Morgunblaðið - 16.12.2021, Blaðsíða 65

MINNINGAR 65
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 16. DESEMBER 2021
✝
Rut Rútsdóttir
fæddist í Hafn-
arfirði 4. ágúst
1954. Hún lést á
líknardeild Land-
spítalans 3. desem-
ber 2021.
Foreldrar Rutar
voru hjónin Rútur
Kr. Hannesson,
hljóðfæraleikari og
organisti, f. 16.
ágúst 1920, d. 18.
ágúst 1984, og Ragnheiður
Benediktsdóttir, húsmóðir í
Hafnarfirði, f. 2. júlí 1924, d. 5.
júlí 2013.
Systkini Rutar eru Harpa, f.
2. júní 1952, Benedikt Heiðar, f.
1. ágúst 1956, Jónas, f. 21. júlí
1958, Hannes, f. 28. júlí 1959,
Eygló, f. 3. desember 1961,
Ragnar, f. 22. ágúst 1963. Sam-
börn. Dætur Guðbjargar eru
Anika Rut Elfar, f. 30. nóv-
ember 2002, og Myrra Kristín
Eyþórsdóttir, f. 10. janúar 2013.
Börn Rúts Arnar og Kristínar
eru Jón Birgir, f. 16. júní 2018,
og Sigríður Rut, f. 10. nóvember
2020.
Rut ólst upp í Hafnarfirði og
bjó þar fram á fullorðinsár.
Þegar þau hjónin Rut og Birgir
hófu hjúpskap bjuggu þau fram-
an af í Hafnarfirði en fluttu síð-
an í vesturbæ Reykjavíkur.
Rut starfaði m.a. hjá ÍSAL og
Hrafnistu í Hafnarfirði en árið
1989 útskrifaðist hún úr Ritara-
skóla Íslands og hóf þá störf í
kjölfarið sem einkaritari rík-
isbókara hjá Ríkisbókhaldi. Síð-
ar tók hún við starfi stjórnar-
ráðsfulltrúa hjá Ríkisbókhaldi,
síðar Fjársýslu ríkisins, og
starfaði þar allt til ársins 2018.
Útför hennar fer fram frá
Fríkirkjunni í Hafnarfirði í dag,
16. desember 2021, klukkan 13.
feðra bróðir henn-
ar er Albert Sig-
urður, f. 14. maí
1946.
Eftirlifandi eig-
inmaður Rutar er
Birgir Guðbjörns-
son, f. 30. sept-
ember 1952. For-
eldrar hans voru
hjónin Guðbjörn
Sumarliðason, f. 30.
maí 1920, d. 13.
september 1986, og Valgerður
D. Jónsdóttir, f. 23. mars 1923,
d. 22. janúar 2001. Birgir á
fimm eftirlifandi systkini.
Börn Rutar og Birgis eru
Guðbjörg, f. 26. júlí 1977, og
Rútur Örn, f. 2. júní 1985. Eig-
inkona Rúts Arnar er Kristín
Jónsdóttir, f. 22. ágúst 1989.
Rut eignaðist fjögur barna-
Elsku Rut, tengdamamma
mín, er fallin frá. Hún skilur eftir
sig stórt skarð í lífi okkar. Rut
var afskaplega góð kona. Frá
fyrsta degi tók hún mér opnum
örmum og bauð mig velkomna í
fjölskylduna. Ég var fljót að átta
mig á því að hér var vönduð og
harðdugleg kona á ferð. Hún
hafði svo þægilega nærveru og
kærleiksríkt hjarta, var svo ein-
læg og hlý, fyndin og skemmti-
leg. Þegar maður hitti Rut var
hún alltaf tilbúin með útbreiddan
faðminn og við manni tók þétt og
hlýtt faðmlag.
Rut hafði gott vald á íslensku
og hafði gaman af því að segja
frá. Það var gaman að fylgjast
með henni búa til vísur og sögur
fyrir krakkana, bulla svolítið í
þeim, skellihlæja svo og faðma
þau innilega. Rut var róleg að yf-
irbragði og það var fátt sem gat
komið henni úr jafnvægi. Mér
þótti alltaf aðdáunarvert hve
skilningsrík og umhyggjusöm
hún var.
