Kirkjuritið - 01.04.1969, Blaðsíða 45

KIRKJURITIÐ
187
endurtek það til að fyrirbyggja misskilning, að það er
?ott og þarflegt að tilraunir séu gerðar í þá átt að laða ungl-
lllKa til nieiri þátttöku og fjölbreyttari starfa innan kirkj-
«nnar.
En því get ég ekki neitað, að ég er því algjörlega andvígur
°f teWi háskalegt, ef farið væri yfirleitt að miða messur við
Septa^a a^urs^°Eka.
eatt er meira mein kirkju okkar en livað það tíðkast nú
jf'nna en áður að foreldrar komi með börn sín til kirkjunnar
a unga aldri. Og haldi þeim sið alla ævina. Mín reynsla er
> að þau heimili, sem þetta liafa rækt hafa verið í hópi
l,ru heztu, sem ég lief kynnzt. Og þar hefur yfirleitt vaxið
'M'P niannkostafólk og góðir þegnar.
n^tns og kunnugt er var það viðhorf Krists að foreldrarnir
;, tt" að koma til hans með börnin.
^ntian kirkjudyra á hvorki aS gœta aldursflokka eSa stétta-
n,inar, ekki tillits til efnahags- og }>jóSfélagsaSstœSna, frœgS-
l> nSa ókynnis.
ar á það að liggja í loftinu að enginn veit:
Hver er að dómi æðsta góður,
hver er hér smár og hver er stór?
s,. ^°jrrar predikunar hæði á stól og í bekkjum er þörf nú
ioks er þess að geta, að það er liætt við að sérstakar
»] ll - smessllr yrðu ekki öllu betur sóttar með tímanum en
j. ler*nu messumar nú. Sjálfur meistarinn reyndi það að allar
ynslóðir eru hverflyndar og það verður alltaf minni hlutinn,
e*n sækist stöðugt eftir að lilusta á fagnaðarerindið:
’:^ið hvað á ég að líkja þessari kynslóð?“ spurði hann.
. K er hún hörnuin, sem á torgum sitja og kalla til félaga
- a °g segja: Vér lékum fyrir yður á hljóðpípu og þér döns-
10 ekki; vér sungum sorgarljóð og þér kveinuðu ekki.“
annig var það og er það.
erferSin gegn hungri
k l'1 *arin var fyrir páskana gekk vel. Söfnuðust yfir 7 milljónir
0ria og auk þess gefinn rausnarlegur skammtur af skreið.