Skógræktarritið - 15.12.1993, Blaðsíða 54

hvað víðast á landinu sem jóla-
tré, ásamt stafafuru og er sam-
keppnisfært við innfluttu trén.
Þess vegna hníga öll rök að því
að mæla sérstaklega með því til
ræktunar jólatrjáa.
Fjallaþinur
Þintegundir eru afar heppilegar
til að nota sem jólatré vegna
þess hvað barrheldnar þær eru
og eins eru nálar þeirra mjúkar
viðkomu. Þau jólatré, sem flutt
eru inn til landsins f dag, eru
nánast eingöngu nordmannsþin-
ur. Hann höfum við ekki getað
ræktað hér á landi með fullnægj-
andi árangri, enda er hann ætt-
aður sunnan úr Kákasus.
Hér á landi hefur verið ræktuð
með þokkalegum árangri norður-
amerfsk þintegund, sem nefnist
fjallaþinur, allt frá því upp úr
aldamótunum. Hann er heppi-
legur sem jólatré því hann fellir
ekki barrið, ilmar vel og hefur
mjög oft jafna og þétta krónu. Er
hann tvímælalaust sú trjátegund
sem við bindum mestar vonir við
að verði hægt að rækta hér sem
jólatré í stærri stíl. Einnig hentar
hann vel til greinaframleiðslu.
Hvítsitkagreni hentar vel sem torgtré.
Myndin er tekin í Akurgerði í Axarfirði.
Mynd:. S.Bl. 10.15.92.
Erfitt hefur verið að afla fræs af
heppilegum kvæmum af fjallaþin
og var því lengst af gróðursett lít-
ið af honum. Þó eru til nokkrir
teigar og hafa þeir gefið af sér
nokkur hundruð jólatré ár hvert.
Hefur hann náð því að verða
mest um 5% af heildar-jólatrjá-
höggi Skógræktar ríkisins.
Sá fjallaþinur, sem við höfum
höggvið mest í jólatré er úr gróð-
ursetningum frá 6. áratugnum.
Það er þinur ættaður frá Colo-
rado og hefur hann dafnað best
norðan- og austanlands. Annar-
staðar urðu það mikil vanhöld á
honum, m.a. frostskemmdir, að
ræktunin skilaði litlum árangri.
Nú höfum við fengið fræ frá
Skagway í Alaska, sem virðist
ætla að henta vel sunnanlands
og vestan.
Fjallaþinur hefur virst vand-
ræktaður og hefur ekki náðst full-
nægjandi árangur af ræktun hans
nema á skjólsælum stöðum, inn
til landsins og helst í birkiskóg-
lendi. Það þarf hins vegar að
kanna ofan í kjölinn hvar hann
getur þrifist, með tilliti til jóla-
trjáræktunar. Því verðum við að
leggja áherslu á að rannsaka
fjallaþin með tilliti til þess hvaða
kvæmi henta best hverjum stað
og eins hvernig best er að haga
ræktuninni.
Hér á landi hafa meindýr ekki
valdið neinum teljandi skaða á
fjallaþin. Þó hefur fiðrildið skóg-
vefari (Epinotia solandriana) valdið
lítils háttar spjöllum á Hallorms-
stað. Þetta kann þó að breytast
til hins verra, því á danska nord-
Fallegur fjallaþinur á Hallormsstað.
Stórauka þarf ræktun hans sem
jólatrés, en hann er verðmætasta
trjátegundin sem er ræktuð hér
sem jólatré. Mynd: S.Bl. 05.09.85.
mannsþininum, sem við flytjum
inn, lifa ýmis meindýr, m.a. svo-
kölluð þinlús, sem geta einnig
valdið skaða á fjallaþin.
Markaður virðist góður fyrir
fjallaþin og er hann tvímælalaust
verðmætasta jólatrjátegundin
sem við höfum ræktað. Einnig
gerir það hann enn áhugaverðari,
að hann er hægt að nota til jóla-
greinaframleiðslu. Sú ræktun
getur farið vel sem hliðargrein
við jólatrjáframleiðsluna.
Sitkagreni, hvítgreni,
hvítsitkagreni (Picea sitcfiensis,
P. glauca, P.x lutzii)
Þessar tegundir hafa ekki verið
höggnar hér í neinum mæli til að
nota sem jólatré í stofum. Sitka-
grenið hefur hvassar nálar og
gisna krónu og hefur því ekki náð
vinsældum sem jólatré í stofum
landsmanna. Það má þó hugsan-
lega nýta með formklippingu, en
sitkagreni þolir klippingar mjög
vel. Hvítgreni og hvítsitkagreni
lykta óþægilega og hafa þvf ekki
notið neinna vinsælda, þó svo að
þau hafi oft heppilega krónu-
byggingu.
Hins vegar hafa þessar tegund-
ir verið notaðar mikið sem stærri
52
SKÓGRÆ KTARRITIÐ 1993