Árbók Tryggingarstofnunar ríkisins - 01.12.1956, Síða 73

71
Iðgjöld atvinnurekenda samkvæmt töflu 3 eru heildarframlag atvinmn-ekenda
til almannatrygginga, bæði til slysatrygginga og annarra greina trygginganna. í
töflu 32 er sýndur sá hluti iðgjaldanna, sem rennur til slysatrygginga svo og bætur
slysatrygginga 1947—1956, og til samanburðar eru iðgjöld og bætur 1946, þ. e.
árið áður en almannatryggíngarnar komu til framkvæmda. Hér er um að ræða
reikningsfærð iðgjöld og bætur. Iðgjöld iðntryggingar eru því vegna vinnu næsta
árs á undan, og auk hreinna iðgjalda eru taldar færslur úr afskriftasjóði. Til bóta
er talin aukning höfuðstólsandvirðis lífeyris önnur en vextir svo og aukning ógreiddra
bóta.
í töflum 33 og 34 eru bætur sundurliðaðar. Þar er einnig svnt, bvað lagt hefur
verið til hliðar fyrir ógreiddum bótum, og greiðslur vegna fyrri ára eru tilgreindar
árin 1946—1950. Ur áætluðum ógreiddum bótum befur auk þess verið flutt fé til
böfuðstólsandvirðis árin 1947—1950, kr. 644 906,95 og til varasjóðs almannatrygg-
inga hafa verið fluttar kr. 908 988,97, sem lagðar bafa verið til liliðar árið 1946
eða fyrr, en komu ekki til greiðslu og áttu því lögum samkvæmt að renna í vara-
sjóð. í árslok 1956 voru í sjóði fyrir ógreiddum bótum kr. 4 294 060,52, og er þetta
áætlunarfjárbæð vegna tjóna, sem bvorki liafa venð greidd né flutt til höfuð-
stólsandvirðis lífeyris. Höfuðstólsandvirði nam kr. 10 311 353,83 í árslok 1956.
í júnílok 1956 nutu 36 öryrkjar, 18 ekkjur og 278 börn lífeyris slysatrygginga.
í árbók 1947—1953 var yfirbt um iðgjöld slysatrygginga á vinnuviku frá
1947—1953. Frá 1953 til 1956 varð sú ein breyting á iðgjöldum, að iðgjöld af lög-
skráðum sjómönnum bækkuðu í ársbyrjun 1954 í kr. 16,00 á viku, og vegna auk-
inna bótagreiðslna voru þau hækkuð á ný í kr. 22,00 á viku. Iðgjöld 1954—-1956
hafa því verið sem bér segir:
1. ábættufl.
2- „
3- „
4. „
5. „
6.
kr. 1,40 á viku
,, 2,10 „ ,,
„ 2,80 „ „
„ 4,20 „ „
„ 6,00 „ „
,, 7,50 ,, „
7. áhættufl.......kr. 10,00 á viku
8. „ .... „ 11,00,, „
9. „ .... „ 14,00 „ „
nema áhafnir skipa „ 22,00 „ „
10. „ .... „ 16,00 „ „
Þær breytingar voru gerðar á bótaákvæðum 1954, að hækkaðar voru bætur
vegna dauðaslysa lögskráðra sjómanna (sjá nánar 39. gr. laganna frá 1956 á bls.
15 bér að framan). Þann 1. apríl 1956 hækkuðu dagpeningar kvæntra karla og
giftra kvenna úr kr. 22,50 í kr. 26,00 á dag auk verðlagsuppbótar, og þá var einnig
hækkaður bundraðshluti þess lífeyris, sem greiddur er þeim, sem orðið hafa fyrir
50—75% orkutapi.
í töflu 35 er sýndur fjöldi tryggingarvikna í slysatryggingum starfsárin 1947—
1955. Tölur áranna 1947—1953 eru teknar úr árbók fyrir þau ár, og var þar ýtar-
legri sundurliðun eftir atvinnuvegum og atvinnugreinum, en 1954—1955 eru vikur
reiknaðar eftir greiddum iðgjöldum. Árið 1956 voru tryggingarvikur í sjómanna-
tryggingu 181 552, en eins og áður er nefnt eru iðgjöld í iðntryggingu ekki innheimt
og koma ekki á reikninga fyrr en árið eftir að störfin eru unnin, og eru því ekki
til tölur fyrir starfsárið 1956.
Skýrslur um skiptingu iðgjalda og bóta eftir starfsgeinum, miðaðar við áhættu-
flokkun, hafa ekki birzt áður í árbókum Trvggingastofnunarinnar. í töflum 36—39
bafa bætur bvers slysárs 1947—1953 verið reiknaðar á móti þeim iðgjöldum, sem
greidd hafa verið vegna vinnu, unninnar á sama ári. í iðntryggingu eru því bætur
taldar á móti iðgjöldum næsta árs eftir slysárið.
Oft verður á því langur dráttur, að hægt sé að sjá, hverju tjóni slys veldur,