Dvöl - 01.07.1945, Blaðsíða 27

Dvöl - 01.07.1945, Blaðsíða 27
D VÖL 169 ganga aldrei frá ólæstri hirzlu og sofa á lyklum sínum á hverri nóttu. Sennilega hefur vetrarmanns sjaldan veri'ð beðið með meiri ný- fíkni en heimilisfólkið á Orrastöð- um beið Andrésar Karelíusar And- réssonar. Þótt langmest kenndi tortryggni og andúðar í garð þessa væntanlega heimilismanns, var þó stundum minnzt á hann með vork- unnsemi og borið blak af honum. Líklegt var talið, að umkomuleysi hans í bernsku og erfið æskukjör ættu sökina á því, hversu villu- gjarnt honum hafði orðið. Verið gat áð dvöl á góðu heimili beindi honum á rétta leið, og þá væri hann ekki til einskis umborinn og að honum hlynnt á Orrastöðum. Andrés kom um veturnæturnar, og hafði farið fylgdarlaust um langan veg í skarahríö. Hann hafði þrætt með símalínunni lengst af. Talsvert lét hann yfir ratvísi sinni og karlmennsku, og nokkuð hafði hann til síns máls; hann hafði borið þunga byrði á bakinu og virt- ist þó ekki dasaður til muna. Hann var meðalmaður á hæð, samanrek- inn og kraftalegur, bjartleitur og þó ekki svipgóður. Augu hans voru fallega blá, en það var eins og þau gætu ekki mætt annarra augum né stöðvazt við neitt, hann gaut þeim alltaf út undan sér sitt á hvað. Þessar sífelldu augnagotur gerðu svip hans ódjarflegan og lymsku- legan. „Hann er áreiðanlega illmenni,“ sagði stúlkan, sem bar honum mat. Þegar hann hafði snætt settist hann á rúmið, sem honum var ætlað að sofa í, leysti böndin af pokanum, sem hann hafði borið á bakinu, og tók upp úr honum vinnuföt og nærklæðnað, plögg og skó. Hann bað húsfreyjuna að taka við fötum sínum til geymslu og strauk hugfanginn nýja mansétt- skyrtu og hálsbindi áður en hann lét það frá sér. „Áttu ekkert koffort eða neins konar hirzlu?“ spurði húsfreyja. Hann neitaði því rjóður og sneyptur. Koffortið, sem hann var búinn og eiga í mörg ár, var orðið svo sundurliðað, að hann hafði látið konu hafa það í uppkveikju. Hún hafði hýst hann og gefið hon- um að borða, svo að hann þurfti að víkja henni einhverju. En hann hafði þó verið til sjós um sumarið, gat hann þá ekki keypt sér koffort og skinnað sig upp? Jú, hann hafði keypt sér sitt af hverju, t. d. þessa fallegu skyrtu og hálsbindi, fötin, sem hann var í, skó og sokka. Meira að segja hafði hann fengið sér frakka, en hann týndist fljótlega, ellegar þá að einhver hafði stolið honum. Annars hafði suinarkaupið hans að mestu leyti farið í kvenfólk og brennivín, sagði hann, skakkskaut augunum og glotti. Húsfreyja hristi höfuðið og þagði.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.