Freyr - 15.12.1967, Blaðsíða 49
Við botn Kollafjarðar í Kjósarsýslu er jörð-
in Mógilsá. Á henni hefur alla tíð verið
stundaður venjulegur íslenzkur búskapur,
þangað til eftir 1960, þegar ríkið keypti
jörðina í þeim tilgangi að stofnsetja þar til-
.raunastöð í skógrækt. ■
Það var tilefnið til kaupa á Mógilsá, að
Ólafur V Noregskongungur afhenti íslend-
ingum, áríð 1961, gjöf frá norsku þjóðinni
að upphæð eina milljón norskra króna, er
verja skyldi til skógræktar og til menning-
artengsla milli þjóðanna. Vorið 1964 var
hafizt handa um framkvæmdir að undir-
búningi tilraunastöðvarinnar, og.' hijy^ 15.
ágúst í sumar var tilraunastöðin vígð, að
viðstöddum Haraldi ríkisarfa Noregs, er
framkvæmdi vígsluna og sagði meðal ann-
ars:
„Mér er kunnugt um, að skógrækt hófst
á íslandi fyrir nærri 70 árum. í veðrasömu
og skóglitlu landi var ekkert eðlilegra, en
fólk hæfi svo snemma þetta mikilvæga
starf. í upphafi var skógræktarstarfið í til-
tölulega litlum mæli, m. a. vegna þess að
ekki var vitað hvaða trjátegundir ættu bezt
við né heldur hvaða staðir væru hentug-
astir til skógræktar.
í Noregi var lengi vel við margvíslega
erfiðleika að etja eftir að skógræktarstarf
hófst þar. Ég veit að þessu var líkt farið hér
á landi, en þrátt fyrir andstreymi hefur
skógrækt aukizt þannig, að nú eru settar
niður plöntur — barr og lauftré á allstórum
svæðum ár hvert, Þetta er ekki sízt að
þakka kunnáttusamlegri og dugmikilli for-
ustu. Ég er þess fullviss að menn hafa stöð-
ugt fundið þörf fyrir auknar rannsóknir í
skógræktarmálum, sem yrðu til þess að
greiða úr vandamálum, ekki sízt á sviði líf-
fræðinnar.
Þegar unnt er að byggja á eigin rann-
.sóknum, stöndum við á traustari grundvelli,
einnig á sviði skógræktar. Það virðist því
vera sjálfsagt og eðlilegt að íslendingar
noti þjóðargjöfina til þess að reisa skóg-
ræktarstöð.
Eins og áður hefur verið drepið á var
gjöfin afhent 1961, að tillögu Torgeir And-
ersens Hyst, sem um margra ára skeið var
sendiherra Noregs á íslandi. Gjöfin átti að
sýna í verki þakklæti Norðmanna, m. a.
fyrir mikilvæga aðstoð íslendinga við
Norðmenn í síðari heimsstyrjöldinni. Að-
stoð, sem var okkur mjög mikilvæg í frels-
isbaráttu okkar og treysti enn betur þau
bönd, sem á margan hátt tengja bræðra-
þjóðirnar.
Ég veit að samband landa okkar er mjög
511
F R E Y R