Heima er bezt - 01.04.2000, Side 31

Broncojeppi Péturs fastur í ófœru á
leið í Kýlinga '68.
Frd fornu fari og allt fram d síð-
ustu dratugi 19. aldar, var fjölfar-
inn vegur um Arnarvatnsheiði.
Norðlendingar á leið í ver dttu þar
leið um og sömuleiðis sunnlenskt
kaupafólk sem leitaði sér atvinnu d
Norðurlandi. Þarna ld einnig leið
skdldanna eða eins og Jónas orti:
„Efst á Arnarvatnshœðum,
oft hefég fáki beitt."
Vötn og tjarnir ó þessu mikla
heiðaflæmi hafa verið sögð ótelj-
andi, hvað sem hæft er í því. Um-
hverfis þau er víðast nokkur gróður
sem um þetta leyti er byrjaður að
klæðast haustlitunum, enda í um
600 metra hæð yfir sjó.
Sum vatnanna eru fiskisæl og
hafa landeigendur stundað veiðar í
þeim svo lengi sem menn muna,
ar er gamalt torfhlaðið
sæluhús, sem enginn
veit aldur ó. Hin síðari ór
hefur það verið notað
sem hesthús en er nú
(1967) í niðurníðslu
enda hafa nýrri hús ver-
ið reist víðsvegar um
heiðarlandið sem leyst
hafa „Hliðskjólf" af
hólmi, en svo nefnist
þetta gamla hús.
Amarvatn og Amar-
vatnsheiði em talin
draga nafn sitt af
landnómsmannin-
um Erni Austmann,
er bjó ó Þorvarðsstöð-
um, en hafði hér sel-
stöðu og stundaði
veiðar ó þessum slóð-
um.
Tvídægrunafnið
kom hins vegar til
sögu í tíð Heiðarvíg-
annna, þegar þeir
Víga-Barði og félagar
héldu suður til móts
við Borgfirðinga. Riðu
þeir að norðan ó
tveim dægmm og
gistu ó heiði og „þó
fékk hon þat nafn, at
hon var Tvídægra
kölluð."
„Höllin", skúr
Rafveitumanna í
Kýlingum vorið
'68.
Á leið í Lindarkot
við Þórisvatn '70.
W&CSfcKjr A
Leitað vaðs á Jökulkvíslinni á leið í Landmannalaugar '68.
bæði að sumri og vetri og lógu þó
við í sæluhúsakofum, eins og „Hlið-
skjólf" er gott dæmi um.
Allt fram um síðustu aldamót
sóttu menn úr nærliggjandi sveitum
til grasaferða ó Amarvatnsheiði
þegar allur gróður þar stóð í sumar-
skrúða. Vom þær ferðir eftirsóttar af
ungum sem öldnum, eins og víða
kemur fram í endurminningum
fólksins fró þessum tíma.
Um þær segir Kristleifur Þorsteins-
son m.a.:
Heima er bezt 151