Fréttablaðið - 06.12.2014, Side 28

6. desember 2014 LAUGARDAGUR| HELGIN | 28
Ég verð örugglega
skammaður fyrir það
einhvern tíma að velja
ekki þetta eða hitt eða
of mikið af þessu og
of lítið af hinu.
Friðrika
Benónýsdóttir
fridrikab@frettabladid.is
Það er stuð á skrifstofu núverandi framkvæmda-stjóra og tilvonandi leik-hússtjóra Þjóðleikhúss-ins, Ara Matthíassonar, þegar mér loks tekst að
ramba á réttar dyr. Þar eru mættir
leikararnir Pálmi Gestsson og Egg-
ert Þorleifsson, uppdubbaðir í ullar-
jakkaföt og stígvél enda eru þeir að
leika framsóknarmenn í jólasýn-
ingu hússins, Sjálfstæðu fólki. Eftir
að hafa verið leystir út með gotteríi
og kaffi láta þeir sig hverfa og Ari
hristir hausinn. „Þetta er það sem
maður kallar honey moon,“ segir
hann og glottir. „Þegar maður er
að taka við eru allir vinir manns
og vilja tala við mann. Síðan byrjar
maður að velja og hafna í hlutverk
og það er alveg ljóst að það geta
ekki allir leikið Hamlet, hann er
bara einn. En mörgum finnst að þeir
ættu að leika hann enda séu þeir
best til þess fallnir og fái þeir ekki
hlutverkið fer stolt og metn aður
viðkomandi að grilla í hausnum á
honum og hann fer að ímynda sér
að það sé einhver illvilji í hans garð
hjá stjórnendunum og þá verða oft
leiðindi. Það fylgir bara djobbinu.“
Ari veit um hvað hann er að tala,
hefur verið framkvæmdastjóri
Þjóðleikhússins frá 2010 og segist
hafa fengið að taka mun virkari
þátt í allri starfsemi hússins en það
starf kannski útheimti, vegna þess
hversu mikinn áhuga hann hafi á
leiklistinni. Það séu hins vegar erf-
iðir tímar hjá leikhúsinu, fjárfram-
lög til þess hafi verið skorin grimmt
niður og krafan sé að verkefna valið
sé markaðsdrifnara en áður var.
„Ég verð örugglega skammaður
fyrir það einhvern tíma að velja
ekki þetta eða hitt eða of mikið af
þessu og of lítið af hinu. Þá er það
mitt starf að reyna að komast að
eins góðri niðurstöðu og hægt er
miðað við rammann sem okkur er
settur í fjárlögum, þann mannskap
sem er hérna og vilja fólksins í land-
inu sem lætur mig fá peninga til
að reka þetta leikhús. Það eru ótal
þættir sem þarf að taka tillit til.“
Ekki skemmtilegur karakter
Ari talar sig í ham um hlutverk og
stefnu Þjóðleikhússins en þar sem
markmið viðtalsins er að fá að
kynnast manninum á bak við tit-
ilinn stoppa ég hann af og skelli á
hann fyrstu spurningunni: Hver er
Ari Matthíasson? „Hann er fimm-
tugur kall í Vesturbænum,“ svarar
hann og skellihlær. „Ég hef búið
í vesturbæ Reykjavíkur meira og
minna alla mína ævi og gengið
hina hefðbundnu slóð: Melaskóli,
Hagaskóli, M.R. Háskóli Íslands
í bókmenntafræði, Leiklistar-
skóli Íslands, seinna Háskólinn
í Reykjavík í MBA-nám og enn
seinna Háskóli Íslands í meistara-
nám í hagfræði. Þannig að ég er
með tvær mastersgráður og svo
er ég meira að segja með skip-
stjórnar réttindi.“
Eftir þessa upptalningu er erfitt
að draga upp úr honum orð og
greinilegt að honum finnst mjög
óþægilegt að tala um sjálfan sig,
en ég gef mig ekki og spyr aftur:
Hver er Ari Matthíasson? „Hver er
maður? Það er rosalega erfið spurn-
ing. Ég hef líka minni áhuga á mér
heldur en öðru fólki af því að ég er
alltaf með sjálfum sér og ég bara
get ekki dvalið í mér öllum stundum.
Ég til dæmis tók mér pásu á Face-
book af því að mér líkaði ekki sá Ari
sem ég sá þar. Þá var maður búinn
að vera í umræðu og æsa sig yfir
einhverjum hlutum en svo hallaði ég
mér aðeins aftur og horfði á þetta
og skildi bara ekkert í því hvaða
Það er bara einn sem ræður
Ari Matthíasson tekur við starfi þjóðleikhússtjóra um áramótin. Hann hefur undanfarin fjögur ár verið framkvæmdastjóri
leikhússins og þekkir því vel til starfseminnar. Það var þó ekki leikhússtjórinn Ari sem mig langaði að forvitnast um heldur
manneskjan og hún reyndist heldur betur eiga sér óvæntar hliðar. Alkóhólismi hans og annarra á þar stóran þátt.
mynd ég var að gefa af sjálfum mér
þarna. Er þetta ég? Þegar ég raðaði
þessu saman fannst mér þessi kar-
akter bara ekkert skemmtilegur og
ákvað að gefa honum frí. Er maður
kannski að skrifa eigin eftirmæli
jafnt og þétt á Facebook?“
Missti tvo bræður á sama ári
Ég er ekkert á þeim buxunum að
sleppa honum svona billega og
held áfram að pressa. Það er á
allra vitorði að Ari fór í áfengis-
meðferð fyrir tíu árum og hefur
verið edrú síðan, en hvað kom
honum til þess að taka þá ákvörð-
un að leita sér aðstoðar? „Ég var
bara mjög drykkfelldur og þegar
maður drekkur svona mikið verð-
ur maður neikvæður og leiðin-
legur, hættir að vera skapandi. Ég
veit ekki hversu margar sýningar
ég lék illa timbraður og þá hætt-
ir það að vera gaman. Það endaði
reyndar með því að ég var rekinn
frá Borgarleikhúsinu og drykkju-
skapurinn átti örugglega stóran
þátt í því. Eftir á að hyggja hafði
minn alkóhólismi tekið frá mér
gleðina og ánægjuna af því að
leika. Ég fór samt ekki í meðferð
fyrr en löngu seinna og þá einfald-
lega vegna þess að ég neyddist til

FR
ÉT
TA
BL
AÐ
IÐ
/V
AL
LI