Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Síða 43

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Síða 43
SÍMON DAL 135 •á Carford til þess að hafa hann hjá sér. Mér skipaði hann líka að setjast á aðra hönd sér. Carford virtist ekki vera neitt ant um að koma honum af stað, en mig vildi hann hafa burtu. Að síðustu fékk eg þó Carford til að bjóða hertoganum að fylgja honum til herbergis hans, og við leiddum hann á milli okkar. Það var fremur ömurleg lest, en svo vanaleg sjón, -að það vakti enga eftirtekt. Carford reyndi af fremsta megni að fá mig til að .yfirgefa hertogann, og þegar það tókst ekki, fór hann að dylgja um æfintýra- menn, sem væru að troða sér upp á milli diertogans og vina hans. Eg spurði þá Monmouth hvort eg ætti að fara, en hann hað mig vera kyrran, sagði að hann þó gæti reitt sig á, að eg væri sér einlægur -og að minsta kosti væri eg enginn bölvað- rnr páfatrúarmaður eins og sumir aðrir, sem hann þekti. Carford hrökk saman við þessi orð. En hertoginn sá ekkert mema herbergisdyr sínar — og þær sá "hann ekki alt of vel, þegar við vorum komnir inn til hans, heimtaði hann meira vín. Carford var ekki seinn á sér að -■sækja það og skála við hann. Monmouth gerðist meira og meira drukkinn. »Hann má ekki fá meira«, hvíslaði eg, »hann hefir þegar drukkið meira en hann hefir 'gott af«. Carford sneri sér að hertogan- um og hrópaði: »Mr. Dal segir að yðar hágöfgi sé fullur!« En hann vann ekkert ■á þessu bragði, því hertoginn svaraði góðlátlega: »Það er alveg satt, eg er full- ur, en það er mest í fótunum, Símon uiinn, höfuðið er alveg eins og dagsljósið — eða eins og....« hann litaðist um og reyndi að gera sig sniðugan á svipinn, •svo tók hann okkur sinn í hvorn hand- legg: »Við erum góðir mótmælendur allir þrír«, sagði hann með drukkins manns -alvörugefni. »Trúir og tryggir!« svaraði Carford, svo laut hann að mér og hvísl- -aði: »Eg er hrædur um að honum sé að verða ilt, viljið þér ekki reyna að ná í lækni konungsins, mr. Dal?« »Nei, hann hefði bezt af að vera einn eftir hjá mér«, svaraði eg, »ef þér viljið ná í lækni lá- varður minn, þá er það létt verk«. Mér stóð alveg á sama um, þó Carford væri mér reiður og var fastráðinn í að þoka hvergi fyrir honum; en við höfðum engan tíma til að þræta meira. »Eg er svo trúr... svo trúr föður mín- um sem nokkur maður í ríkinu getur ver- ið«, drafaði í Monmouth —« en þið vitið líklega eins vel og eg að hverju nú er verið að stefna?« »Nýtt stríð við Hollend- inga hefi eg heyrt talað um«, mælti eg. »Fjándinn hafi Hollendingana, það er ekki það. . en — uss — við skulum ekki hafa hátt, það geta verið páfatrúarmenn hér í kring.... Það er talsvert af þeim hérna í kastalanum, Carford.... Uss — uss... sumir segja að hann föðurbróðir minn sé einn, og sumir segja það líka um Arlington ráðherra.... Herrar mínir —- eg segi ekki meira — það eru drottinsvik- arar, sem segja að hann faðir minn sé...« Carford greip fram í fyrir honum: »Ver- ið þér ekki að trufla hug yðar með öðru eins og þessu«, sagði hann. »Eg vil ekki trúá því. Eg vil standa við hlið föður míns.... En ef hertoginn af York.... En eg vil ekki segja neitt«. Höf- uð hans hneig niður á brjóstið. En næsta augnablik stökk hann á fætur og hróp- aði: »En eg er Mótmælandi, já — og eg er sonur konungsins!« Hann greip í handleginn á Carford og hvíslaði: »Ekki eitt orð um það. Eg er reiðubúinn. En við vitum hvert stefnt er, og við erum kon- unginum trúir. Við verðum að bjarga honuín. En ef við getum það ekki... get- um það ekki. . þá er hér einn sem... sem .... Hann gat ekki sagt meira í nokkur augnablik. Við stóðum og störðum á hann þangað til hann talaði aftur: »...Einn

x

Nýjar kvöldvökur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.