Dvöl - 01.07.1945, Blaðsíða 9

Dvöl - 01.07.1945, Blaðsíða 9
D VÖL 151 að nota hann við vinnu í garðin- um. Síðan taeið hún eins þolinmóð og nokkur kona getur beðið eftir því að hann hreyfði erindinu, en hann var í fyrstu kynlega þögull. „Ég — var beðinn að finna ykk- ur,“ sagði hann að lokum, og beygði sig áfram og strauk bómullarkusk af buxunum sínum. „Ég kem frá Maw og Meggins." Gamla konan hrökk saman. „Er eitthvað að?“ spurði hún og dró þungt andann. „Hefur eitthvað komið fyrir Herbert? Hvað er það? Hvað er það?“ Maður hennar greip fram í. „Svona, svona, mamma," sagði hann fljótt. „Seztu niður, og vertu ekki með neinar grillur. Ég er viss um að þér færið okkur engar sorg- arfregnir, maður minn;“ og hann leit bænaraugum á komumann. „Því miður — —,“ sagði gest- urinn. „Er hann meiddur?“ spurði móð- irin áköf. Gesturinn kinkaði kolli til sam- þykkis. „Skaðmeiddur,“ sagði hann lá,gt, „en nú líður honum vel.“ „Ó, lof sé Guði!“ sagði gamla konan og spennti greipar. „Lof sé Guði fyrir það! Lof sé------- Hún þagnaði skyndilega er hinn ægilegi sannleikur rann upp fyiir henni og hún las staðfestingu hans 1 andliti gestsins. Hún greip and- ann á lofti, sneri sér að manni sínum, sem var seinni að átta sig, og lagði skjálfandi höndina á handlegg hans. Síðan varð löng þögn. „Hann lenti i vélarnar,“ sagði gesturinn að lokum lágri rödd. „Lenti í vélarnar,“ endurtók White gamli sljólega; „já.“ Hann sat og starði tómlátlega út um gluggann, tók hönd konu sinnar og þrýsti hana eins og hann hafði verið vanur að gera í til- hugalífi þeirra tæpum fjörutíu ár- um áður. „Hann var sá eini sem við átt- um eftir,“ sagði hann og sneri sér hægt að gestinum. „Það er þung- bært.“ Ókunni maðurinn ræskti sig og gekk hægt út að glugganum. „Fé- lagsstjórnin bað mig að færa ykkur einlæga samúð sína í þessari miklu sorg,“ sagði hann án þess að líta við. „Þið skiljið að ég er ekki ann- að en þjónustumaður þeirra og geri aðeins það, sem mér er skipað.“ Þau svöruðu engu. Andlit gömlu konunnar var fölt, augun starandi, andardrátturinn heyrðist ekki. Svipur manns hennar var einna líkastur því, að hann hefði verið í sporum vinar síns, liðsforingjans, í fyrstu orustu hans. „Ég átti að segja að Maw og Meggins tækju enga ábyrgð á þessu,“ hélt gesturnn áfram. „En með tilliti til hinnar dyggu þjón- ustu sonar ykkar vilja þeir veita ykkur ákveðna upphæð í sonar- bætur.“ White gamli sleppti hönd konu
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.