Kirkjuritið - 01.04.1969, Qupperneq 7

KIRKJURITIÐ
149
'lrðulegra hlutverki en liann gegnir nú. Ég er sannfærður
UlTl’ a3 kirkjugestir skildu fyrst liina raunverulegu þörf á
Sóðum kirkjukór ef þeir fengju að lieyra kórinn flytja, þótt
(kki væri nema eitt stutt, en velflutt, kirkjulegt tónverk,
s|aðsett á réttum stað í messunni. Það er líka einasta leiðin
þess, að kórinn geti orðið góður, að verkefnin krefjist þeirr-
®r getu, sem kórinn á til og lielzt rúmlega það. Eftir að þetta
3311 að heyrast í guðsþjónustunni lijá okkur trúi ég ekki, að
^iargir myndu sakna þess, að lieyra ekki sama sálmalagið
Sl"‘gið fjórraddað 6—8 sinnum í lotu og lakara og lakara,
"^tir því? sem nær dregur að síðasta versinu, því ómögulegt er
,'rir kórinn, að lialda uppi, á listrænan liátt, slíkum tilbreyt-
"'garlausuni endurtekningum, með orgelið þrumandi sömu
raddirnar á bak við sig, án þess, að öll listræn tilbrigði séu
• rir löngu horfin úr flutningnum. Einraddaður safnaðarsöng-
lIr þolir aftur á móti vel þessar endurtekningar og jafnvel
magnast við þær.
^að mætti lengi rabba um þetta efni og þá t. d. um það,
j 'aða lög eru lieppileg fyrir safnaðarsöng og livers konar
°" eru miður lieppileg, en það var ekki spurning kvöldsins
°" Játum það því bíða.
vil að lokum þakka Bræðrafélagi Dómkirkjusafnaðarins
'rir tækifærið, að fá að skýra að nokkru gerðir mínar varð-
■ke'Ilra<^^a^a sönginn. Ég veit vitanlega ekki livort þessar
^ Vringar liafa náð eyrum einhverra og þá ekki hve margra.
hezt lield ég að mín meining kæmist til skila, ef allir tækju
‘l Hfi 0g sál undir í þeim sálmum, sem sungnir verða liér á
eftir.
"r,r Kr, Þór&arson, prófessor:
ur Gamla testamentuH
n°kkra þýSingu fyrir trúarlíf á atómöld?
|‘r_ v|8 rannsökum aðstöðu nútímamannsins frá sjónarmiði
arinnar, komumst við að raun um að mennska mannsins
r fólgin í því að ma&urinn sé frjáls. Og hann verður fyrst og