Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.05.1986, Blaðsíða 90

Tímarit Máls og menningar - 01.05.1986, Blaðsíða 90
Tímarit Máls og menningar Málfríður ólst upp hjá föðurfólki sínu í Þingnesi í Bæjarsveit, en þangað fór hún fárra vikna gömul. Minnist hún Onnu föðursystur sinnar sérlega hlýlega, en við föður sinn virðist hún ekki hafa haft mikil tengsl. Víða í skrifum hennar kemur fram þráin eftir föðurhúsum, og ef til vill fyrirgaf hún föður sínum ekki að hafa látið hana frá sér. Hún segir svo um móður sína: „Til er af henni mynd, og ógn kann ég vel við augnsvipinn . . . faðir minn hafði verri svip til augnanna, það var deyfðarsvipur . . .“ Og áfram: „Atrúnað held ég faðir minn hafi engan haft, nema hafi verið trúnaður á goð . . . Aldrei fékk ég að vita hvaða átrúnað móðir mín hafði, ég heyrði svo fátt eftir henni haft. Heimskt var þetta fólk að muna ekki neitt sem hún sagði.“ (Sst. 22, 23) Málfríður líkir æsku sinni við blómið helianthus, sólarblóm, sem vildi ekki springa út í stofunni hjá henni í Þingnesi, „því leiddist að lifa og dó óútsprungið. Svona leiddist mér einnig að lifa stundum í æskunni og fannst ég ekki springa út. . . sálarkornið sem mér óx týndist mér, og vaknaði ég oft við það með söknuði, að ég fann að farið var það sem aldrei varð bætt.“ (Sst. 55) Hún segir að í skrifum sínum megi ævinlega „grilla í þann harða kjarna sem svo erfitt er að mylja. Það er jafnvel haldið að dauðinn muni ekki á honum vinna.“ (Sst. 9) Anna kenndi henni að lesa, lítilsháttar segist hún hafa lært að draga til stafs, í reikningsmennt ekkert. Einnig var henni kennt að taka lykkju, sauma krossspor og hekla. „Allt það sem ég lærði áður en ég varð sex ára, hefur mér orðið tamt, en allt önugt sem reynt var að troða í mig síðar, og því held ég það að börn skuli byrja skólanám tvæ- eða þrevetur og hafa lokið því innan tólf ára eða fyrr, og að ekki megi kenna börnum of margt, en vel það sem kennt er.“ (Sst. 69) Á unglingsárum gekk hún einn vetur í skóla Sigurðar Þórólfssonar á Hvítárbakka, en um 1920 fór hún í Kennaraskólann. I þá daga voru hlutföll milli kynja í kennaramennt önnur en eru nú: „Við vorum þrjár, allar á peysufötum, og Jóhannesi úr Kötlum þótti við gamlar og langaði ekki til að dansa við okkur. Við vorum ámóta skikkanlegar sem við vorum svartklædd- ar.“ (Sst. 222) Ekki nefnir hún hve margir skólabræðurnir voru, en þegar þeir fóru í pontu og fóru að tala, þá lá við að henni sortnaði fyrir augum og hún sypi hveljur, „því þetta voru svo lærðir menn, svo miklir menn, svo háir menn, svo veltalandi, mjögtalandi, hraðtalandi, skýrttalandi, djúpthugsandi, hraðhugsandi, velhugsandi, næmthugsandi, fagurhugsandi, æ, endalaust er tungumálið, eins og vatnið í krana mínum . . .“ (Sst. 223) Aldrei starfaði hún við kennslu og mun hugur hennar ekki hafa beinst til slíkra hluta. Mun hefði átt betur við hana nám í völdum eftirlætisgreinum í háskóla og þá sérstaklega í bókmenntum og sögu og þó einkum listasögu, 216
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.