Vera - 01.10.2000, Blaðsíða 53

Viðtöl: Auður Aðalsteinsdóttir
ATHAFNAKONUR
Gefandi að eiga samskipti við
leranai
kon
ur
Rætt við
ÞorbjörguDaníelsdótttur
í Man
Það er óhætt að segja að Þorbjörg Daníelsdóttir hafi
verið komin af léttasta skeiði þegar hún tók þá ákvörðun
að fara út í sjálfstæðan atvinnurekstur. Hún var orðin 58
ára gömui þegar hún stofnaði verslunina Man ásamt
annarri konu á svipuðum aidri. Þær fengu húsnæði á
Hverfisgötu 108 sem verið hafði ónotað um nokkurn
tíma og var í slæmu standi. Þar opnuðu þær samt kven-
fataverslun í nóvember 1996 og nú fjórum árum síðar er
verslunin fiutt í mun stærra húsnæði á Skólavörðustíg
14 með listsýningarsal í kjailara sem tengist búðinni og
Þorbjörg segir að bjart sé framundan.
Vildi ekki láta ýta sér út af vinnu-
markaðnum
„Ég var orðin 58 ára gömul og hafði unnið við ýmislegt,
auk þess að hafa farið í öldungadeild og lokið BA námi
í dönsku og ensku frá Háskóla íslands. Eftir
háskólaprófið fékk ég góða vinnu sem veitti mér
margvíslega reynslu en þar kom samt að ég ákvað að
breyta til í trausti þess að ég fengi auðveldlega annað
áhugavert starf. En raunin varð önnur. Á þessum tíma
var samdráttur í atvinnu- og efnahagslífinu og eins og
alltaf þá bitnaði það mest á konum og konur yfir fert-
ugt áttu bara erfitt með að fá vinnu. Ég var gott betur
en það, svo hvað var til ráða? Ég var ekki sátt við að
láta ýta mér út af vinnumarkaði, löngu áður en ég var
tilbúin, svo að í stað þess að setja mig ítrekað undir
mæliker annarra ákvað ég að láta á reyna hvað ég gæti
gert sjálf. Svo einn daginn þegar ég var á leiðinni heim
úr bænum og stoppaði á Ijósunum á Hverfisgötu og
Snorrabraut og varð litið á þennan ljóta glugga á
þessu húsnæði sem einu sinni hafði verið bílskúr
tengdaföður míns en var nú í minni eigu og mannsins
míns. Ég ákvað þarna sem ég beið á ljósunum að gera
eitthvað við þetta pláss. Það lá einhvern veginn
beinast við að það hefði með fatnað að gera. Ég hafði
unnið við verslunar- og skrifstofustörf og ég hafði líka
saumað mikið um dagana. Ég hafði lært að taka mál
og gera snið og ég vissi að ég hafði ágæta þekkingu á
efnum og saumaskap. Ég kunni að gera greinarmun á
vönduðum frágangi og óvönduðum. Ég vildi gjarnan fá
aðra konu með svo ég þar hugmyndina upp við konu
sem ég vissi að var í svipuðum sporum, þ.e. langaði að
breyta til. Hún heitir lóhanna Þorkelsdóttir og hún átti
hugmyndina að nafninu Man, sem ég er svo ánægð
með. Við stofnuðum búðina og nú eru fjögur ár síðan.
Samstarfið entist ekki lengi, aðeins í tæpt ár, þá höfðu
aðstæður breyst hjá henni. Síðan hef ég verið ein með
búðina en hef núna tvær mjög góðar samstarfskonur."
Kunni að bjóða góðan daginn...
Þorbjörg segir að það hafi verið mjög erfitt í byrjun.
„Þótt ég hafi unnið við verslun og afgreiðslustörf áður
þá var ég mjög lítið inni í tískuheiminum í sjálfu sér.
Mér fannst ég því frekar reynslulítil, það eina sem ég
var viss um að kunna var að bjóða góðan dag og vera
almennileg. Konurnar í Stórum stelpum, búðinni beint
á móti við Hverfisgötuna, voru okkur betri en engar.
Þær gáfu okkur ýmis góð ráð og leiðbeiningar. Þetta er
nú einu sinni heimur út af fyrir sig, þessi tískuheimur,
og það tekur tíma að fóta sig. Ég lærði svo smám
saman af reynslunni og af umgengni við gott fólk,
þæði heima og líka þar sem ég gerði mín innkaup. Ég
hef verið einstaklega heppin með það fólk sem ég hef
átt viðskipti við, mína birgja, eins og það heitir."
Auður í reynslu kvenna
„Við ákváðum strax í byrjun að leggja áherslu á vand-
aðan prjónafatnað. Það var sú hilla sem mér fannst
einna mest rýmið á og við höfum verið að auka það
úrval stöðugt sfðan. Markhópurinn er konur allt frá 25
ára aldri. Við erum ekki með táningaföt heldur vand-
aðan, klassískan fatnað." Þorbjörg fór á Brautar-
gengisnámskeið þegar hún var að byrja með búðina
sína og segir hún ekki vanþörf á slíkum námskeiðum til
að hvetja konur og örva til dáða. „Það býr svo mikill
auður í konum sem komnar eru á miðjan aldur. Þær
búa yfir margvíslegri reynslu og mikilli orku. Þetta er
auður sem virkilega er þess virði að nýta og það getur
ekki verið annað en þjóðfélaginu í heild til hagsbóta.
Fyrir utan hvað það gerir fyrir konur sem fá ný tækifæri
til að njóta sín í starfi. Mér finnst það sem ég er að fást
við mjög skemmtilegt. Það er gaman að eiga sam-
skipti við konur og mér finnst það ákaflega gefandi.
Jafnvel þótt maður tali ekki mikið við viðskiptavinina
myndast oft náin tengsl við það að maður aðstoðar
manneskju við að finna sér föt sem hún er ánægð með
og finnur sig í. Það er svo persónulegt, hver einasta
manneskja hefur sína útgeislun, smekk og þarfir og það
eru þessi einstaklingssamskipti sem mér finnast svo
skemmtileg og áhugaverð," segir Þorbjörg að lokum.
Guörún Magnúsdóttir afgreiðslukona og Þorbjörg
53