Árbók Tryggingarstofnunar ríkisins - 01.12.1956, Qupperneq 24

22
Grundvöll bótaréttar má endurskoða hvenær sem er og samræma bætur þeim
breytingum, sem orðið hafa.
66. gr. — Bætur skal greiða mánaðarlcga eftir á. Þó má greiða sjúkrabætur
og dagpeninga fyrir styttri tíma. Enn fremur má greiða bætur eftir á fyrir lengri
tíma en einn mánuð, þar sem samgöngur eru erfiðar.
Úrskurðaðar bætur falla niður, ef þær eru ekki sóttar innan 12 mánaða, en úr-
skurða má bætur á ný, ef rökstudd umsókn berst.
67. gr. — Nú hafa bótaþega verið greiddar hærri bætur en vera bar samkvæmt
lögum þessum, og á þá Tryggingastofnunin endurkröfurétt á hendur honum eftir
almennum reglum. Tryggingastofnunin getur og dregið upphæðina frá bótum, sem
bótaþegi síðar kynni að öðlast rétt til.
Ef greiðsla samkv. 1. mgr. stafar af sviksamlegu atferli bótaþega, getur Trygg-
ingastofnunin látið hann endurgreiða allt að tvöfaldri þeirri fjárhæð, sem ofgreidd
var. Hefur þetta engin áhrif á þá refsingu, sem bótaþegi að öðru leyti kann að hafa
bakað sér.
68. gr. — Ef umsækjandi á bótakröfu á hendur manni eða stofnun vegna tjóns,
er hann eða hún hafa valdið, eiga tryggingarnar endurkröfurétt fyrir þeim bótum,
sem þær hafa innt af hendi vegna tjónsins, án þess að til komi sérstakt framsal.
69. gr. — Ef bótaþegi er dæmdur til fangelsisvistar eða á annan hátt úrskurð-
aður til dvalar á einhverri stofnun, skulu falla niður allar bætur til hans, meðan
hann dvelur þar.
Tryggingastofnunin getur þó ákveðið að greiða bæturnar, eða hluta af þeim,
konu lians og börnum eða einhverjum þriðja aðila, sem sér um, að bæturnar komi
þeim að sem mestu gagni.
70. gr. — Óheimilt er að framselja eða veðsetja bótakröfur samkv. lögum þess-
um, og ekki má leggja á þær löghald né gera í þeim fjárnám eða lögtak né halda
bótafé til greiðslu opinbeira gjalda, annarra en iðgjalda samkvæmt lögum þessum.
71. gr. — Allar bótagreiðslufjárhæðir laga þessara eru grunnupphæðir, sem
greiða ber veiðlagsuppbætur á samkvæmt vísitölu, eftir sömu reglum og greitt er
á laun þeirra opinbena starfsmanna, sem lægst laun hafa, samkvæmt launalögum.
B. Um iðgjöld, innheimtu o. fl.
72. gr. — Sveitarstjórnir skulu fyrir 1. febrúar, í Reykjavík fyrir 1. apríl, ár
hvert gera skrá í þrem eintökum yfir alla þá, sem heimilisfastir eru innan lrlutað-
eigandi sveitarfélags og í byrjun almanaksársins hafa náð 16 ára aldri, en yngri
eru en 67 ára.
Skráin skal greina nöfn, lieimili, atvinnu, fæðingarár og dag allra þeirra, sem
á hana eru færðir, og enn fremur aðrar þær upplýsingar, er varða iðgjaldagreiðslur
lilutaðeiganda. Skal sveitarstjórn senda eitt eintakið hlutaðeigandi innheimtumanni
þá þegar, en hin tvö til skattyfirvalds, sem leggur á iðgjöld samkvæmt 27. gr. Annað
eintakið sendist innheimtumönnum, sbr. 75. gr., hitt eintakið Tryggingastofnuninni.
73. gr. — Iðgjöld atvinnurekenda samkvæmt 29. gr. og 43. gr. skulu skatta-
nefnd og skattstjóri leggja á með tekju- og eignarskatti. Iðgjöld þessi skulu inn-
heimt í heilum krónum. Þó skulu iðgjöld af lögskráðum sjómönnum lögð á og inn-
heimt fyrir fram af lögskráningarstjórum og iðgjöld af ökumönnum bifreiða lögð
á af innheimtumönnum bifreiðaskatts og innheimt eftir á fyrir hvert bifreiðaskattár
ásamt bifreiðaskatti og skoðunargjaldi bifreiða.
Framtalsskýrslur skulu þannig úr garði gerðar, að skýrt sé fram tekið, fyrir
hversu margar vinnuvikur atvinnurekanda beri að greiða. Þyki vafi leika á, að