Morgunblaðið - 16.12.2021, Blaðsíða 62

62 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 16. DESEMBER 2021
✝
Bragi Sig-
urjónsson var
fæddur 17. júní
1936 á Geirlandi
við Suðurlandsveg.
Hann lést 25. nóv-
ember 2021.
Foreldrar hans
voru Sigurjón
Ólafsson bílstjóri
og bóndi Geirlandi,
1898-1964, og Guð-
rún Ámundadóttir
húsfreyja þar, 1896-1972.
Yngstur átta systkina, þau eru:
Unnur, 1923-1987, Anna 1925-
2003, Svava 1927-1985, Ólafur
Geir 1928-1996, Helga Marín
1930-2016, Sigrún 1931-2017 og
Fanney 1934.
Bragi kvæntist 20. júní 1959
Ragnheiði Dórótheu Árnadótt-
ur, f. 1. september 1939. For-
eldrar hennar voru Árni Kr.
Hansson 1907-2006 og Helga
Tómasdóttir 1908-1990 sem
bjuggu lengi í Kópavogi.
Bragi og Ragnheiður eign-
uðust fimm börn. 1. Árni Brynj-
ar, f. 1959, kvæntur Þuríði Ket-
ilsdóttur. Börn þeirra: a) Ketill
Gauti, f. 1988, kvæntur Ástu
Petrínu Benediksdóttur og
þeirra börn Benedikt Árni og
Brynhildur Þurý. b) Bragi Heið-
ar, f. 1994, unnusta hans er Kar-
lotta María Þrastardóttir. c)
Ólafur Geir, f. 1996, kvæntur
ræktarfélagi Reykjavíkur þar
til hann hóf nám í bifvélavirkj-
un. Vann á verkstæði Stræt-
isvagna Reykjavíkur sem sveinn
í bifvélavirkjun. Þá hóf hann
störf í Áhaldahúsi Kópavogs og
varð þar síðast verkstæð-
isformaður. Vann síðan á Bif-
reiðaverkstæði Kr. Kristjáns-
sonar sem verkstæðisformaður.
Árið 1965 kaupir hann sér vöru-
bíl og gerist félagi í Vörubíl-
stjórafélaginu Þrótti 1966. Þar
var hann virkur félagi til ævi-
loka. Sat í stjórn Þróttar 1971-
72, formaður Þróttar frá 1984-
1993. Formaður Landssamband
vörubifreiðastjóra 1987-1990.
Árið 1973 festa þau hjónin kaup
á húsnæði sem áður hýsti
Áhaldahús Kópavogs og stofn-
uðu Bifreiðaverkstæðið Kamb.
Þar var rekið bifreiðaverkstæði
um skeið en jafnframt var fyrir-
tækið með vörubíla- og vinnu-
vélaútgerð. Með tímanum tók sú
útgerð alveg yfir og varð at-
vinna Braga eftir það og rak
hann fyrirtæki sitt Kamb til
æviloka. Síðustu 20 árin var
fyrirtækið með aðsetur á Geir-
landi. Þau hjónin bjuggu allan
sinn búskap í Kópavogi, í
Bræðratungu 2, í Birkigrund 63
og fluttu árið 2001 að Geirlandi
í nýtt hús sem þau byggðu þar.
Útför Braga verður gerð frá
Kópavogskirkju, í dag, 16. des-
ember 2021, klukkan 13.
Hlekkir á streymi:
https://youtu.be/L64lhiYVK_M
https://www.mbl.is/andlat
Stefaníu Önnu Vil-
hjálmsdóttur, synir
þeirra Aron Heiðar
og Stormur Emil.
d) Ragnheiður, f.
1998. 2. Helga
Björk, f. 1963. Sam-
býlismaður hennar
er Friðrik Örn Eg-
ilsson og sonur
þeirra Ísak Örn, f.
