Kirkjuritið - 01.12.1958, Qupperneq 26

-K -K -K -K -K -K —K * -K -K -K -K -K
Kristið umboð.
Ég ætla mér ekki hér að lýsa skoðun minni á þvi, hvort ég
tel heppilegra fríkirkju- eða þjóðkirkjuskipulagið. Fjöldi trú-
flokkanna og margbreytni menningarinnar í Bandaríkjunum
útiloka, að þar geti verið um þjóðkirkju að ræða. Hér á Islandi
er aftur allt svo samtengt og í svipuðu móti, að samanburður
á milli nefndra rikja yrði yfirborðskenndur og lítils nýtur.
Þjóðkirkjan hefir vafalaust verið Islendingum einkar þörf, og
vel má vera, að sumar strjálbýlar sóknir hefðu ekki hlotið
fasta prestsþjónustu, ef hennar hefði ekki notið við. Enn í dag
nýtur þjóðin merkrar þjónustu hennar, sem ég fyrst af öllu
vil viðurkenna.
Nú langar mig til að undirstrika einn erfiðleika allra frí-
kirkna og benda á þá blessun, sem hann hefir í för með sér
fyrir all.a heilhuga kristna menn. Ég á við fjármálin. Sakir
þess, að vér njótum einskis ríkisstyrks, verða kirkjurnar í
Ameríku að afla sjálfar fjár til allrar starfsemi sinnar: hygg-
inga og viðhalds þeirra, launa prestanna og annarra kirkju-
starfsmanna o. s. frv.
Þessar kröfur eru svo margar og knýjandi, að oss finnst oft
í Ameríku, að fjáröflunin sé höfuðviðfangsefni kirkjunnar.
Slíkt er náttúrlega mjög óheppilegt. Að sjálfsögðu er allt
óæskilegt, sem varpar skugga á meginhlutverk kirkjunnar.
Hins vegar höfum vér uppgötvað, að þessi þörf og vandi get-
ur leitt til betri skilnings á kristindóminum og orðið til að
auka hollustuna og trúmennskuna við Drottin. Þetta hefir
einkum orðið fyrir áhrif þeirrar krístilegu menningarstefnu,
sem nefnist Kristið umboð ('Christian Stewardship). Höfuð-
inntak hennar má orða svo í stuttu máli: Drottni heyrir jörðin