Rut var stolt af uppruna sínum
og það var augljóst þegar hún tal-
aði um foreldra sína að hún hafði
fengið gott uppeldi, þrátt fyrir að
hafa ung þurft að taka á sig mikla
ábyrgð á heimilinu. Ég dáðist
alltaf að dugnaðinum í Rut, en
hún lét ekki deigan síga þrátt fyr-
ir að glíma við mikla verki und-
anfarin ár og hélt heimilinu alltaf
snyrtilegu og var sjálf ætíð vel til
höfð. Hún var örvhent en lét það
t.a.m. ekki stoppa sig í að prjóna
heilu peysurnar án uppskriftar,
sem voru víst bara fyrir rétt-
henta.
Amma mín gaf mér eitt sinn
hjúskaparráð þegar ég var ein-
hleyp og rétt skriðin yfir tvítugt.
Hún ráðlagði mér að finna mér
mann sem ætti í góðum sam-
skiptum við mömmu sína, það
hlytu að vera vandaðir menn sem
ræktuðu samband sitt við mæður
sínar. Og það fann ég heldur bet-
ur hjá Rúti eiginmanni mínum.
Rútur og Rut áttu alveg einstakt
samband. Þau voru teymi. Bestu
vinir. Töluðust við í síma nær
daglega og það er sárt að hugsa
til þess að símtölin verði ekki
fleiri.
Rut var klettur, stoð og stytta
svo margra í fjölskyldunni. Fjöl-
skyldan var henni allt og hún
hugsaði afar vel um hana og þá
sérstaklega barnabörnin. Hún sá
til þess að þau skorti aldrei neitt
og það var ósjaldan sem lítill
pakki fylgdi ömmu Rut þegar
hún kom í kaffi. Missir Aniku
Rutar og Myrru Kristínar, elstu
barnabarna Rutar, er mikill en
þær fengu að hafa ömmu sína
hvað lengst og þekktu hana hvað
best. Það er þyngra en tárum
taki að hugsa til þess að börnin
okkar Rúts, Jón Birgir og Sigríð-
ur Rut, munu ekki koma til með
að muna eftir ömmu sinni vegna
ungs aldurs þeirra. Ástin sem
hún bar til þeirra var svo sterk.
Það kemur því í okkar hlut að
halda minningu hennar á lofti og
gera þeim grein fyrir því hversu
góða ömmu þau áttu. Við munum
ylja okkur í sorginni yfir öllum
myndunum og minningunum
sem við eigum og erum svo þakk-
lát fyrir í dag.
Hvíldu í friði elsku Rut.
Kristín Jónsdóttir.
Stórt skarð var skilið eftir í
hjörtum okkar systkina vegna
fráfalls elskulegrar móðursystur
okkar.
Rut frænka var glæsileg og
hjartahlý manneskja sem elskaði
fast og innilega. Rut frænka
elskaði fjölskylduna sína meira
en allt og gerði allt fyrir þá sem
til hennar leituðu - hún lét okkur
svo sannarlega finna það í hvert
einasta skipti er við hittumst.
Rut og mamma voru tengdar
afar sterkum böndum, þær héld-
ust fast í hendur alla sína tíð,
tengingin á milli þeirra var svo
sterk að við höfum alla tíð litið á
börn þeirra Rutar og Bigga,
Guðbjörgu og Rút Örn, sem okk-
ar auka systkini og Rut hefur
verið okkar önnur mamma í
gegnum tíðina.
Rut frænka var með alveg ein-
stakan húmor, með eindæmum
skemmtileg og með alveg magn-
aða frásagnargáfu.
Við eigum fjársjóð af falleg-
um, góðum og skemmtilegum
minningum sem við munum
geyma í hjörtum okkar um
ókomna tíð.
Við elskuðum Rut okkar óend-
anlega mikið og munum sakna
hennar sárt.
Elsku hjartans Biggi, Guð-
björg, Rútur Örn, Kristín, Anika
Rut, Myrra Kristín, Jón Birgir
og Sigríður Rut, megi almættið
umvefja ykkur og styrkja á þess-
um erfiðu tímum.