2006. 3. María,
fædd andvana
1970. 4. Sigurjón Rúnar, f. 1972,
kvæntur Sigrúnu Sveinbjörns-
dóttur. Börn þeirra: a) Heiða
Rún, f. 1998, unnusti hennar
Konráð Axel Gylfason, b) Arnar
Máni, f. 2002, c) Lilja Rún, f.
2008. 5. Guðrún Hlín, f. 1979,
fyrrverandi eiginmaður Narfi
Ísak Geirsson og þeirra börn, a)
Brynjar Ingi, f. 2007, b) Dórót-
hea Lind, f. 2011, c) Jón Bragi, f.
2015. Ragnheiður lést 23. maí
2013.
Bragi ólst upp á fjölmennu
heimili á Geirlandi. Sótti barna-
skóla í Mýrarhúsaskóla og Aust-
urbæjarskóla. Lauk sveinsprófi
í bifvélavirkjun frá Iðnskól-
anum í Reykjavík 1958 og hlaut
meistararéttindi 1962. Hans
fyrsta starf var að aðstoða föður
sinn, eldri bróður og fleiri við
að girða Heiðmörkina á vegum
Skógræktarfélags Reykjavíkur
árin 1947-49. Vann hjá Skóg-
Það eru forréttindi að eiga föður
sinn á lífi og vera sjálfur kominn
yfir sextugt. Það er samt erfitt að
kveðja núna. Það er ekki síst fyrir
það að pabbi var svo virkur og
fylgdist vel með öllu fram á sína
síðustu daga. Líkaminn var orðinn
lúinn eftir langt ævistarf en hug-
urinn var í fullu fjöri.
Við vorum um margt ólíkir feðg-
ar og okkar helstu áhugamál ekki
þau sömu. Samt vorum við nánir
og pabbi þessi trausti og ráðagóði
bakhjarl. Hann var með sjálfstæð-
an rekstur nánast frá því að ég
man eftir mér. Hann byrjaði með
gamlan vörubíl sem hann lagfærði.
Til þess að koma sér á betri bíl
þurfti hann að vinna langa daga.
Hann gat fljótlega keypt sér nýjan
Benz-vörubíl, svo kom gömul jarð-
ýta o.s.frv. Pabbi vann alltaf mikið
en vinnuvélaútgerð er eins og bú-
skapur í sveit. Skiptast á skin og
skúrir, tímakaupið ekki alltaf hátt
og verður að nýta tímann vel þegar
tækifærin gefast. Að gefast upp
þegar á móti blés eða slaka á þegar
betur gekk voru aldrei valkostir
hjá föður mínum. Fyrirtækið var
honum bæði tekjuöflun og áhuga-
mál rétt eins og bú hjá iðjusömum
bónda. Honum tókst að sigla fyrir-
tæki sínu í gegnum misjöfn sigl-
ingaskilyrði og komast með sóma
að landi í lokin.
Í æsku fannst mér gaman að
vera í vörubílnum með pabba og
einkum ef leiðin lá að einhverju
leyti út fyrir borgina. Að skoða
landið úr vörubílnum og tala nú
ekki um ef fyrir augu bar
sveitabæi eða skepnur á beit. Báðir
höfðum við yndi af söng og sung-
um oft hástöfum með útvarpinu
eða án stuðnings. Það voru mörg
lögin og textarnir sem ég lærði hjá
pabba. Þær minningar koma
sterkt upp í hugann núna. Það læð-
ist jafnvel að lyktin af London
docks sem pabbi reykti lengi.
Sigurjón föðurafi minn gaf mér
kind stuttu áður en hann lést. Varð
ég á næstu árum heltekinn af
áhuga fyrir sauðfé og fór að fylgj-
ast grannt með sauðfjárbúskapn-
um hjá Ólafi föðurbróður mínum,
sem fóðraði fyrir mig kindina og
afkomendur hennar. Þetta vatt
smám saman upp á sig og pabbi
kom vel á móts við þennan skepnu-
áhuga minn. Hann fékk sér hesta
og kindunum fjölgaði það mikið að
við hófum sjálfstæðan búskap á
Geirlandi við hlið Ólafs frænda
míns. Þetta var ómetanlegt fyrir
ungling sem var fæddur með sveit-
ina í sálinni og mikilvægt veganesti
fyrir lífsstarfið eftir á séð.
