Morgunn


Morgunn - 01.06.1938, Page 113

Morgunn - 01.06.1938, Page 113
MORGUNN 107 staða trúar hans sé kærleikurinn. Hann var sú umskapandi opinberun, sem Kristur flutti heiminum, svo skýrt að það gat engum misskilningi verið undirorpið. Það var næstum því hin eina eiginlega kennisetning, sem hann færði oss; það er staðreynd, sem vert er að muna í þeim glundroða sem nú ríkir um það, »hverju á að trúa.« En það sem kristnin hefir ekki tileinkað sér til hlítar og vissulega van- rækt að færa sér í nyt, er hinn raunverulegi kraftur kærleik- ans. Því að hann er í sannleika máttur, áhrifamikill undra- máttur, sem vér einn og sérhver getum átt til umráða. Þetta er aðalsannleikurinn, og framkvæmd hans hið eina, sem mun »knýja aftur til trúar«, mun skapa í kirkjunum nýtt hjarta og áhuga, mun eyða herbúnaðinum og þannig bjarga heiminum. Ósnertanlegar afltaugar hans eru hið eina sem binda mun mátt hins vonda, að hann verði að hætta að gjöra ilt af sér. Eins er það um Oxfordflokkinn, sem eins og spíritisminn hefir þann yfirburð — þann mikilsverða yfirburð — að tilheyra engum sértrúarflokki, að þegar hann setur fram meginkröfur sínar um algjörðan heiðarleik, algjörð- an hreinleik, algjörða óeigingirni og algjörðan kærleika, þá gjörir hann það af hagsýnum og gagnlegum ástæðum til að taka skýrt fram aðalatriði sín, vitandi vel að síðasta setningin algjörður kærleikur — sem öllum þykir erfiðust — felur í raun og veru i sér öll hin atriðin. (En einnig þessi hreyfing fær hjá kirkjunum lítið lof yfirleitt). Ef það nú er nokkurt eitt atriði fremur öðrum, sem kem- ur í ljós við það, að kynnast sambandinu við framliðna, þá er það áherslan sem lögð er á kærleikann. Það er opt sagt, að skírskotun til ákveðinnar trúar, til sérstakra trúar- játninga, til neinna sem helzt takmarkana, verði sjaldan fyrir manni, og þær skírskotanir séu þá á meðal þess, sem sizt er hægt að reiða sig á eða vera viss um, en spíri- tisminn er einmitt þrunginn af kærleika. Það mundu kirkj- urnar komast að raun um; og það kærleika með sama eðli og krapti, sem Kristur kendi og sýndi. Þó segja sumir að þetta sé djöfulsins verk.
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140
Page 141
Page 142
Page 143
Page 144
Page 145
Page 146
Page 147
Page 148

x

Morgunn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.