Ykkar einlægu frændsystkini,
Kristján (Kiddi),
Ragnheiður Rut
og Helga Björk.
Í dag kveðjum við elsku bestu
vinkonu okkar, Rut Rútsdóttur.
Elsku Rut okkar var kölluð allt of
fljótt frá Bigga, fjölskyldu og
okkur í saumaklúbbnum. Það
hefur sennilega vantað söngrödd
í englakórinn, því hún hefur glatt
okkur í gegnum tíðina með söng
sínum og öllum þeim textum sem
hún kunni.
Rut var ung að aldri þegar hún
hætti í skóla og fór að hugsa um
heimilið með pabba sínum, þar
sem móðir hennar hafði veikst al-
varlega. Annaðist hún yngri
systkini sín eins og hún væri
móðir þeirra. Hún var dugleg og
ósérhlífin, og á þessum tíma var
hún yngsta húsmóðir í Hafnar-
firði. Við höfum verið vinkonur
frá 11 ára aldri og stofnuðum
saumaklúbb mjög ungar. Þegar
við fermdumst fékk Jónína
myndavél, sem þótti mjög flott á
þessum tíma. Hún tók svo fallega
mynd á Öldugötunni af Rut úti í
garði, klæddri fermingarfötun-
um. Okkur stelpunum fannst Rut
vera eins og fyrirsæta á þessari
fallegu mynd.
Í gegnum árin hefur mikið ver-
ið brallað og margt skemmtilegt
á daga okkar drifið, meðal annars
farið í sumarbústaði og þá hefur
betri helmingurinn fengið að
fljóta með, en þeir eru nú orðnir
hluti af saumaklúbbnum. Árið
sem við urðum sextugar kom upp
sú hugmynd að skreppa saman til
útlanda. Þá fékk Rut þá snilld-
arhugmynd að við færum í sigl-
ingu til Vestmannaeyja því þar
væri að finna góðan leiðsögu-
mann. Það var eins og við mann-
inn mælt, við allar til í þetta því
við vissum að þarna var verið að
tala um Hörpu systur Rutar, sem
tók svo vel á móti okkur þegar til
Eyja var komið. Við áttum ynd-
islega helgi í Eyjum þar sem við
vorum boðnar heim til Hörpu og
síðan fór hún með okkur um alla
eyjuna og fræddi okkur um staði
og örnefni og á hún miklar þakkir
skildar fyrir gestrisnina.
Okkur stelpunum þótti óend-
anlega vænt um að fá að vera við-
staddar þegar Rut og Biggi giftu
sig aftur fyrir fimm árum í Frí-
kirkjunni í Hafnarfirði. Þarna
var samankomin nánasta fjöl-
skylda og svo við saumaklúbbur-
inn. En nú er stórt skarð höggvið
í hópinn sem aldrei verður bætt.
Elsku Rut okkar var svo stór
partur af saumaklúbbnum, henn-
ar verður sárt saknað og munum
við halda minningu hennar á lofti.
Elsku Biggi, Guðbjörg, Rútur
og Kristín, Anika Rut, Myrra
Kristín, Jón Birgir og Sigríður
Rut, innilegar samúðarkveðjur til
ykkar allra og megi góður guð
gefa ykkur styrk á þessum erfiðu
tímum.
Gulli og perlum að safna sér
sumir endalaust reyna
vita ekki að vináttan er
verðmætust eðalsteina
Gull á ég ekki að gefa þér
og gimsteina ekki neina
en viltu muna að vináttan er
verðmætust eðalsteina.
(Hjálmar Freysteinsson)
Saumaklúbburinn,
Ágústa, Fríða,
Guðrún, Hafdís,
Hólmfríður og Jónína.
Rut Rútsdóttir
✝
Ósk Kristjáns-
dóttir fæddist í
Reykjavík 16. des-
ember 1962. Hún
lést á sjúkrahúsinu
í Thisted 12. ágúst
2021.
Foreldrar henn-
ar voru: Kristján
L. Júlíusson, f. 30.
júlí 1933, d. 6.
ágúst 2013, og Sig-
urbjörg Jóhann-
esdóttir, f. 20. febrúar 1932, d.
