Morgunblaðið - Sunnudagur - 07.06.2015, Blaðsíða 15

Tinna á tvo drengi, Úlf sem er að verða átta ára og Þorvald fimm ára. Tinna og kærastinn Maikel deila vinnustofu en hann er
tónlistarmaður. Hún heklar meðan hann semur.
voða mikið að sjóða vatn!“ segir hún.
Vöruúrvalið er lítið segir Tinna og þarf oft
að fara á marga staði til að fá nauðsynja-
vörur.
Nú eru viðræður hafnar við Bandaríkja-
menn um að rýmka reglurnar, en við-
skiptabann hefur ríkt nánast frá bylting-
unni. „Þeir eru búnir að taka upp dipló-
matasamskipti, sem hefur ekki verið síðan
1962,“ segir Tinna. „Kúbverjar hafa alltaf
viljað eiga samskipti við Bandaríkin, en
þegar það gekk ekki leituðu þeir til Sovét-
ríkjanna,“ segir hún. Nú vonast Kúbverjar
eftir því að eðlilegu sambandi við Banda-
ríkjamenn og sjá fyrir sér betri tíð ef það
tekst. Þegar beint flug hefst frá Banda-
ríkjunum er viðbúið að túrisminn taki við
sér og fleiri störf skapist.
Heklið skemmtilegast í heimi
Tinna vinnur við að hekla. Síðustu tvö og
hálft ár hefur hún einungis unnið fyrir sér
með hekli, haldið námskeið og gefið út
þrjár bækur um hekl sem hafa verið feiki-
vinsælar. „Metsöluhöfundur í Eymundsson,“
segir hún brosandi. Hún hyggst skrifa
fjórðu bók sína á árinu. „Ég hef heklað
síðan ég var barn, er góð í höndunum.
Ömmur mínar kenndu mér að hekla og
prjóna. Ég byrjaði að kenna hekl eiginlega
bara óvart. Ég setti mynd á netið fyrir
ein jólin af heklaðri bjöllu og áður en ég
vissi af var ég farin að hjálpa konum út
um allt land sem hringdu í mig til að fá
leiðbeiningar. Þá ákvað ég að halda nám-
skeið og það var brjálað að gera. Og ári
seinna gaf ég út fyrstu bókina mína. Ég
geri líka það sem kallast ullargraff, en það
er að hekla utan um alls kyns hluti á göt-
um úti og í almennisrýminu. Svona inn-
setningar. Ég var til dæmis með vinnu-
stofu í Islandsbrygge í Kaupmannahöfn og
við hekluðum utan um heila brú, en ég
stjórnaði því verki,“ segir hún. Planið er
að setja upp eitthvað flott verk í Havana í
tilefni af el Bienal de la Habana sem er í
gangi núna. Þegar blaðamaður spyr hvort
hún ætli að heklvæða Kúbu svarar hún
hlæjandi: „Það er hekl hérna og ég ætla
að sjálfsögðu að halda hér námskeið og
graffa. Nú er ég búin með mastersritgerð-
ina og get farið að einbeita mér að hekl-
inu og það er á dagskrá að gera útilista-
verk en aðalverkefnið er að gera nýja bók
sem verður þá Havana-heklbók og taka
ljósmyndir hér í öllum litunum og fegurð-
unni. Á meðan ég get lifað á heklinu ætla
ég að gera það, því það er það skemmti-
legasta sem ég veit.“
Mangó, romm og tónlist
Tinna nýtur þess að búa á Kúbu og vinna
sína vinnu þar. Hún segir ívið meira stuð
á þessari vinnustofu en þeirri sem hún átti
heima. „Heima heklaði ég bara og hlustaði
á Rás 1 en hér er alltaf gríðarlegt stuð,
endalaust verið að búa til reggae- eða
salsatónlist,“ segir hún. Sem leiðir talið að
kærastanum, tónlistarmanninum en þau
deila vinnustofu og stúdíói. Leiðir þeirra
lágu fyrst saman fyrir tíu árum. Það var
ekki fyrr en löngu síðar að ástir tókust
með þeim. „Við vinnum hér saman á dag-
inn, ég að hekla og hann að búa til tón-
list, og það er virkilega huggulegt. Alltaf
stuð. Svo fáum við okkur mangó og
romm,“ segir hún og skellihlær. Við gerum
hlé á tali okkar því inn um dyrnar hlaupa
tveir ungir drengir í skólabúningum; hvít-
um skyrtum með klút um hálsinn, stutt-
buxum og sportsokkum. Þar eru þeir
komnir synirnir Úlfur og Þorvaldur, kall-
aður Pepe á Kúbu. Þeir fá mömmuknús
og heilsa svo þessum Íslendingi sem er
mættur á þakið til þeirra. Þeir stilla sér
upp í myndatöku fyrir Morgunblaðið og
segja frá skóladeginum. Úlfur segir skól-
ann ekki skemmtilegan en reyndar hafi
verið „geggjað gaman“ þennan dag og
ljómar Tinna þegar hún heyrir það. Skóla-
kerfið þarna er ólíkt því sem við eigum að
venjast og mun strangara. Strákarnir fá
sér svaladrykk og hvíla sig í sófanum með
Maikel og vinum hans á meðan við spjöll-
um áfram.
Tinna stefnir á að fara heim í desember
en draumurinn er að búa á Kúbu í fram-
tíðinni. „Það þarf auðvitað að vera eitt-
hvert plan, hvernig ég ætla að hafa í mig
og á, þannig að ég veit ekki hvað verður,“
segir hún. „Ég ákvað að taka hér ársprufu
og mér líður rosalega vel hérna. Hér eru
til dæmis allir dansandi úti á götu og mik-
il tónlist, það á svo vel við mig. Það er
meira að segja alltaf tónlist í sundlaug-
unum og allir dansandi á bökkunum! Af
hverju er ekki tónlist heima í sundi, þetta
er algjör snilld! Það er margt yndislegt
hérna – við erum í Karíbahafinu; hvítar
strendur, tónlist, mangó, romm, sól og
salsa.“
„Ég var hér fyrst fyrir tíu árum
og mér líður mjög vel hérna.
Aðallega langaði mig bara í æv-
intýri,“ segir Tinna Þórudóttir
Þorvaldar á Kúbu.
7.6. 2015 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 15