Freyr - 15.12.1967, Blaðsíða 26

það á annan eins fjörð og Breiðafjörð með
nægar útflutningshafnir, og þar á meðal
Skarðsstöð fyrir sýslurnar við innfjörðinn.
Það hefur verið talið mesta happ fyrir
hvert hérað, sem hefur útflutningshöfn,
ekki einungis fyrir útlendu vöruna heldur
og einnig fyrir þá gjaldeyrisvöru, sem út
er flutt, því að svipað mun kosta flutningur
á hvert kíló suður og hinnar hingað í hérað
og verður þá púkkið tvíklætt ... ágóða-
púkkið fyrir mannskapinn.
Undanfarin ár hefur timbur verið það
eina, sem komið hefur hingað á Skarðsstöð,
beint frá útlandinu, til þriggja kaupfélaga
á umgetnu svæði, og geri ég helzt ráð fyrir,
að orsökin sé sú, að hefði honum verið skip-
að upp annars staðar, þá hefði viðurinn orð-
ið það prísaður, að enginn hefði séð sér
fært að kaupa hann. Og svipað hlýtur þetta
að vera um aðra vöru. Það er vonandi að
sálarástand verzlunarstjóranna taki breyt-
ingu til heilla fyrir viðskiptafólkið, í sam-
bandi við þessar aðdráttaraðferðir. Það er
ekki æskilegt, að íslenzkur vetur þurfi að
kenna mönnum að taka upp gamla lagið,
en ég er hræddur um að þessir mörgu, sam-
felldu sumarvetur, hafi ruglað ýmsa í rím-
inu. Ef nú í harðbakka slæst með fönn, þá
verða það sjóflutningarnir, sem gripið yrði
til, vitanlega með umskipunarneyð.
Ég þurfti að skrifa forstjóra Sambands-
Eyjar og grunnfiri er úti fyrir
Skarðsströnd, sem hér sér yfir frá
Klofningi, en í blámóðu fjarlægð-
arinnar tindar, fjöll og fell um
Barðastrandarsýslu frá Skoruvík
að Reykhólasveit.
ins fyrir nokkru, og drap þá eitthvað á
verzlunarástandið hjá okkur hér, borið
saman við hvernig það var fyrir aldamót.
Það vildi svo heppilega til, að hann hafði
nægilegt blek ásamt kurteisi og skrifaði
mér því strax aftur og sagði, að ekki stæði
á Sambandinu að flytja vörurnar beint til
okkar á Breiðafjörð, ef fólkið við fjörðinn
vildi það. Ég þekki nú engan mann eða
konu, sem ekki kýs heldur að fá hlut bil-
legri en með okurverði. Nú er það svo, að
það er kaupfélagsstjóranna, ásamt stjórn-
unum á umgetnu svæði, að gera athuganir
á því hvað hægt er að gera í þessum málum,
til hagsbóta fyrir fólkið. Yrði sú athugun
gerð, og sýndi hún — eins og ég býst við —
stóran hagnað, þá veit ég að verzlunar-
stjórarnir hefðu engan frið fyrr en horfið
yrði að sama fyrirkomulagi aðdrátta og við-
haft var um aldamótin. Ég er sannfærður
um, að það skiptir milljónum, sem mundi
sparast við beina flutninga hingað, ekki
sízt, ef að útflutta varan yrði tekin með.
Nú eru úr sögunni selstöðuverzlanirnar,
sem auðvitað gátu farið með alls konar
hagnað úr landi, en nú er ekki því til að
dreifa... Yrði hagnaður við áminnzta
breytingu, hvert ætti hann þá að fara ann-
að en til fólksins á heimasvæði? Ætli að því
veiti af?
Skarði, 20.-11. 1964.
488
F R E Y R