Eftir að ég stofnaði fjölskyldu
og komst loks í alvörusveit var nú
faðir minn betri en enginn þegar
kom að því að byggja. Það var ekki
bara að hann kæmi með sín tæki til
að gera grunna undir byggingarn-
ar heldur benti hann líka á góða
menn sem hann treysti til að koma
öðrum verkum áfram fljótt og vel.
Þar var hægt að treysta á dóm-
greind hans eins og alltaf, fram-
kvæmdirnar gátu varla gengið bet-
ur. Þótt búskapur okkar hafi aldrei
verið umsvifamikill fylgdist pabbi
alltaf vel með. Treysti syninum vel
fyrir fénu en spurði meira um
hvort öll tæki væru í lagi. Þær voru
margar ferðirnar sem hann kom til
að lagfæra eitt og annað.
Það er margs að minnast, margt
að þakka og verður margs að
sakna. Ég verð alltaf stoltur af þér
pabbi minn og þinni lífsgöngu.
Árni Brynjar.
Elsku pabbi, það er svo skrítið
að hafa hann ekki lengur. Síðustu
mánuði var heilsan honum erfið og
ég hafði oft áhyggjur af honum.
En hugurinn var alltaf skýr og
alltaf var hann með plön um hvað
hann myndi gera næst eða eitt-
hvað sem hann ætlaði sér þegar
hann væri orðinn aðeins hressari.
Daginn sem hann veiktist kvaddi
ég hann klukkan 18 og ætlaði að
heyra í honum seinna um kvöldið.
Þá nefndi hann að hann þyrfti að
fara að komast í sjúkraþjálfun
þegar hann næði sér aðeins betur.
Sama kvöld fékk ég símtal frá
heimahjúkrun sem ekki komst inn
til hans. Ég brunaði nánast á
bláum ljósum upp í Álalind og
stuttu seinna fór hann með sjúkra-
bíl á spítalann. Þegar ég sat yfir
honum mjög veikum á bráðamót-
tökunni bað ég hann að vinka því
ég ætlaði að taka mynd fyrir
systkini mín. Hann brosti sínu fal-
lega brosi og vinkaði í myndavél-
ina. Þessi mynd er svo einstök og
falleg, lýsir honum svo vel. Alltaf
stutt í brosið, alltaf von um að
hressast, alltaf að gera áætlanir.
Hann gerði sér þó vel grein fyrir
veikindum sínum og sagði mér
þarna að hann væri sáttur, þetta
væri komið gott. Hann var svo
sáttur með að klára að ganga frá
sölunni á Geirlandi og geta skilið
við fyrirtækið á góðum stað. Hann
vissi að við systkinin vorum öll á
góðum stað og það skipti hann svo
miklu. Það hafði verið ótrúleg orka
í honum bara nokkrum dögum áð-
ur þrátt fyrir erfiða heilsu. Hug-
urinn var langt á undan líkaman-
um en það er eins og hann hafi
notað síðustu orkuna í að klára allt
sem hann vildi klára og þótt hann
hefði eflaust notið þess að vera í
fallegu íbúðinni sinni var eins og
líkaminn gæfist upp.
Ég á margar góðar minningar
um pabba, hann vann mikið en ég
fór oft með honum í vörubílnum.
Fékk að sitja eða leggja mig í koj-
unni og svo var mikið sport að
stoppa í sjoppu eða á Litlu kaffi-
stofunni á leiðinni. Pabbi og Óli
bróðir hans voru með hesta og
kindur á Geirlandi og þar fékk ég
að vera með í öllu, sauðburði,
heimaslátrun, reiðtúrum, smala-
mennsku og fleiru. Svo var sest
inn í „gamla Geirland“ og þar var
kakó á brúsa og eitthvað gott að
maula. Þetta var dýrmætur tími
og ljúfar minningar. Ég var enn í
foreldrahúsum þegar þau seinna
fluttu og byggðu sér hús á Geir-
landi. Það var gaman að fá að taka
þátt í því öllu og ótrúlegur dugn-
aðurinn í þeim báðum að byggja
upp húsið, garðinn og umhverfið.