19. maí 2020.
Ósk var næstyngst í fjögurra
systkina hópi en þau eru: Adolf
Örn, f. 6. september 1952;
2005, móðir Rakel Dan Petru-
dóttir. Maki Antons er Karina
Bechmann Olesen f.14. des.
1982. 2) Hector Breki Geirsson,
f. 9. október 1985, maki Synne-
Louise Langeid Terjesen f. 31.
maí 1990. Börn þeirra: Ásta
Selilja Langeid Hectorsdóttir,
f. 2. mars 2013. Alva Selilja
Langeid Hectorsdóttir, f. 2.
apríl 2014. Börn Óskar og Guð-
mundar: 3) Guðný Lára, f. 27.
sept. 1989, maki Kristian Vang
Thomsen, f. 28. júní 1985. Börn
þeirra: Hjalte Amby Kristians-
son, f. 28. júní 2011. Toke
Amby Kristiansson, f. 22. okt
2013. 4) Hafþór Sindri, f. 24.
sept. 1991, maki Sarah Wissing
Laursen, f. 24. júní 1989. Börn
þeirra: Aya Wissing Hafthors-
dottir, f. 9. jan. 2016. Asgeir
Wissing Hafthorsson, f. 14.
ágúst 2018.
Bálför hefur farið fram.
Grétar, f. 8. maí
1955, og Rut, f. 5.
júní 1965.
Eftirlifandi eig-
inmaður Óskar er
Guðmundur Vil-
hjálmsson, f. 1.
mars 1961.
Ósk átti soninn
1) Anton Örn Ørs-
ted Rögnvaldsson,
f. 20. desember
1981, með Rögn-
valdi Hreiðarssyni. Börn Ant-
ons: Konný Ósk Önnudóttir, f.
3. des. 2001, móðir Anna Jóna
Úlfarsdóttir. Nataníel Örn Ör-
sted Antonsson, f. 29. des.
Í dag er afmælisdagur Óskar
systur minnar. 16.12. ’62. Hún var
afar stolt af þessum degi sínum og
því að vera bogmaður, ekki boga-
maður eins og sumir segja, bog-
maður skyldi það vera. Á hennar
yngri árum var lagið „Oh what a
night“ í sérstöku uppáhaldi og þá
helst laglínan; „late desember
back in ’63“, hún tók hana til sín og
var þess fullviss að verið væri að
upphefja þann dag sem hún fædd-
ist. Skítt með innihald textans og
þá staðreynd að sungið var um ár-
ið 1963 en ekki ’62. Hvað er eitt ár
til eða frá þegar maður er ungur
og lífið blasir við? Það skiptir hins
vegar mun meira máli núna. Við
hefðum öll, ekki síst Ósk, viljað fá í
það minnsta eitt ár í viðbót. En því
er ekki að skipta, hún er farin í sitt
hinsta ferðalag.
Við Ósk vorum yngstar af fjór-
um systkinum, ég litla barnið, hún
tveimur og hálfu ári eldri og tveir
eldri bræður; Adolf og Grétar, og
brúaði Ósk bilið milli mín og tölu-
vert eldri bræðra. Ósk gætti mín
af alúð og við vorum afar nánar
fram eftir aldri. Hún var frökk og
uppátækjasöm og ég feimna barn-
ið naut oft góðs af, lærði margt
sem kom sér vel. Ekki síst þegar
maður flytur í nýtt hverfi í upp-
byggingu sem var Breiðholtið, fær
lykil um hálsinn eins og þá tíðk-
aðist. Foreldrar nýskildir svo
móðirin þarf að vinna meir en
æskilegt er ungum börnum en
faðirinn var í vinnu í Breiðholts-
kjöri. Það varð til þess að Ósk
tengdist pabba sterkum böndum
og fannst gott að eiga hauk í horni
mitt á milli heimilis og skóla. Ósk
vann svo við hlið pabba um hríð í
Breiðholtskjöri.
Ósk var mikill töffari, kannski
meira af nauðsyn en vilja, var
sjálfstæð og átti stóran vinahóp í
hverfinu sem hún hélt tengslum
við alla tíð og henni þótti ofurvænt
um enda margir frábærir einstak-
lingar.
