Vera - 01.10.2000, Side 28

Viðtal: Erla Hulda Halldórsdóttir
Markm ið mitt er að láta
gOtf af mér leiða
Asdfs Halla Bragadóttir tók við stöðu
bæjarstjóra Garðabæjar 12. október sl.
Ráðning hennar vakti talsverða athygli
enda um unga konu að ræða auk jaess sem
minnihluti bæjarstjórnar taldi að um pólitíska
ráðningu væri að ræða. Þetta er ekki í fyrsta skipti sem
Ásdís vekur athygli því hún hefur áður gegnt
ábyrgðarstöðum og verið áberandi í stjórnmálum.
Ég spyrÁsdísi hvað hafi mótað hana sem einstaki-
ing, haft áhrif á lífsskoðun hennar og pólitísk viðhorf:
„Eitt af þvf sem stendur uppúr er það að viðhorf for-
eldra minna hafi mótað mig talsvert og leitt til þess að
trú mín á einstaklinginn er mikil. Þau ólust þæði upp
við fátækt og hvorugt þeirra hjá foreldrum sínum,
mamma þvældist til dæmis á milli fóstur- og barna-
heimila. Ég var mjög ung þegar þau kenndu mér að
það væri ekkert fast í hendi nema eigið sjálfstraust og
trúin á það að maður kæmist aldrei lengra en maður
setti sér mark. Þau ólu mig upp í því að taka áhættu,
vera ekki hrædd við óvissu og hafa trú á því að ég gæti
það sem mig langaði að gera. Ég hafði strax sem lítil
stelpa mikið sjálfstraust, sumum fannst það of mikið."
Þegar Ásdfs horfir til baka finnst henni að þær systur-
nar hafi jafnvel fengið þetta uppeldi í ríkara mæli en
bræður hennar og að þeir hafi átt sinn þátt í uppeld-
inu. Annað mikilvægt atriði sem hún nefnir eru flut-
ningarnir. „Það þurfti talsverða aðlögunarhæfileika til
að lifa af í nýju umhverfi. Það leiddi líka til þess að ég
sá að það var ekki allt eins, að það væri mismunur á
fólki, umhverfi og skólum. Þannig áttaði ég mig á því
að mismunandi stjórnunarhættir og pólitík hefðu áhrif
á líðan fólksins í samfélaginu." Ásdís rifjar upp að í
grunnskólanum í Ólafsvík hafi verið samkeppni um að
ná sem bestum árangri og þau sem stóðu sig vel fengu
umbun fyrir erfiði sitt. f Svíþjóð voru próf hins vegar
bönnuð þar sem ekki þótti gott að ala á samkeppni
meðal barnanna. Hún segist hafa séð kostina og gall-
ana við þetta og stundum leitt hugann að því hvers
vegna þetta væri svona þarna en öðru vfsi annars-
staðar. Hún var því mjög ung þegar hún áttaði sig á því
„að það voru bara ákvarðanir mannanna sem leiddu til
þess að hlutirnir voru ólíkir."
Kjör Vigdísar og Kvennalistinn
Ég spyr Ásdísi um áhrifin af framgangi kvenna við
upphaf níunda áratugarins, kjör Vigdfsar, Kvenna-
framboð og Kvennalistann. Hvort framgangur þeirra
hafi haft hvetjandi áhrif á hana og ýtt undir áhuga
hennar á pólitík og jafnréttismálum. „Ég var 12 ára
þegar Vigdís var kjörin forseti. Þá þegar var ég orðin
sjálfstæðismaður og ég vissi að ég átti að halda með
Albert Guðmundssyni og gerði mér grein fyrir að ef ég
ætti að vera trú mínum flokki hefði ég ekkert hátt um
annað. Ég pældi töluvert í þessu af því að mér leið
ekkert vel með þetta. Innst inni hélt ég með Vigdísi."
Þegar Vigdfs stóð uppi sem sigurvegari fylltist Ásdís
Halla ánægju og stolti og fannst sigurinn vísbending
um aukna möguleika kvenna. „En síðan kemur
28