Seinna bjó ég þar með þáverandi
manninum mínum og börnum og
staðurinn því verið mér hjartkær
alla tíð.
Pabbi var ótrúlega þolinmóður
maður og reiddist afar sjaldan. Ég
man að stundum var ég pirraður
unglingur þegar hann var að
kenna mér á bíl en hefði auðvitað
betur hlustað því fyrstu öku-
mannsárin voru frekar skrautleg.
Alltaf var pabbi rólegur og bara
þakklátur að ekki fór verr og eng-
inn slasaðist. Dugnaðinn og elj-
una, þolinmæðina og þrautseigj-
una er ekki hægt annað en að dá
og reyna að taka sér til fyrirmynd-
ar.
Elsku pabbi minn, takk fyrir
allt, ég sakna þín og ykkar
mömmu.
Þín
Hlín.
Nú kveðjum við mikinn sóma-
mann sem mátti aldrei neitt aumt
sjá og vildi allt fyrir aðra gera.
Pabba sem varð minn helsti sam-
starfsmaður frá því ég byrjaði að
vinna hjá honum 16 ára, hann
hvatti mig til að kaupa mér vörubíl
21 árs og síðan höfum við unnið
fyrir hvor annan og tekið að okkur
verk saman. Það er skrítið að geta
ekki bjallað í þig og talað um vinn-
una, en við höfum átt svoleiðis
spjall næstum daglega alla mína
ævi.
Þótt okkur hafi fundist þú fara
of fljótt frá okkur, þá varstu sáttur
við að vera búinn að ganga frá öllu
þínu, selja Geirlandið góða og
kominn í flottu íbúðina í Álalind-
inni. Þú vildir ekki fá þér íbúð fyrir
eldri borgara, það fannst þér ekki
tímabært. Þú varst líka glaður að
ég var búinn að festa mér iðnaðar-
húsnæði, þá hefði ég aðstöðu sem
kæmi í staðinn fyrir plássið sem ég
hafði á Geirlandi og þá gætir þú
líka fengið að koma þangað inn til
að gera við. Þú elskaðir vinnuna
þína, vannst alla tíð mikið og skilur
til dæmis eftir þig fjöldann allan af
vegum, reiðstígum og skógarstíg-
um í Heiðmörk, Hólmsheiði og víð-
ar.
Tengdadótturinni þótti oft nóg
um þessa miklu vinnusemi og
reyndi framan af að kynna þig fyr-
ir töfrum frítímans. Gaf þér sund-
skýlur, gönguskó og eitthvað fleira
sem átti að hitta í mark, en þú bara
glottir og ég lærði með tímanum að
vinnuljós og góðir vinnuhanskar
áttu betur við. Mér þótti samt
vænt um að þú hafðir tekið ána-
maðkaboxið sem ég gaf þér í af-
mælisgjöf árið 1999 með þér í Álal-
indina. Kortið hékk á því enn þá og
við gátum hlegið að þessu saman.
En fyrst og fremst varstu fjöl-
skyldumaður sem elskaðir mest af
öllu að hafa okkur öll hjá þér í mat
á Geirlandi, í lambalæri frá Árna
bróður. Þar varstu höfðingi heim
að sækja. Barnabörnin fengu að
fara upp í ýturnar og vörubílana og
kúra í afafangi á Geirlandi.
Elsku pabbi og tengdapabbi.
Við vitum að það verða fagnaðar-
fundir í sumarlandinu þar sem
mamma fær nú til sín elskulegan
eignmann og Böggu systur sína og
góði vinur þinn hann Steini fer þér
samferða.
Við eigum eftir að sakna þín,
takk fyrir allt.
