Tíðindi Prestafélags hins forna Hólastiftis - 01.01.1899, Blaðsíða 23

Tíðindi Prestafélags hins forna Hólastiftis - 01.01.1899, Blaðsíða 23
23 als þessa marga unga fólks, að gjöra það lieitfc fyrir liinu göfuga og góða og elskt að því, það er sorglegt, og ískyggi- legur misbrestur; trúarlífið og siðgæðið vex því ekki að sama skapi sem þekkingin. Eg er sannfærður um, að landslýður- inn er orðinn miklu fróðari og upplýstari nú en fyr, eða — svo eg hafi fólks eigin orð — fólkið er nú orðið mentaðra en fyr, og þótt eg raunar álíti að mentun skólagengins almenn- ings sé lítil og að eins undirstaða, sem byggja mætti ofan á, þá heíir liitt mest að þýða, að fólkið sjálft álítur sig margt mentað, og þar af leiðir, að það þykist hafa vit á, að dæma um hlutina, og finst sinn dómur réttur; má offc vera, að svo sé. Af þessu ieiðir, að presturinn þarf að vera fremur öðrum lærður og upplýstur maður í orðsins sönnu merkingu, svo að hann geti verið leiðtogi annara, og að aðrir, sem þekkingu hafa, finni vel, að þekking prestsins síns og mentun hans taki annara fram. Upplýstur tími þarf upplýstan prest. J»ví skarp- ari dómgreind og víðtækari þekkingu, sem einhver söfnuður liefir, þess skarpari dómgreind og meiri þekkingu þarf prest- urinn að hafa. f>ví meira sem fólkið mentast, þess meira þarf presturinn að mentast. Hann þarf ekki einungis að þekkja alla andlega strauma á fyrri tímum, og á sínum tíma á sínu cigin föðurlandi, hcldur og í öðrum löndum, einkum vegna þess, að hann má búast við, að andlegir straumar annara landa komi þá og þá yfir haíið inn í sitt land, og við þeim þarf liann sífelt að vera viðbúinn, ef þeir eru óhollir, en lijálpa aftur á móti til, að þeir komi sem fyrst, ef þeir eru hollir og heilsusamlegir fyrir andlega framför og heilbrigt og sáluhjálplegt trúarlíf. (Sbr. hina kristil. stúdentahreifingu nú). Prestsins andlegi sjóndeildarhringur þarf að vera stærst- ur í hverjum söfnuði. Og enginn má geta séð í neinum söfnuði hina andlegu sól heimsins í meiri fegurð og dýrð en presturinn; því að þá að eins getur hann lýst fegurð og dýrð þessarar sólar fyrir öðrum og bent öðrum á hana með svo mikilli vissu og krafti, að það hafi áhrif — sannmentandi,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66

x

Tíðindi Prestafélags hins forna Hólastiftis

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíðindi Prestafélags hins forna Hólastiftis
https://timarit.is/publication/39

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.