Strandapósturinn - 01.06.1969, Qupperneq 14

og hélzt hún fram í maímánuð. Hafís lagðist að landi í apríl-
mánuði og hvarf ekki með öllu fyrr en um miðjan júh. Hamlaði
hann að mestu sjósókn í apríl, maí og júní. Um miðjan maí-
mánuð brá til betri tíðar og kom þá nokkur gróðumál. Fénaður
bar þó allur á húsi og var lambfé gefið fram í júnimánuð. Gekk
þá heyforði margra bænda mjög til þurrðar, þrátt fyrir mikil
kjarnfóðurkaup og heykaup. Þegar snjóa tók að leysa kom í ljós
að tún voru víðast hvar illa farin af kali og víða nær aldauða.
Júnímánuður var fádæma kaldur og fór þá gróðri lítt fram.
Um sólstöður komu nokkrar frostnætur og snjóaði þá víða í sjó.
Kýr voru yfirleitt ekki leystar út fyrr en í júlí og höfðu þær þá
staðið inni á tíunda mánuð. Fyrri hluta júlímánaðar brá til
hlýinda. Fór þá klaki úr jörð og grasspretta að færast í eðlilegt
horf þar sem jörð var óskemmd af kali. Sláttur gat þó óvíða
hafizt af nokkram krafti fyrr en um miðjan ágúst. Ágústmánuður
var einnig einmuna hlýr og heyskapartíð frekar hagstæð. Hey
verkuðust því mjög vel. Heyfengur varð þó með fádæmum lítill
og var óhemju magn af aðkeyptum heyjum flutt i héraðið.
Margir bændur reyndu að drýgja heyfeng sinn með því að rækta
grænfóður. Lánaðist vel að fá sprettu af því hjá þeim sem gátu
sáð því í tæka tíð. Flestir voru þó vanbúnir að notfæra sér
þennan möguleika og nokkrir misstu sprottna grænfóðurakra
undir snjó sem gerði í septemberlok. Varð af því verulegt tjón.
Uppskera garðávaxta var með betra móti.
Eins og að framan greinir gekk á með snjóa seint í september.
Hélzt síðan kuldatíð út októbermánuð. Olli hún mikilli traflun
við sláturstörf og aðrar haustannir. I nóvember hlýnaði á ný og
hélzt síðan einmuna tíð út nóvember og fram undir miðjan
desember. Var það kærkominn sumarauki fyrir bændur, sem
höfðu fulla þörf fyrir að drýgja hinn takmarkaða heyjaforða
sinn. Um miðjan desember tóku veður að kólna og hélzt úr
því norðanátt með frosti og hríðargusum fram á áramót.
Vœnleiki dilka og fjöldi sláturfjár:
Tafla I sýnir fjölda sláturfjár og meðalfallþunga dilka á slát-
urstöðum í Strandasýslu haustið 1968.
12