Gerðir kirkjuþings - 01.01.2011, Side 32

Gerðir kirkjuþings - 01.01.2011, Side 32
32 Kirkjan og kynferðisofbeldi. Hvað höfum við lært? Hvernig höldum við áfram? Erindi Dr. Sólveigar Önnu Bóasdóttur forseta guðfræði- og trúarbragðafræðideildar Háskóla Íslands Biskup Íslands, innanríkisráðherra, vígslubiskupar, forseti kirkjuþings, heiðraða kirkjuþing, aðrir gestir. Ég þakka þann heiður að hafa verið beðin um að flytja erindi við upphaf kirkjuþings íslensku þjóðkirkjunnar um svo vandasamt mál sem kynferðislegt ofbeldi er. Fyrir tilstuðlan kirkjuþings hefur að undanförnu mikið starf verið unnið um þetta málefni eins og flestir vita. Þar ber hæst skýrslu Rannsóknarnefndar kirkjuþings frá því í sumar sem og vinnu sérstakrar nefndar sem aukakirkjuþing setti á laggir í júní sl. Allt þetta starf kemur mér þannig fyrir sjónir að þar hafi verið unnið af heilindum með það eitt að markmiði að gera kirkjuna að heilbrigðari og öruggari stað fyrir alla sem til hennar leita. Í erindi mínu beini ég sjónum að því hvað við höfum þegar lært um kynferðisofbeldi í kirkjunni og hvernig megi halda áfram með þá þekkingu. Til útskýringar á því sem á eftir kemur vil ég í upphafi segja örfá orð um skilning minn á kirkjunni og siðferðilegu erindi hennar í heiminum. Kirkjan þiggur umboð sitt frá Jesú Kristi sem samkvæmt frásögum Nýja testamentisins stóð með hinum fátæku, kúguðu og jaðarsettu. Þannig byggir réttlætishugsun kristinnar kirkju á minningunni um persónu Jesú, líf hans og dauða. Siðferðilegt erindi kirkjunnar er aðeins eitt: Að fylgja fordæmi Jesú. Að vera lærisveinn Jesú í heiminum birtist einkum á tvenns konar hátt: Í samlíðan og samstöðu með þeim manneskjum sem þurfa á stuðningi að halda. Þessar tvær dygðir Nýja testamentisins, samlíðan og samstaða, tjá annars vegar siðferðilega hlið og hins vegar samfélagslega hlið þess að vera sannur lærisveinn. Samlíðan er hin siðferðilega dygð, en samstaða hin samfélagslega. Uppspretta beggja er sú sama: Hinn nýi veruleiki Guðsríkisins sem er kærleikur. Þannig er það siðferðileg köllun og ábyrgð kirkjunnar að berjast gegn kynferðislegu ofbeldi með því að taka að sér fórnarlömb þess, líða með þeim, standa með þeim. Að læra af mistökum og halda áfram göngu sinni er lífsins saga. Krísa sú sem íslenska þjóðkirkjan hefur átt í um nokkra hríð, vegna ásakana um að starfsmenn hennar hafi beitt kynferðislegu ofbeldi, sem og að kirkjan hafi ekki höndlað þær ásakanir með réttum hætti, er sársaukafull. Samtímis kallar krísan á breytingar og nýja möguleika. Þannig geta straumhvörf í jákvæðri merkingu orðið afleiðing krísu og einmitt þannig virðist mér að flestir sem starfa innan íslensku þjóðkirkjunnar séu reiðubúnir að líta á hlutina um þessar mundir. Eitthvað gott verður að koma út úr þessu öllu. Eitt af því sem kirkjan hefur lært er að hún er ekki ein á báti. Fjöldi annarra kirkna víða um heim deilir samskonar reynslu. Þessi staðreynd er reyndar fyrst og fremst harmræn og því huggunarlítil. Með góðum vilja má þó snúa henni upp í það að segja að þar með hafi margt orðið ljósara og skýrara. Hér er ég fyrst og fremst að tala um varnarviðbrögð kirkjunnar sem sýna sig vera svipuð alls staðar. Víðast hvar í heiminum bregðast starfsmenn kirkjunnar þannig við að þeir eiga erfitt með að trúa
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146

x

Gerðir kirkjuþings

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Gerðir kirkjuþings
https://timarit.is/publication/1136

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.