Þín
Rúnar og Sigrún.
Elsku afi minn. Takk fyrir að
vera alltaf svona góður og þolin-
móður, takk fyrir að hjálpa mér
með öll bílamálin mín, takk fyrir að
vera alltaf svona hjálpsamur, takk
fyrir að gefa mér alltaf ís þegar ég
kom til þín og takk fyrir að vera
bara þú, ég mun sakna þín. Nú ert
hjá ömmu og það veitir mér gleði
og huggun að hugsa um ykkur
saman, en við sjáumst nú síðar og
þá skulum við kannski fá okkur ís,
en þangað til þá gangi þér vel.
Ragnheiður Árnadóttir.
Líttu sérhvert sólarlag,
sem þitt hinsta væri það.
Því morgni eftir orðinn dag
enginn gengur vísum að.
(Bragi Valdimar Skúlason)
Þessi orð eru svo sönn, því eng-
inn ræður sínum næturstað.
Við hittumst síðast 25. septem-
ber sl. í fermingu og skírn Ísaks,
minningin um þennan dásamlega
dag er ógleymanleg.
Þú komst til mömmu í byrjun
september, það var yndisleg og fal-
leg stund. Þið rifjuðuð upp gamlar
minningar, það var ykkar alla tíð.
Þú varst líka litli bróðir hennar.
Hlýi faðmurinn þinn, fallega
brosið og dillandi hláturinn lifir í
hjörtum okkar þar til við hittumst í
húsi Drottins.
Elsku hjartans mamma mín
syrgir kæran bróður, hún er ein
eftir af átta systkinunum frá Geir-
landi.
Far þú í friði elsku frændi minn.
Þín frænka,
Ásdís.
Ég sit hér í Álalindinni, nýju
íbúðinni hans pabba. Það er svo
gott að koma hingað, mikil ró og
hljóðlátt þrátt fyrir umferð allt í
kring. Pabbi náði að sofa hér í 7
nætur áður en hann fór á bráða-
deildina 17. nóvember. Það hefur
verið mikill hraði á öllu síðustu tvo
mánuði. Geirland selt og pabbi
festi sér íbúð daginn eftir, hann var
alveg ákveðinn, vildi þessa íbúð og
ganga frá því strax. Pabbi var bú-
inn að panta flutningabílinn og svo
tilbúinn að kveðja Geirland. Flutn-
ingar voru 11. nóvember og með
honum allt sem hann vildi hafa, all-
ir hjálpuðust að og íbúðin orðin
klár og fín á mettíma. Það var
gaman að fylgjast með honum
stjórna okkur hvar allt átti að vera,
ákveða hæðina á myndunum og
velja sér ljós. Hann var svo ánægð-
ur með hvað innbúið passaði vel
inn og íbúðin var flott. Það kom
honum sjálfum á óvart hvað hann
var sáttur og spenntur að taka á
móti gestum í nýju íbúðinni. Allt
hafði gengið ótrúlega vel upp, eins
og einhver stjórnaði þessu öllu. En
heilsan hans var brothætt og erfitt
að eiga við þegar eitthvað brast og
líkaminn réð ekki við að snúa því til
baka. Ég er stolt og ánægð að hafa
fengið að hafa hann fyrir pabba og
geta verið mikið með honum síð-
ustu ár. Þegar mamma dó 2013 tók
ég við bókhaldinu hjá fyrirtækinu
hans Kambi ehf. Ég var nú enginn
snillingur til að byrja með en tók
við góðu skipulagi frá móður minni
og pabbi var líka með þetta allt í
kollinum. Þá hélt ég að pabbi færi
nú fljótlega að minnka reksturinn
en það eru komin 8 ár síðan. Hann
vildi vinna og fannst það líka gam-
an og það hélt honum virkum, það
var lífið. Nóg að gera og atast, taka
að sér verk og redda. Þegar heils-
an var léleg hugsaði hann um að
minnka við sig en um leið og hann
hresstist vildi hann vinna aðeins
lengur. Síðast í júlí keypti hann sér
glænýjan vörubíl og fór nokkuð
margar ferðir á honum. Uppi í
vörubíl leið honum vel, hringdi
stundum og lét vita að hann hefði
nú náð 12 ferðum þann daginn.
