Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.08.1961, Síða 71

Tímarit Máls og menningar - 01.08.1961, Síða 71
ERLEND TÍMARIT því að það mál vakti lítinn áhuga, að' það var litið á það sem aukaatriði, og að önnur verkefni voru álitin stórum mikilvægari. Uppbygging atvinnuveganna, endurhervæð- ingin, og framar öllu baráttan við Sovétrík- in voru hin nauðsynlegu verkefni, og öll kröfðust þau samvinnu við nazista. í ljósi þessara staðreynda verður hræsnin í lýð- ræðisyfirlýsingum stjórnmálamannanna í Bonn réttilega dæmd. Þessu nœst segir Heinz Abosch nokkuð jrá endurreisn nazista milli 1949 og 1958 og telur upp ýmsa „stórkarla“ nazismans sem komust ajtur í virSulegar stöSur: Krupp, Flick, Globke. í málaferlunum 1958 voru aSeins undirtyllur látnar sœta ábyrgS fyrir glœpi nazismans. „ÞaS telst þyngrí sök aS haja framkvœmt skipun en aS hafa gefiS hana. ... Óbreyttir hermenn og undirfor- ingjar eru dœmdir, en mjög fáir yfirforingf- ar og alls enginn ráSherra. DómsmálaráS- herra nazista Schlegelberger og saksóknarí ,,alþýSudómstólsins“ Lautz njóta hárra eft- irlauna." Dómstóllinn sem ákveSur aS Schlegelberger skuli veitt eftirlaun rökstyS- ur ákvörSun sína meS því aS „hann hafi ekki veriS sér þess meSvitandi að hann gerði annað en það sem skyldan bauð“. Síð- an segir höfundur: Hið gerræðisfulla val sem kemur fram í þessum málshöfðunum er engin tilviljun, heldur í samræmi við meginhagsmuni borg- arastéttarinnar. Ef dómstólarnir áttu að uppræta nazismann hefðu þeir orðið að taka til rannsóknar bandalag nazista og borgara- stéttarinnar. Og sú rannsókn hefði ekki að- eins snert liðna tíð heldur einnig vora daga. Jafnvel málshöfðun gegn undirtyllum er mjög sjaldgæfur atburður: það er reynt að gera sem alira minnstan hávaða, því enginn veit hversu færi fyrir hinum háttsettu að öðrum kosti. Samkvæmt hinni alþjóðlegu Sachsenhausen-nefnd hafa til að mynda að- eins tveir böðlar verið dæmdir af tvö hundr- uð sem kunnugt er um. Allir hinir fá að lifa í friði. Dómstólamir eru alltaf seinir til; þeir eru álíka varkárir eins og þeir ættu á hættu að dæma saklausa. Þeir reyna að teygja tímann, og þeim hefur orðið mikið ágengt: frá 8. maí 1960 að telja eru allir manndrápsglæpir fymdir, eftir fimm ár verða morð fyrnd. Fritz Bauer, opinber sak- sóknari í Frankfurt, upplýsir oss um þetta atriði: „Flest mál hafa verið höfðuð út af tilviljunarkenndum kærum einhvers vitnis eða fórnarlambs. Ég veit ekki til að hinar mörgu bækur um SS eða fangabúðirnar, gerðabækur og gögn Númbergréttarhald- anna hafi verið hagnýtt af opinberri hálfu.“ (Stimme der Gemeinde 22/1958.) Vér sjá- um síðar að réttvísin gengur miklu ötulleg- ar fram í því að dæma kommúnista eða þá sem taldir eru kommúnistar. Hverskonar formvastur og lögkrókar orka sem hemlar á framkvæmd raunverulegs rétt- ar. Til að geta dæmt er þörf vitna, en flest fómardýrin voru myrt og geta því ekki bor- ið vitni. Það er heppilegt fyrir böðlana sem enn em á lífi, og hin vesturþýzka rétt- vísi notar sér þá staðreynd. Þannig em ákærurnar vanalega byggðar á örfáum glæp- um, en fyrir flesta er látið óhegnt sökum skorts á „vitnum". í Sachsenhausen vom 40.000 fangar drepnir. En í málaferlum sem fóru fram í Dússeldorf i október 1960 var aðeins stefnt fyrir 27 morð. Hver hirðir um hin 39.973? Réttarforsetanum var meira í mun að sannfæra menn um vilja sinn til að gefa hinum ákærðu „sanngjörn tækifæri“. Það var litið svo á sem sökin væri þyngri ef fangabúðastjóri hafði sjálfur drepið mann „án þess að vera skyldur til þess sem liðs- foringi". Það er ábending um að virða her- agann út í æsar: drepið, drepið, en hlýðnist skipununum! Miklar umræður urðu um eftirfarandi atvik: Meðan á hengingu stend- ur slitnar snaran af hálsi hins dauðadæmda. Dómsforsetinn fáraðist yfir því að fómar- 229
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.