Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.06.1939, Blaðsíða 33

Heimilisblaðið - 01.06.1939, Blaðsíða 33
HEIMILISBLAÐIÐ 125 utan fékk ég bara ráðlegginguna, en slapp við alla hirtingarræðuna. En nú hélt Gamli langa ræðu um samstillingu og ógæf uaarna, ást o. fl. o. fl. Því að þó erfitt sé að f'á Gamla til að tala, þá er jafn erfitt að fá hann til að hætta, ef hann á annað borð byrjar að tala um áhugamál sín. Ég heyrði ekki nema orð og orð á stangli úr ræðunni um samstillingu og ógæfusama ást. Ég var í allt of djúpum hugleiðingum um mín eigin ástamál — minni eigin ógæf u- sömu ást — til þes,s, að ég fylgdist vel með henni. Nú vissi ég alveg fyrir víst að allt var komið undir samstillingunni á milli hinna tveggja persóna; og nú var ÖU efa- semi mín rokin á burt. En gleði mín stóð ekki lengi; því aði þegar ég fór að hugsa um, hvorri systurinni ég væri samstilltari, þá fannst mér ég vera jafn samstilltur þeim báðum, og — svo var ég alveg kom- inn í sama farið, seim ég hafði verið í, ár"~ ur en Gamli hélt sána ágætu og löngu raíðu. Þegar ég ætlaði að fara að ganga í kirkju kom Andrea Margrét og spurði mig, hvort ég hefði nokkra sálmabók. Og þegar ég neitaði því, bauð hún að lána mér sálma- bók; hún sagðist engan tíma hafa. til að fara í kirkju. Ég þakkaði henni boðið, og hún fór að! sækja bókina. Þegar hún kom aftur, vildi svo til að við vorum einsömul í dagstofunni, og ég hugsaði'með mér, að aldrei byðist betra tækifæri — að eins tvö orð, og' ég væri laus við allar mínar efa- semdir og ö'll mín vandræði. En mér loddi tunga við tönn, og ég kom ekki upp einu einasta orði; ég stóðl þarna eins og þvara, og sneri sálmabókinni á milli handanna. »Ösköp starið þér á sáknabókina«, sagði Andrea Margrét; »yður sýnist hún máske nokkuð snjáðk. »Nei«, sagði ég, án þess þó eiginlega að vita, hvað hún hafði sagt. »Já, ég skal segja yður, að mesta hrós, sem sálmabók getur hlotnast, er það, ?ð vera snjáð af notkun. Ef þar á móti gyli- ingin. á hliðunum er gljáandi og fögur, þá er það ekki neinn góðs viti«. »Nú, eða, aldrei«, sagði ég við ejálfan mig. Ég hleypti í mig öllum þeim kjarki, sem ég átti til og ætlaði aðl grípa hönd hennar, en — þá kom Gamli inn. »Hafið þér nokkura sálmabók, Kristó- fer?« spurði Andrea Margrét. »Já, ég fékk lánaða, bókina hennar Emmu. »En þá hefir Emma enga«. »Já, það er satt; ég hugsaði nú ekki urn það!« »Ég skal fara yfir um til pabba, og fá lánaða bók hjá honum handa yður; og þá getur Emma haft sína«. »Nei, lofið mér að hafa Emmu bók; hún segist kunna alla sálmana, s,vo hún þarf enga bók«. Nú kom Korpus Júris inn, og vildi líka fá sálmabók. »Má ég ekki fá lánaða yðar bók, eins og vant er?« spurði hann Andreu Margréti. »Nei, það er ekki hægt héðan af; ég er ný búin að lána Nikolaj hana; ég skal fá iánaða bók hjá pabba handa yður«. »Nikolaj getur fengið hana; þá fæ ég yðar. Nikolaj! fáðu mér bókina!« »Nei, það geri ég ekki. Mér var lánuð bókin; og ég hefi lagalegan rétt til að halda henni«. »Nei, ég held nú ekki. Ég á rétt á henni, því að ég er vanur að fá hana að láni. Fáðu mér bókina«. »Nei, þú færð hana ekki; þú getur feng- ið hina«. »Þið megið skammast ykkar«, sagði And- rea Margrét. »Tveir fullorðnir bræður komnir í hár saman, og það út af sálma- bók. Ég hefi nú aldrei. heyrt annað eins. Ef þið viljið endilega báðir fá lánaða bók- ina mína, þá getið þið báðir haft hana og báðir horft á hana í einu. Það er einfald- asta ráðið, til að slíta^ þrætunni«. Korpus Júris muldraði eitthvað í þá átt, að hann væri svo nærsýnn, að hann þyrfti nauðsynlega að hafa bók út af fyrir sig. En þó lét hann á endanum undan, og tók

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.