upp á lest- ina, sagði Ryan fljótmæltur. — Ég kem eins fljótt og ég get. Hann flýtti sér á eftir svartklædd- um liðsforingjanum, en gætti þess að hafa alltaf einhvern á milli þeirra. Honum líkaði ekki við hreyf- ingar liðsforingjans, það var ein- hver uppgerð yfir kæruleysi hans og hann hafði ekki einu sinni snú- ið sér við til að horfa á eftir veik- um vini sínum. Lengra burtu á pall- inum sá hann þýzkan hermann með brjóstmerki sem sýndi að hann var lögregluþjónn. Það var ekki annað að sjá, en vinur Klements gengi í áttina að þessum manni. Ryan hélt sig eins nærri storm- sveitarforingjanum og hann þorði, meðan han svipaðist stöðugt um eftir stað, þar sem hann gæti átt við óvininn, án þess að vekja at- hygli. Brautarpallurinn var troðfull- ur af fólki og SS foringinn myndi ekki þurfa annað en gefa frá sér stunu til þess að allir tækju eftir því. Þjóðverjinn nálgaðist langa röð af rafgeymum fyrir lestarnar. Þeg- ar hann kom að opi milli raðanna, tók Ryan til fótanna og stjakaði með öxlinni við manninum, sem féll ofan á geymana. Rafstraumurinn lauk við verkið án þess að Þjóð- verjinn gæfi frá sér minnsta hljóð. Ryan beygði sig yfir lík manns- ins og gekk úr skugga um, að ekki leyndist lífsmark með honum. Síð- an leit hann snöggt út á pallinn. Hann horfði beint inn í augun á óeinkennisklæddum Itala. Þetta var vel klæddur maður með grásprengt hár og hann stóð grafkyrr. Framhald í næstu blaði. f ilm Aukinrt þrifnadur vid frágang sorps REYKJALUNDU R sími um Brúarland vinnuheimilid acf Reykjalundi VIKAN 25. tbl.

x

Vikan

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.