Hjá Kambi voru alltaf góðir og
tryggir menn í vinnu. Þeir vildu
allt fyrir hann gera og honum þótti
mjög vænt um þá. Það er þakk-
arvert hvað þeir og margir við-
skiptavinir, voru tryggir við pabba.
Síðustu vikur höfum við kvatt
marga af hans kynslóð, systur
mömmu viku á undan pabba og
besta vin hans, Þorstein Sörlason,
viku á eftir. Það er erfitt að kveðja
þessa góðu vini ásamt pabba en ég
er þakklát fyrir þann góða tíma
sem við fengum saman. Ég veit að
pabbi var mjög sáttur. Hann rifjaði
upp með gleði mörg ævintýrin sem
hann hafði lent í með bílana sína og
tækin þegar við fundum myndaal-
búm sem mamma hafði sett sam-
an. Það má segja að pabbi hafi
unnið fram á síðasta dag með fyrir-
tækið Kamb ehf. og hann kláraði
að ganga frá öllum sínum málum.
Vonandi fær Geirland, sem var
honum svo kært, gott hlutverk í
framtíðinni.
Elsku pabbi, takk fyrir allt, þú
hafðir alltaf trú á því besta í fólki
og vildir því vel.
Þín dóttir,
Helga Björk.
Á liðnu sumri var ég svo lán-
samur að fara með Braga á Geir-
landi í Kópavogi upp í Lækjar-
botna við gagnaöflun vegna skrifa
minna um sögu sauðfjárbúskapar í
Kópavogi, Reykjavík og Seltjarn-
arnesi sem nýta afrétt Seltjarnar-
neshrepps hins forna. Áður höfð-
um við talað nokkrum sinnum
saman í síma vegna þessa verkefn-
is, höfðum reyndar þekkst um ára-
tuga skeið, en allmörg ár voru þó
liðin síðan hann, Árni Brynjar son-
ur hans og Ólafur Geir bróðir
Braga voru með kindur á Geir-
landi. Bragi hugsaði alltaf hlýlega
til fjárbúskaparins og okkar fjár-
eigenda, gætti þess að láta skrá
fjármarkið sitt í markaskrárnar og
lagði til mann í göngur á haustin
fyrir Geirland þótt þar væri engin
kindin lengur.
Bragi Sigurjónsson
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, systir,
amma og langamma,
ÞÓRHILDUR KRISTJÁNSDÓTTIR,
Litlakrika 2a,
er látin.
Jarðað verður í kyrrþey að hennar ósk.
Kristín G. Friðbjörnsdóttir Grétar Örn Magnússon
Þorvarður Friðbjörnsson Guðrún Oddsdóttir
Sigríður Kristjánsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
BERGÞÓRA SNÆBJÖRNSDÓTTIR
OTTESEN,
Árskógum 6,
lést laugardaginn 11. desember á
hjúkrunarheimilinu Eir.
Útförin fer fram frá Seljakirkju föstudaginn 17. desember
klukkan 15. Allir eru velkomnir. Gestir eru beðnir að framvísa
neikvæðu Covid-prófi sem ekki er eldra en tveggja sólarhringa
gamalt. Athöfninni verður streymt á
www.seljakirkja.is/seljasokn/streymi/
Guðmundur Björnsson Helga Egilsdóttir
Hildur Björnsdóttir Árni Valur Garðarsson
Snæbjörn Björnsson
Pétur Björnsson Ingibjörg Óskarsdóttir
Helgi Björnsson Berglind Levisdóttir
Magnea Lena Björnsdóttir Hallur Símonarson
Björn Þór Björnsson Svanheiður Lóa Rafnsdóttir
Benedikta Björnsdóttir Viggó Hólm Valgarðsson