Heima er bezt - 01.04.2000, Blaðsíða 35

Framhaldssagan
Ingibjörg
Sigurðardóttir:
Fdðgerður hefur verið hlutlaus
úheyrandi fram til þessa en nú
snýr hún sér að syni sínum og
spyr góðlátlega:
- Hvemig er það Matthías er hann
Mósi minn ekki nokkuð vel á sig
kominn undan vetri?
- )ú mamma ágætlega á sig kom-
inn - svarar Matthías og undrast
þessa spumingu móður sinnar.
- Hefurðu ef til vill í hyggju að
bregða þér út í hesthús og líta grip-
inn eigin augum?
- Ó nei Matthías ég trúi orðum þín-
um um ástand hans. En geturðu haft
Mósa minn söðlaðan við hestastein-
inn fyrir hádegi á morgun. Ég ætla
að bregða mér inn á Brimnes í lítils-
háttar verslunarerindum og vil helst
taka daginn snemma.
- )á víst ætti ég að geta það en
ætlarðu að fara þetta ein mamma?
- Ein! )á ég er ekki enn orðin svo
hmm að ég komist ekki fylgdarlaust
á Mósa mínum inn á Brimnes svarar
gamla konan hressilega og rís frá
borðum. Þakkar fyrir sig og hverfur
til baðstofu sinnar.
- Hvaða flugu hefur hún nú fengið
í kollinn- segir Ástríður í kuldalegum
tón. - Skyldi eitthvert góðverkið vera í
uppsiglingu núna?
Þessu svarar enginn og húsfreyjan
segir ekki fleira. Borðhaldinu er lok-
ið. Og störf dagsins kalla að nýju.
• • •
Björt morgunsól stígur hærra og
hærra á himinhvel. Matthías beislar
mósóttan gæðing móður sinnar við
stallinn í hesthúsinu þar sem hann
hefur lokið við að innbyrða nægju
sína af ilmandi kjamgresi ásamt fötu
af nýrri undanrennu úr búri hús-
freyjunnar og teymir hann heim á
hlað. Hann festir Mósa við hesta-
steininn og söðlar hann í skyndi. í
þann mund sem því er lokið kemur
Friðgerður ferðbúin út úr bænum.
Hún hefur gegnum baðstofuglugg-
ann fylgst með ferðum sonar síns og
Mósa frá hesthúsdymnum heim á
hlaðið og ætlar ekki að láta reið-
skjóta sinn standa lengi bundinn við
hestasteininn. Matthías lítur tíl móð-
ur sinnar og spyr hlýjum rómi:
- Varstu farin að bíða eftir farar-
skjótanum mamma?
- Nei ekki var það nú en ég var
ferðbúin þegar þú teymdir Mósa frá
hesthúsinu svarar gamla konan og
strýkur mjúklega um stinnan háls og
makka gæðingsins.
- Já satt er það Matthías minn
Mósi kemur vel undan vetri eftir
fóðmn hjá þér - segir hún með viður-
kenningarbrosi á hým andliti.
- Þakka þér fýrir mamma það
gleður mig að þú ert ánægð með
þetta - svarar Matthías og býst til að
hjálpa móður sinni á hestbak. En
fýrr en varir hefur hún vippað sér
upp í söðulinn hún kann því best að
bjarga sér af eiginn rammleik.
- Ég ætlaði að hjálpa þér á bak
mamma - segir Matthías afsakandi
losar beislistaumana frá hestastein-
inum og leggur þá upp á makkann.
Gamla konan grípur taumana og
hagræðir þeim.
- Þú varst búinn að leysa af hendi
Matthías það sem ég bað þig að
tygja Mósa en ég get enn komist
hjálparlaust upp í söðulinn Mósi
minn er ekki svo hár í loftinu - svarar
hún þýðlega og kveður son sinn með
kossi.
Matthías stendur kyrr á hlaðinu
nokkur andartök og horfir á eftir
móður sinni sem skeiðar greitt niður
heimtröðina. Hún virðist engu hafa
gleymt í samspili þeirra tveggja
Mósa og hennar þótt hún stígi sjald-
an á bak honum nú á síðari árum
hugsar Matthías með hlýrri aðdáun
og snýr til sinna starfa. Og dagurinn
rennur sitt skeið.
Heima er bezt 155