Morgunblaðið - 26.11.2015, Side 84

Morgunblaðið - 26.11.2015, Side 84
BÆKUR Eftir að foreldrar Matthíasar skildu í kjölfar þess að yngsta barn þeirra lést var Matthíasi og Ómari bróður hans komið fyrir hjá ömmu sinni og afa. Móðir þeirra flutti í litla kjall- araíbúð. Mamma hafði prófað að taka okk- ur til sín á Kleppsveginn, í þá litlu og þröngu kjallaraholu sem hún var byrjuð að leigja með einhverjum Ameríkumanni sem hún var að slá sér upp með. Sá átti að hafa verið ágætur félagi pabba, svo mjög reyndar að pabbi hafði boðið honum heim til mömmu í mat einhvern dag- inn – og svo stakk félaginn bara si- sona undan honum eins og það er víst kallað. Sá útlenski er svo strangur að við bræðurnir megum ekki einu sinni prófa hjól sem við finnum í næsta húsi án þess að allt verði vitlaust. Hann rífur okkur upp á hnakka- drambinu og hendir okkur undir kalda sturtu áður en hann treður heilu sápustykki upp í okkur báða. Við erum í straffi í mánuð. Það má ekki minna vera. Stuttu seinna er mér sagt að pabbi hafi frétt af þessu, drukkið sig ótæpilega fullan og komið alveg trítilóður inn á heimilið og slegið Kanann í gólfið. Sá hafi nú fengið að finna fyrir íslenska hnefanum. En svo hafi ameríski hrammurinn svar- að þessari óvæntu árás af öllu afli og rotað pabba á sekúndu. Og hann hafi verið að reyna að staulast á fætur, sauðmeinlaus maðurinn, þegar lögg- an kom á stökki niður í kjallarann til okkar og keyrði pabba í gólfið áður en hún steig heldur hranalega ofan á magann á honum svo ælan flóði út úr kjaftinum á mínum manni svo mín- útum skipti. Við bræðurnir vorum þögulir næstu daga. Við söknuðum ömmu. Það var eins og mamma væri ekki lengur hjá okkur þótt hún byggi um stund í sömu litlu íbúðinni og við. Við skildum hana ekki lengur. Hún tal- aði bara ensku út í eitt – og gat held- ur ekki slitið sig úr örmum þessa þrekna og stríðhærða manns sem hafði verið hermaður vestur í heima- landinu sínu áður en hann var send- ur alla leið til Íslands til að lengja flugbrautirnar á Miðnesheiði af því stríðin öll í heiminum voru við það að kólna. Okkur stendur eiginlega ógn af þessum karli. Okkur finnst við vera fyrir. Og það sem öllu verra er; okk- ur finnst mamma vera í vitlausu liði. Hún er meira að segja hætt að spila fyrir okkur á gítar. Það er af þessum sökum sem við kippum okkur ekki mikið upp við það þótt einn daginn komi löggan aftur inn í íbúðina og fari með okkur bræðurna báða út í bíl. En þetta er samt skrýtin stund og svolítið snúin. Það er eins og mamma komi sér hjá því að kveðja okkur; hún stendur í skugganum af þessum stóra manni sem okkur finnst hún hafa valið fram yfir okkur. Það síðasta sem við mun- um áður en við höldum upp allar kjallaratröppurnar með þessum tveimur góðlegu löggum er sviplaust andlit hennar sem hverfur inn í breiðan faðminn á nýjum verndara sínum. Þegar æskuárunum lauk flutti Matthías til Bandaríkjanna þar sem móðir hans bjó ásamt eiginmanni sínum, Carl. Hann dvaldi þó ekki lengi hjá þeim, óþreyjan og æv- intýralöngunin var of mikil. Á tíma- bili vann Matthías á skíðahóteli. Svo gerist það að bossinn minn segir að það vanti næturvörð í skíða- hótelinu The Lodge at Vail sem er í eigu Broadmoore-keðjunnar í efri hlíðum Klettafjalla og hvort the iceman vilji ekki bara slá til. Hann þarf ekki að segja mér það tvisvar. Mér finnst ég vera á toppi tilver- unnar í ríflega tíu þúsund feta hæð yfir söltum sjónum, enda sef ég að mestu leyti á nóttunni af því það er eiginlega ekkert að gera í