Vikan


Vikan - 03.08.1967, Blaðsíða 24

Vikan - 03.08.1967, Blaðsíða 24
||P>P?J^WIIIijJ|ll)lilfWlfipPf i' ¦ Villan líkist einna helzt mjólkurbúi. í leikherberginu er auðvitað rafmagnsjárnbraut. Eldhúsið er stórt . Hann reykir pípu sína frá morgni til kvölds, tekur hana naumast út úr sér, nema til þess að slá úr henni og troða í hana aftur. Ef öskubakkarnir væru ekki tæmdir oft og reglulega, mundu þeir fyll- ast á örskammri stundu. Hann hef- ur þrjá einkaritara og sex heimil- isþjóna, og það er í verkahring þessa fólks að fylgja húsbóndanum hvert sem hann fer til þess að hann strái ekki ösku um allt hús- ið eða fylli herbergin af reyk. Hann býr t stóru einbýlishúsi í lltla þorpinu Epalinges, sem er hálfa mílu utan Lausanne í Sviss. I þessu húsi eru hvorki meira né minna en 40 herbergi, og að utan er það einna líkast sjúkrahúsi eða mjólkurbúi: hvítir, kaldir veggir og stórir gluggar. Hurðirnar á bíl- skúrnum taka heilan vegg og þar inni eru fimm bdar: einn Landrov- er, tveir Rolls Royce, einn Jaguar og einn Triumph 2000. Só sem býr þarna er hinn heims- frægi, franski rithöfundur, Georges Simenon, höfundur hinna vinsælu bóka um Maigret, lögreglufulltrúa. Simenon er nú orðinn 64 óra gam- all og lýsir á eftirfarandi hátt, hvernig hann skrifar bækur sínar: — Það byrjar með því, að ég loka mig inni í vinnuherbergi mínu í 3—4 dagaog hugsa. Það mætti kannski líkja þessu timabili við fæðingarhríðir hjá vanfærum kon- um. Þegar ég tel mig hafa fangað brúklega hugmynd, fer ég sjálfur og öll fjölskylda mín í læknisskoð- unl Næstu tvær vikur verða nefni- lega erfiðar og allir verða að vera við góða heilsu og vel upplagðir. Sfðan skrifa ég handritið tvisv- ar sinnum, handskrifa fyrst, en vél- rita síðan. Venjulega skrifa ég þriá tíma á degi hverjum, frá klukkan hálf sjö á morgnana til klukkan hálf 10, — einn kafla á dag. Það eru ævinlega ellefu kaflar í bók- um mlnum, og það þýðir sem sagt ellefu vinnudaga, stundum minna en aldrei meira. Eg hef oft reynt að skrifa sögu í tólf köflum, en só tólfti misheppnast alltaf. Gamalt fólk er vanafast. — Og þegar ég vinn að nýrri bók, er ég afskaplega vanafastur. Áður fyrr fór ég að heiman, leitaði uppi eitt- hvert afskekkt sveitahótel og dvald- ist þar, þangað til verkinu var lokið. Hver dagur var nókvæmlega eins hjá mér. Ég fór í gönguferð nákvæmlega á sama tíma á degi { >

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.