Ægir - 01.04.2009, Page 20

20
„Sjómennskan togaði aftur í
mig,“ segir Magnús Hilmars-
son stýrimaður á Grundar-
fjarðartogaranum Hring SH.
Og það er kannski ekki að
undra að Magnús hafi viljað
aftur til sjós. Hann byrjaði
sextán ára á bátum í Þorláks-
höfn og var seinna á togaran-
um Freyju sem Gunnar Haf-
steinsson gerði út frá Reykja-
vík. Þegar því sleppti hafði
Magnús verið liðlega þrjátíu
ár til sjós og kom í land.
En sjómennskan er hálft líf
Magnúsar. Í landi var hann
útkeyrslumaður hjá heild-
verslun Ásbjörns Ólafssonar
sem líklega er best þekkt fyrir
að flytja inn súkkulaðikexið
Prins póló. Til lengdar fannst
Magnúsi starfið ekki heillandi
og hefur verið í skipsplássi í
Grundarfirði sl. tvö og hálft
ár.
Á grunnslóðinni
Við hittum á Magnús við
Grundarfjarðarhöfn þegar
áhöfnin á Hring var að gera
sjóklárt fyrir veiðiferð. Strák-
arnir voru að draga trollið um
borð og ganga frá vírum. Það
gafst því ekki mikill tími í
spjall og því var rabbað við
Magnús þegar hann kom aft-
ur í land.
„Þessi túr gekk ljómandi
vel. Uppleggið er að hver túr
sé aldrei lengri en sex dagar
og nú vorum við bara tvo
sólarhringa. Við höldum okk-
ur mikið hér á Breiðafirðinum
og svo á grunnslóð við Vest-
firði, þar sem við vorum ein-
mitt nú og fiskuðum vel.
Komum í land með 210 kör
eða líklega um 60 tonna afla.
Í einu hali náðum við til
dæmis 16 tonnum af ýsu sem
var alveg frábært. Þessi túr
var satt að segja ansi góður,
dálítið stíf törn en skemmti-
leg. En þannig er sjómennsk-
an líka,“ segir Magnús. Hann
bætir við að á Hringnum sé
sérstök áhersla lögð á að
veiða ýsu og karfa enda séu
þær tegundir uppistaðan í
landsvinnslu Guðmundar
Runólfssonar. Þorskur og
annar meðafli fer hins vegar á
markað, alla jafna.
Á blómatímanum
Magnús byrjaði til sjós árið
1974. Hann var mörg fyrstu
árin í Þorlákshöfn á togurun-
um Þorláki og Jóni Vídalín
sem Meitillinn gerði út. Var
einnig á netabátnum Klængi,
sem einnig var gerður út af
Meitlinum en allir bátar og
skip fyrirtækisins voru nefnd
eftir Skálholtsbiskupum.
Lengst var Magnús í áhöfn
Guðmundar Kjalars Jónssonar
skipstjóra.
„Á þessum árum vorum
við mikið á spærlingsveiðum
hér við suðurströndina, frá
vori og fram undir áramót. Á
vetrarvertíðinni vorum við
hins vegar í þorski og ýsu á
þessari hefðbundnu fiskislóð
Þorlákshafnarflotans, til dæm-
is á Selvogsbankanum, við
Þykkvabæ og austur við Vest-
mannaeyjar, meðal annars
suður við Surtsey. Ef til vill
má segja að þessi ár hafi ver-
ið blómatími útgerðar í Þor-
lákshöfn. Aflabrögð voru ein-
staklega góð og landburður
af fiski, stundum svo að
menn voru í vanda staddir
með að vinna úr öllu því hrá-
efni sem barst á land. Algengt
var að á bátunum væri verið
að fiska þetta 500 til 1.000
tonn á vertíðinni,“ segir
Magnús.
Mórallinn er léttur
Hringur SH er 480 tonna þil-
skip, smíðað í Skotlandi árið
1997. Er tæpir 28 metrar á
lengd og rúmir níu metrar á
breidd. „Þetta er skip sem fer
afskaplega vel með mann-
skapinn. Skip með þessu lagi
hafa oft verið veltikollar en
þetta skip er hins vegar
nokkru lengra og byggt hærra
upp sem aftur tryggir stöðug-
leikann. Áhöfnin er afskap-
lega ánægð á þessu skipi,“
segir Magnús sem býr í
Reykjavík en sækir vinnu sína
fyrir vestan. Segir slíkt ekkert
tiltökumál, úr bænum vestur í
Grundarfjörð sé ekki nema
tveggja og hálfrar stundar
akstur hvora leið og slíkt sé
Aftur á sjóinn eftir eitt ár í útkeyrslu á Prins Pólói:
Stífar tarnir en
skemmtilegar
- segir Magnús Hilmarsson stýrimaður á Hring SH
S J Ó M E N N S K A N
Strákarnir á Hringnum á bryggjunni. Frá vinstri talið: Kjartan Kjartansson háseti, Lýður Jóhannesson vélavörður, Adam
Branski háseti og Magnús Hilmarsson.