nætur- þjónustunni nema ef vera kynni að fást um sífellt og margendurtekið ónæðið úr einni þeirra 100 hótel- svítna sem þessi ríkmannlega búni skíðaskáli státar af. Hún á víst að heita öldruð söng- og leikkona sem þar heldur sig stór- an hluta úr ári og gott ef nafnið hennar hljómar ekki kunnuglega í eyrum mér; Marlene Dietrich er klárlega ekkert þorpsbúanafn og hæfir auðvitað bara sögufrægum prímadonnum sem geta litið jafn stórt á sig og við hin þurfum að bugta okkur djúpt fyrir þeim. Hún kvað hafa sungið um Lili Marleen út í það óendanlega og hrif- ið alla heimsins hermenn upp úr skónum í seinna stríði, en nú er hún varla svipur hjá sjón, blessunin, komin fast að sjötugu og getur ekki sofið á nóttinni út af einhverjum inn- antökum; hvort ég geti ekki blandað sér eitthvert almennilega róandi te svo hún geti látið sér líða í brjóst, spyr hún mig jafnan hálfómöguleg í risastóru rúmi sínu, ekki fjarri því að vera svolítið sveskjuleg í framan, en vel að merkja, ég sé hana aldrei öðruvísi en ómálaða og ótilhafða svo allri sanngirni sé til haga haldið. Helstur starfi minn þarna upp frá er sumsé sá að svæfa Marlene Diet- rich, en þess utan get ég sofið í friði alla nóttina og skíðað út um allt þetta himnaríki á daginn og safnað þar nægilega mikilli brúnku á trýni mitt og múla svo allar yngri kon- urnar á staðnum hafi að minnsta kosti einhvern snefil af áhuga á mér. Og það er nóg af fallegum konum þarna allt um kring þótt því fari raunar fjarri að þær séu allar á hæl- unum á Mister Matt Bergsson. Helstur vina minna uppi í brekk- unum er Mitch Froliker sem fær að vera þarna í flottustu skíðabrekkum Bandaríkjanna eins og honum sýnist af því að pabbi hans er svo efnaður, enda útgefandi Santa Barbara Tim- es suður í Kaliforníu, margfrægur milljóneri og innsti koppur í búri fræga fólksins í öllu því heljarinnar plássi. Það fer auðvitað svo að Mitch tek- ur mig með sér til gullna fylkisins þegar hallar fram á vorið 1969 og við fáum að gista hjá frænda hans sem er agent fyrir allar helstu rokk- stjörnur á þessum tíma eins og Jimi Hendrix og Janis Joplin sem eiga nú raunar ekki langt eftir ólifað, dáin bæði úr fíkn sinni í september og október að ári. En þarna er líka ólík- indatólið Alice Cooper fastagestur, sá fagurlega skreytti myrkrasöngv- ari og ekki ónýtt fyrir saltan sjóara ofan af Íslandi að drekka með hon- um eins og einn og einn öllara áður en kallað er til veislu úti í risastórum garði sem umlykur þessa höll í hlíð- um Beverly Hills. Annars erum við Mitch að keyra þetta um endilanga vesturströndina eins og okkur lystir í silfraða blæju- bílnum hans af betri sortinni af Ford Mustang Fastback 68, nánast nýjum úr kassanum og það má geta sér þess til hvað tekið er hressilega und- ir í laginu þeirra Mamas og Papas um Kaliforníudrauminn í bílnum þegar við svífum yfir hæðina í átt að San Francisco um skemmtilega hlykkjóttan Highway nr. 1. Frá munaðarleysi til Víetnams Í Munaðarleysingjanum segir Sigmundur Ernir Rúnarsson sögu Matt- híasar Bergssonar, allt frá dvöl á munaðarleys- ingjaheimili í Reykjavík á sjötta áratugnum til hörkulegrar herþjálfun- ar fyrir stríðið í Víet- nam og daglegs lífs í glæpahverfi í miðríkjum Bandaríkjanna. Á krabbaveiðum Matthías Bergsson hefur fengist við margt á lífsleiðinni sem greint er frá í Munaðarleysingjanum. Með skrásetjaranum Sigmundur Ernir Rúnarsson ásamt Matthíasi. Á toppi tilverunnar „Mister Matt Bergsson“ spilar á gítarinn.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.