Ósk var vön að gera það sem
hún vildi og lét fáa segja sér fyrir
verkum og hún var móður okkar
ekki alltaf auðveldur unglingur,
sérstaklega þegar sjálfstæðisbar-
átta hennar stóð sem hæst, en
voru mjög góðar vinkonur þess á
milli og var þá mikið hlegið saman.
Ég skildi ekki allar hennar
ákvarðanir í lífinu en þær voru
hennar að taka. Flutningur fjöl-
skyldunnar til Danmerkur fyrir 26
árum kom mér á óvart, að sjá á
eftir systur og trúnaðarvini og
litlum frændsystkinum var erfitt.
Ég átti þá von á mínu fyrsta barni
og hefði ég kosið að hafa systur
mína við hlið mér í því ferli.
Þrátt fyrir sterk tengsl við Ís-
land tengdist Ósk dönsku sam-
félagi strax og tók mikinn þátt í
því. Hún átti án alls efa stóran þátt
í hugarfarsbreytingu og áliti sam-
borgara sinna í Thy til íbúa leirs-
ins (Lejeren), sannkallaðrar
hippakommúnu þar sem íbúar lifa
„off the grid“ úti í skógi og eru
sjálfu sér nægir með flest. Frið-
elskandi samfélag þar sem Ósk og
fjölskylda vöndu komur sínar og
öðluðust vinskap og virðingu fyrir.
Sum barna Óskar búa eða hafa bú-
ið í leirnum ásamt fjölskyldum
sínum og fór bálför Óskar þar
fram undir berum himni. Ein fal-
legasta athöfn sem undirrituð hef-
ur verið (fjar)-viðstödd. Undir
haust árið 2020 greinist Ósk með
krabbamein sem þá hafði dreift
sér en Ósk hafði glímt við heilsu-
brest lengi og ítrekað leitað til
lækna vegna þess. Undir það síð-
asta setti Ósk alla sína orku í sam-
verustundir með sínum nánustu.
Snemma morguns 12. ágúst lést
Ósk á sjúkrahúsinu í Thisted.
Hvíldu í friði elsku systir, hvar
svo sem þú munt hvíla. Ég mun
minnast þín og sakna þar til sálir
okkar og foreldra okkar rekast
saman á ný.
Meira á www.mbl.is/andlat
Rut.
Ósk
Kristjánsdóttir Okkar ástkæri
GUÐJÓN INGVI STEFÁNSSON
verkfræðingur
lést á hjartadeild Landspítalans
laugardaginn 4. desember.
Útförin fer fram frá Bústaðakirkju
föstudaginn 17. desember klukkan 13. Gestir eru beðnir að
framvísa neikvæðu Covid-prófi sem er ekki eldra en tveggja
sólarhringa gamalt. Athöfninni verður streymt á slóðinni
www.streyma.is.
Elín Guðjónsdóttir Stefán Arnarson
Þorbjörn Guðjónsson Þórdís Bragadóttir
Stefán Broddi Guðjónsson Þuríður Anna Guðnadóttir
Guðrún Broddadóttir
Heba Björk, Tómas, Stefanía Bergljót, Friðrik Þjálfi,
Guðni Snær, Ingvi Freyr og Óskar Máni
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
INGÞÓR BJÖRNSSON
pípulagningameistari,
lést á Hrafnistu, Sléttuvegi 3,
miðvikudaginn 8. desember.
Útförin fer fram frá Fossvogskirkju miðvikudaginn
29. desember klukkan 13.
Ólöf, Garðar, Sigríður, Benedikt og Hjörtur Ingþórsbörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
ALMA ÞORVARÐARDÓTTIR,
lést á krabbameinsdeild Landspítalans
mánudaginn 6. desember.
Útförin fer fram frá Fossvogskapellu
þriðjudaginn 21. desember klukkan 13.
Í ljósi aðstæðna munu einungis nánustu aðstandendur verða
viðstaddir en athöfninni verður streymt og hægt að nálgast það
á www.mbl.is/andlat.
Fanney Sigurgeirsdóttir Þórir Ólafur Skúlason
Helena Melax Jón Berg Jónasson
og barnabörn