Helgafell - 01.05.1942, Blaðsíða 36

Helgafell - 01.05.1942, Blaðsíða 36
122 HELGAFELL VI. Mynd sú, af Sveinbirni, sem fylgir ljóðum hans, er gerð þegar hann var á sjötta ári um fimmtugt. Jón Arnason segir, að hann sé hér harðari á svip en hann átti vanda til, enda nýstaðinn upp úr sótt. Hann lýsir honum á þessa leið: ,,Dr. Sveinbjörn Egilsson var með minni meðalmönnum á hæð, grann- vaxinn og holdskarpur alla ævi. Hann var hærður vel og jarpur á hár, kringlu- leitur í andliti, ennibrattur og eygður vel, bláeygur, snareygur og hýrt augna- ráðið. I andliti skipti hann vel litum og var rjóður í kinnum. Nefið var í meira lagi og beygðist lítið niður framan. Munnfríður var hann, en þó nokkuð tannber, og hakan lítil. Beinvaxinn var hann og allur samsvarandi, hvatur í spori og vaskur í göngu og snyrtimaður í öllu látbragði og limaburði." Hann var maður glaðlyndur og alúðlegur, fyndinn og nettur í orðum, jafnlyndur og stilltur og enginn ákafamaður, meira gefinn fyrir íhugun en framkvæmdir, hafði mætur á söng og hljóðfæraslætti, smekkvís svo að aldrei bar út af, lagði rækt við hvern hlut, er hann tók sér fyrir hendur, eða sinnti honum alls ekki. Hann var iðjumaður, svo að honum féll aldrei verk úr hendi, vandvirkur, bætti sífellt um hvert verk og fágaði. Yfir Sveinbirni er menningarbragur, hvaðan sem litið er. Hann var fóstursonur Magnúsar Stephensens, og menningaráhrifin frá upplýsingar- frömuðinum voru mikil. Sveinbjörn talar um hinn frjálsa anda, vizku og mildi Magnúsar í merkum erfiljóðum er hann orti um hann. En Sveinbjörn nam ekki staðar, hann ávaxtaði og ummyndaði menningararfinn samkvæmt anda tímans, og svo varð hann fóstri hins unga lslands. Skólabróðir Sveinbjarnar var Ólafur Stefánsson Stephensen frá Hvítár- bakka. Þeim var gefinn sá vitnisburður af Árna Helgasyni, að „Ólafur var fljótskarpari; hann hafði intuitiv-gáfur; Sveinbjörn var meira circumspect". Nú er Ólafur, skarpleiki hans og getspeki gleymt, en gaumgæfni Sveinbjarn- ar hefur borið þúsundfaldan ávöxt. Margs þarf búið við, menningarlíf þjóðar þarf á mörgu að halda. Gáfur eru gull, en snilldargáfur bera sjaldnast mik- inn ávöxt nema með ófyrirlátsömu starfi. Þetta hefur Islendingum oft gleymzt, þeim hættir til að láta sér sjást yfir menn eins og Sveinbjörn var, menn sem hafa gaumgæfnisgáfur, sem þeir fylgja ekki eftir með yfirlæti, menn sem eru fulltrúar vaxtar, jafnvægis og samræmis í menningarlífinu. Frumleiks- mennirnir, sem vinna hin skapandi afrek, eru ljós heimsins, en hinir, menn eins og Sveinbjöm, eru salt jarðar: án þeirra sekkur menningin ofan í villi- mennsku. Einar Ól. Soeinsson.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Helgafell

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgafell
https://timarit.is/publication/1076

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.