Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.02.2010, Blaðsíða 48
Tímarit hjúkrunarfræ›inga – 1. tbl. 86. árg. 201044
European Federation of Nurses
Associa tions eða Evrópusamtök félaga
hjúkrunarfræðinga (EFN) er samráðs
vettvangur evrópskra hjúkrunar félaga.
EFN var stofnað 1971 til að sinna hags
munagæslu hjúkrunarfræðinga gagnvart
stofnunum Evrópusambandsins (ESB),
það er framkvæmdastjórn, Evrópuþingi
og ráðherraráði, einkum vegna hjúkrunar
námsins og Evróputilskipunar um frjálsa
fólksflutninga þvert á landamæri sem verið
var að vinna drög að á þeim tíma.
Aðildarfélög EFN eru frá 27 aðildarlöndum
ESB auk Króatíu, Íslands, Noregs
og Sviss. Auk þess hafa Samtök
evrópskra sérfæðinga í hjúkrun (ESNO),
Alþjóðaráð hjúkrunarfræðinga (ICN),
Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin (WHO)
og Félag evrópskra hjúkrunarnema
(ENSA) áheyrnaraðild á aðalfundum
EFN. EFN ákvað árið 1997 að opna
samtökin fyrir evrópskum félögum
hjúkrunarfræðinga í löndum utan ESB.
Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga (FÍH)
þáði boðið 1998 og varð fullgildur aðili
að samtökunum vorið 2003. FÍH hefur
tekið mjög virkan þátt í starfsemi EFN
frá þessum tíma og fulltrúi þess starfar á
fundum EFN í fastanefndum samtakanna,
einkum í nefnd um vinnuafl.
Innan EFN er breið þekking sem nýtist
vel við þátttöku í mótun heilbrigðisstefnu
ESB. EFN styður við umræðu og
hefur bein áhrif á ákvarðanatöku
Evrópusambandsins um allt sem hefur
eða kann að hafa áhrif á hjúkrunarstéttina.
Samtökin, sem reka skrifstofu í miðri
hringiðu ákvarðanatökuferlisins í
FÍH Í ALÞJÓÐASTARFI:
HJÚKRUNARFRÆÐINGAR EVRÓPU VINNA
SAMAN AÐ HAGSMUNAGÆSLU
Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga tekur þátt í margvíslegu alþjóðasamstarfi. Í
þessari grein er Evrópa í kastljósinu en hér er ýtarlega sagt frá störfum EFN.
Kemur það lesendum örugglega á óvart hversu mikil áhrif hjúkrunarfræðingar
geta haft á ákvarðanir innan Evrópusambandsins.
Jón Aðalbjörn Jónssson, jon@hjukrun.is
Brussel, eru sterkur málsvari sem talar
einni röddu fyrir alla hjúkrunarfæðinga
aðildarfélaganna. Þau kynna og hafa
í frammi gildi hjúkrunar hvar sem
þau koma að og styrkja auk þess
tengsl hjúkrunarfélaga og annarra
heilbrigðisstarfsmanna innan Evrópu.
Í framkvæmdanefnd EFN eru forseti,
varaforseti, gjaldkeri og fjórir EFNfulltrúar,
kosnir á aðalfundi úr hópi fulltrúa félaga
með fulla aðild. Framkvæmdanefndin
fer með æðsta vald milli aðalfunda og
undirbýr aðalfund EFN í náinni samvinnu
við framkvæmdastjóra samtakanna.
Aðalfundir EFN eru tveir á ári. Þar hittast
fulltrúar aðildarfélaganna og sitja saman
í vinnunefndum. Þrjár fastar vinnunefndir
starfa innan EFN, nefnd um vinnuafl,
fagnefnd og nefnd um opinbera stefnu.
Markmiðið með starfsemi nefndanna
er að geta unnið betur þau mál sem
aðalfundir, framkvæmdnefnd eða
umræða innan ESB kallar á hverju sinni.
Nefndirnar byggja starf sitt á skýrslu
framkvæmdastjóra og fyrirliggjandi
aðgerðaáætlun EFN við mótun tillagna
um framkvæmdir og forgangsröðun EFN
og skrifa tillögur fyrir aðalfundinn sem
síðan leggur grunninn að því hvernig
hagsmunagæslu hjúkrunarfræðinga
skuli háttað á vettvangi ESB. Nefndirnar
geta skipað vinnuhópa eftir þörfum og
gert sjálfstæðar tillögur til aðalfundar. Í
nefndunum sitja að jafnaði 710 fulltrúar
aðildarfélaga. Vorfundur EFN árið 2011
verður haldinn í Reykjavík. Opinber
tungumál EFN eru franska og enska.
Fagnefnd er ráðgefandi og gerir tillögur
um fagleg málefni og viðbrögð EFN.
Það er á ábyrgð nefndarinnar að vinna
við stefnuyfirlýsingar sé í samræmi við
stefnu og starfsáætlun EFN. Hún gerir
áætlanir um verkefni til lengri og skemmri
tíma. Fagnefnd er framkvæmdanefnd til
ráðgjafar og henni ber að fylgjast náið
með þeim faglegu málefnum sem eru
í deiglunni hverju sinni innan stofnana
Evrópu. Aðalfundur felur nefndinni að
sinna hagsmunagæslu um fagleg málefni
milli funda.
Stefnumál, sem nefndin vinnur að nú, eru:
• Að mæla fyrir öryggi sjúklinga og
gæðum í hjúkrun.
• Að yfirfara þær afleiðingar sem
frumvarp um tilskipun um heilbrigðis
mál felur í sér og undirbúa umsögn til
ESB.
• Að fara yfir alla þætti tengda Bologna
ferlinu og gera tillögur um viðbrögð.
• Að móta stefnu um faglega símenntun.
• Að yfirfara afleiðingar stækkunar ESB
með hliðsjón af tilskipun um jafna
viðurkenningu réttinda, við haldi staðla
og búferlaflutningum hjúkrunar
fræðinga og gera tillögur um viðbrögð
EFN í þessum málum.