Fréttabréf Öryrkjabandalags Íslands - 01.09.1995, Qupperneq 19

Ferðalangar í formi góðu. Eygló Ebba í miðju.
Eygló Ebba Hreinsdóttir:
Ferð um Snæfellsnes
að var ákveðið að fara í þriggja
daga ferð um Snæfellsnes. Þau
sem fóru voru: Ebba (undirrituð),
Jonni, Ema og Gunnar. Gunnar var
bflstjórinn, Ema leiðsögumaður, Ebba
og Jonni farþegar.
Fyrsti dagur
Það var dálítill suddi þegar við
lögðum af stað á Nesið, þriðjudaginn
22. ágúst. Við fórum fyrst upp á
Akranes með Akraborginni og þegar
við komum í Borgames fór sólin að
sjást. Fyrst var skoðaður Skallagríms-
garðurinn sem er mjög fallegur, síðan
var haldið sem leið lá í Gerðuberg sem
er mjög sérstakt stuðlaberg, tignarlegt
og fallegt, það stendur við Rauðamel,
sem við skoðuðum einnig. Nú var
sólin farin að skína á okkur og það
hélt hún áfram að gera alla ferðina og
hitinn var þokkalegur. Afram héldum
við að Ölkeldu í Staðarsveit, sem er
uppspretta, en vatnið er líkast sóda-
vatni á bragðið. Þegar við komum að
Búðum voru allir orðnir kaffiþyrstir
svo við fengum okkur sopa og skoð-
uðum okkur síðan um á þessum
fallega stað.
Næst lá leið okkar í Rauðfeldargjá,
sem segja má að kljúfi Botnsfellið
næstum, hún er stórfengleg og það er
eins og að ganga inn í ævintýraheim
að ganga inn í fjallið og það er
ákaflega skemmtilegt. Þegar við
komum að Arnarstapa um kvöldið
voru allir orðnir þreyttir og svangir
eftir skemmtilegan og góðan dag, og
hvíldumst við því og snæddum.
Bærinn sem við gistum á heitir Snjó-
fell, þar er fallegur burstabær sem í
er veitingasala.
Þama ræður nú aftur ríkum Bárður
Snæfellsás og er af honum mikil stytta
úr íslensku grjóti og er þetta eitt af
síðustu verkum Ragnars Kjartansson-
ar myndhöggvara, en þess má geta að
Bárður var landnámsmaður á Snæ-
fellsnesi. Á Snjófelli er mjög fallegt
og öll herbergin heita einhverju nafni
t.d. Helguhvíla og Bárðarból. Um
kvöldið var Bárður skoðaður og
Sölvahamar og hann klifinn. Fóru allir
þangað nema undirrituð, sem sat undir
hamrinum og át ber, en af þeim var
krökkt á hverju lyngi.
Annar dagur
Nú var dagur runninn og við byrj-
uðum á að skoða okkur um á Arnar-
stapa og þar er af nógu að taka enda
staðurinn ægifallegur. Ferðinni var
svo haldið áfram og næsti viðkomu-
staður var Hellnar, þar var eitt sinn
útgerð og þar er bryggja, ásamt
fallegum klettum og hellum. Næst var
ferðinni heitið að Lóndröngum og
gengið að þeim, þeir skoðaðir í krók
og kring af mikilli aðdáun en þeir eru
skrítnir og skemmtilegir og trjóna upp
í loftið.
Síðan var haldið sem leið lá að
Djúpalónssandi sem er sérstakur að
gerð frá náttúrunnar hendi, en þarna
er eina ferskvatnið á stóru svæði, og
þangað var farið frá Dritvík sem var
mikið sjósóknarpláss en vatnslaust og
kflómeterinn sem er þar á milli er erfið
leið.
Þegar við komum til Ólafsvíkur
voru allir þyrstir og var ákveðið að fá
sér öl, síðan haldið í Stykkishólm og
þar snæddur dýrðlegur kvöldverður á
Hótel Stykkishólmi og síðan gist í
Egilshúsi sem er gamalt og virðulegt
timburhús.
Þriðji dagur
Frá Stykkishólmi fórum við í
bátsferð um eyjamar í kring. Eyjarnar
voru lengi taldar óteljandi en nú er
talið að þær séu um þrjú þúsund
talsins. I bátnum vom líka krakkar úr
Mývatnssveit og kennari þeirra. I
ferðinni var 1 íka boðið upp á skelfisk
sem var veiddur á staðnum og var
mjög góður, en Jonni vildi hann ekki,
svo ég fékk bara meira fyrir bragðið.
Þegar við komum aftur í Hólminn,
fórum við upp á stóran klett sem er
við höfnina og eru tröppur upp á hann
og þrepin eru 60 talsins og þegar
maður er kominn upp þær er maður
kominn upp erfiðasta hjallann. Síðan
var haldið heim á leið eftir vel
heppnaða ferð á Snæfellsnes og kom-
ið í bæinn um kl. 19.30 um kvöldið.
Eygló Ebba Hreinsdóttir,
Hátúni 10, Rvk.
FRÉTTABRÉF ÖRYRKJABANDALAGSINS
19