Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1947, Side 79

Eimreiðin - 01.10.1947, Side 79
eimreiðin 303 SÝN ég hugsaði oft upp aftur og aft- ur og dögum saman þessi orð eða þeim lík. Og þegar mér var þungt í skapi eða þegar ljós hjarta míns dofnaði og ég harmaði forlög mín, þá hafði ég yfir í huganum þessar setn- ingar, eina eftir aðra, eins og þegar ham endurtekur upp aft- ur og aftur ævintýri, sem því hefur verið sagt. Og þá gat ég andað á ný mildum blæ þess friðar og kærleika, sem bætir SIl mein. En svo mikið er víst, að þegar við áttum þetta tal saman, sagði ég nægilega mikið til að láta manninn minn skilja hvað mér hjó í brjósti. «Kumó“, sagði hann þá, ,,böl- sem ég hef leitt yfir þig með heimsku minni, verður aldrei hætt. En eitt get ég gert. Ég get alltaf verið hjá þér óg réynt bæta þér upp blinduna að sVo miklu leyti sem í mínu valdi 8tendur“. «Nei, það kemur ekki til Uiála“, svaraði ég. „Ekki get ætlast til þess, að þú gerir heimili þitt að blindraspítala, ^að er aðeins eitt fyrir þig að 8era: að kvongast aftur". Meðan ég var að reyna að Utskýra fyrir honum nauðsyn þessa, varð mér þungt um mál. hg hóstaði og reyndi að levna þeirri geðshræringu, sem ég komst í, en hann greip fram í og sagði: „Kumó, ég veit, að ég er heimskur — og raupsamur í ofanálag, en ég er ekki þorp- ari! Ég sver þér og vinn hátíð- lega eið að því frammi fyrir fjölskylduguðinum, Gopinatli, að giftist ég nokkurn tíma aft- ur, þá skuli ég bölvaður á jörð- inni sem morðingi, og hefnd skal ljósta mig fyrir þá dauða- synd“. 0, ég liefði aldrei, aldrei átt að leyfa lionum að sverja þenna hræðilega eið. En gráturinn kæfði rödd mína, og ég gat ekki komið upp nokkru orði fyrir óumræðilegum fögnuði. Ég grúfði blinda ásjónuna ofan í koddana og skalf af ekka. Og loksins þegar ég liafði náð dálitlu valdi yfir tárunum, vafði ég hann örmum og hall- aði höfði hans að brjósti mér. „Ó“, sagði ég, „hvers vegna vannstu svona hræðilegan eið? Heldurðu að ég liafi beðið þig að kvænast aftur vegna saur- ugra lystisemda sjálfs þín? Nei! Ég var að hugsa um sjálfa mig, því liún gæti unnið þau þjón- ustustörf, sem var mitt að vinna fyrir þig, meðan ég hafði sjón- ina“. „Þjónustustörf, þjónustu- störf“, endurtók hann, „þau geta þjónustur unnið. Heldurðu

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.